13 ਅਪ੍ਰੈ 2025·8 ਮਿੰਟ
HP ਦਾ ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ: PCs, ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਅਤੇ ਦੋਹਰਾਉਂਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ
ਸਹਿਜ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੜ੍ਹਾਅ ਕਿ HP ਦਾ ਵੱਡਾ ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਸਪਲਾਈਜ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਡਿਵਾਈਸ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਰਕਫਲੋ ਸਬਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨਾਂ ਤੱਕ ਕਿਵੇਂ ਮੁੜ-ਖਰੀਦ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹਿਜ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੜ੍ਹਾਅ ਕਿ HP ਦਾ ਵੱਡਾ ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਸਪਲਾਈਜ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਡਿਵਾਈਸ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਰਕਫਲੋ ਸਬਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨਾਂ ਤੱਕ ਕਿਵੇਂ ਮੁੜ-ਖਰੀਦ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
“ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ” ਸਾਦਾ-ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗਿਣਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ HP ਦੇ ਡਿਵਾਈਸ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ—ਡੈਸਕਾਂ 'ਤੇ PCs ਅਤੇ ਘਰਾਂ, ਸਕੂਲਾਂ ਅਤੇ ਦਫ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿੰਟਰ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਡਿਵਾਈਸ ਇੰਸਟਾਲ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੁਢਲੀ ਖਰੀਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਆਮਦਨ ਉਤਪੰਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਹੀ ਮੁੱਖ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ ਆਰਥਿਕਤਾ ਦਾ: ਪਹਿਲੀ ਵਿਕਰੀ ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਨੂੰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੀਵਨਕਾਲ ਮੁੱਲ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਸਪਲਾਈਜ਼, ਸੇਵਾਵਾਂ, ਅਪਗਰੇਡ ਅਤੇ ਨਵੀਨੀਕਰਨ—ਉਪਰ ਨਿਰਭਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਇਕ-ਵਾਰੀ ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਵਿਕਰੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ: HP ਇੱਕ ਲੈਪਟੌਪ ਜਾਂ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਰਿਵੈਨਿਊ ਬੁੱਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਾ ਓਥੇ ਖਤਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦੁਹਰਾਉਂਦੀ ਮੋਨੇਟਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਲੋੜਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਡਿਵਾਈਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹਨ:
ਇਹ ਲੇਖ HP ਦੇ ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਯੋਗੀ “ਇੰਜਣਾਂ” ਵਿੱਚ ਵੰਡਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੋਹਰਾਉਂਦੀ ਆਮਦਨ ਚਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ:
ਇਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹਾਂ ਕੀਵੇਂ ਆਰਥਿਕਤਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਕਿੱਥੋਂ ਦੁਹਰਾਉਂਦੀ ਮੰਗ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਕੀ ਚੀਜ਼ ਗਾਹਕਾਂ ਨੂੰ ਜੁੜੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੀ ਕੰਮ ਨੂੰ ਖਲਲ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਈ ਨਿਵੇਸ਼ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਜਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਓਪਰੇਟਿੰਗ-ਮਾਡਲ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ।
ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ ਦਾ “ਫਲਾਈਵ੍ਹੀਲ” ਇਕ ਇਕ-ਵਾਰੀ ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਫੈਸਲੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ, ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਫੈਸਲਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਹਕ ਇੱਕ PC ਜਾਂ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਖਰੀਦਦਾ ਹੈ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਮੁੜ-ਸੰਪਰਕ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਸਪਲਾਈਜ਼, ਸਹਾਇਤਾ, ਐਕਸੈਸਰੀਜ਼ ਅਤੇ ਆਖਿਰਕਾਰ ਇੱਕ ਰੀਫ੍ਰੇਸ਼।
ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਤਰੀਕਾ ਇਸਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦਾ ਹੈ:
ਹਰ ਕਦਮ ਨਵੇਂ ਗਾਹਕ ਦੀ ਲੋੜ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੁੜ-ਖਰੀਦ ਦੇ ਮੌਕੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਡਿਵਾਈਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਹੈ, ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਰਿਵੈਨਿਊ ਅਕਸਰ ਅਣੁਮਾਨਯੋਗ ਲੋੜਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ:
ਸਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਅਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੌਜੂਦਾ ਕਾਰਟਰੀਜਾਂ ਨਾਲ ਅਨੁਕੂਲਤਾ, ਸਥਾਪਤ IT ਮਿਆਰ, ਡਰਾਇਵਰ ਇਮੇਜ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਅਤੇ ਜਾਣਪਛਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਆਦਤਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੋਟੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵੀ ਖਰੀਦਦਾਰਾਂ ਨੂੰ "ਜੋ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹੀ ਮੁੜ-ਆਰਡਰ ਕਰੋ" ਵੱਲ ਝੁਕਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮੁਕਾਬਲਾ ਫਿਰ ਵੀ ਕੀਮਤਾਂ ਅਤੇ ਰਿਟੇਨਸ਼ਨ 'ਤੇ ਦਬਾਅ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਤੀਜੀ-ਪੱਖੀ ਖਪਤ ਵਾਲੇ ਉਤਪਾਦ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀਆਂ ਛੂਟਾਂ, ਅਤੇ ਗਾਹਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਿੰਟ ਮਾਤਰਾ ਘਟਾਉਣਾ ਜਾਂ PC ਲਾਈਫਸਾਈਕਲ ਵਧਾਉਣਾ। ਜਦੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਤਜਰਬਾ (ਖਰਚ, ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ, ਸੇਵਾ) "ਕਾਫ਼ੀ ਵਧੀਆ" ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਫਲਾਈਵ੍ਹੀਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵੱਡੇ ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ ਵਾਲੇ PCs ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਹਕੀਕਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਭਾਅ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਭੌਤਿਕ ਮੰਗ ਇੱਕਸਾਰ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਬਦਲੀ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਘਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ (ਸਲੋ ਹੋਣਾ, ਬੈਟਰੀ ਬਦਰੰਗ) ਅਤੇ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਅਕਸਰ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨਯੋਗਤਾ ਹੈ—ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਐਂਡਪਾਇੰਟ ਨੀਤੀ ਮੀਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮਹਿੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੀਟਾਇਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਿਆਦਾਤਰ ਸੰਗਠਨ "ਟੁੱਟਦੇ ਹੀ ਬਦਲੋ" ਦੀ ਬਜਾਏ ਯੋਜਨਾਬੱਧ PC ਲਾਈਫਸਾਈਕਲ ਸchedules 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲੈਪਟੌਪ ਅਤੇ ਡੈਸਕਟੌਪ ਲਈ 3 ਤੋਂ 5 ਸਾਲ ਆਮ ਹਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਮਾਹੌਲਾਂ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਅਣੁਮਾਨ ਜੋ ਮੰਗ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਵਿਭਾਗਾਂ, ਭੂਗੋਲਕ ਖੇਤਰਾਂ ਅਤੇ ਨੌਕਰੀ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਅਪਗਰੇਡ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਡਿਵਾਈਸਾਂ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਰੀਪਲੇਸਮੈਂਟ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀ-ਛੋਟੀ ਬਦਲਾਅ ਵੀ ਵਿਕਰੇਤਾ ਅਤੇ ਚੈਨਲ ਸਾਥੀਆਂ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਕ, ਦੁਹਰਾਉਂਦੀ ਮਾਤਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
IT ਟੀਮਾਂ ਆਮਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ-ਜਿਹੇ ਮਾਡਲ (ਜਾਂ ਛੋਟੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਸੂਚੀ) ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਇਮੇਜਿੰਗ ਦੀ ਜਟਿਲਤਾ, ਡਰਾਇਵਰ ਮੁੱਦੇ, ਸਪੇਅਰ ਹਿੱਸੇ ਅਤੇ ਹੈਲਪ ਡੈਸਕ ਸਮਾਂ ਘਟ ਸਕੇ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਕਿਸੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਨੂੰ ਸਟੈਂਡਰਡ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਗਲੀ ਸੌਖੀ ਖਰੀਦ "ਉਹੀ ਹੋਰ" ਹੋਂਦੀ ਹੈ—ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਡਿਪਲੋਯਮੈਂਟ ਅਤੇ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਲਗਾਤਾਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਸਟੈਂਡਰਡਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਬਲਕ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਫਰੇਮਵਰਕ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਗਲੇ ਰੀਫ੍ਰੇਸ਼ ਸਾਈਕਲ ਲਈ ਪਸੰਦੀਦਾ ਸੰਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲਾਕ ਇਨ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ—ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਿਟੇਨਸ਼ਨ ਵਧਦੀ ਹੈ ਬਿਨਾਂ ਹਰ ਵਾਰ ਮੁੜ-ਬੇਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਦੇ।
ਡਿਵਾਈਸ ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਦੁਹਰਾਉਂਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਇਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ:
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਰਤਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ PC ਨੂੰ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਮਾਡਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪੇਸ਼ਗੀਯੋਗ ਰੀਪਲੇਸਮੈਂਟ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਏਨਿਊਟੀ ਵਾਂਗ ਵਰਤੋਂ ਹੋਵੇ।
ਉਪਭੋਗਤਾ PCs ਅਕਸਰ ਇਕ-ਪਾਸਾ ਫੈਸਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਲੈਪਟੌਪ ਚੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਲੋ ਹੋਣ ਜਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਣ 'ਤੇ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ਤਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਿਟੇਲਰ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨ ਕਿ ਨਿਰਮਾਤਾ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ "ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੋਸ਼ਿਸ਼" ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਦੁਹਰਾਉਂਦੀ ਖਰੀਦ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ—ਪਰ ਇਹ ਅਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਅਣੁਮਾਨਯੋਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮਰਸ਼ੀਅਲ PCs ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਕੰਪਨੀਆਂ ਫਲੀਟਾਂ ਖਰੀਦਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਿੰਗਲ ਡਿਵਾਈਸ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ IT ਟੀਮ ਕਿਸੇ ਮਾਡਲ ਪਰਿਵਾਰ (ਜਾਂ ਛੋਟੀ ਸੂਚੀ) ਨੂੰ ਸਟੈਂਡਰਡ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਕਸਰ ਰੀਫ੍ਰੇਸ਼ ਸਾਈਕਲਾਂ 'ਚ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਜੋਖਮ ਅਤੇ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਓਵਰਹੈੱਡ ਘਟੇ।
ਐਂਟਰਪ੍ਰਾਈਜ਼ ਖਰੀਦ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਧਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੋਕਿਊਰਮੈਂਟ ਟੀਮਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਵਿੱਕਰੇਤਿਆਂ, ਸਮਝੌਤੇ ਕੀਮਤਾਂ ਅਤੇ ਸੁਚਿੱਤ SKUs ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। IT ਉਹਨਾਂ ਡਿਵਾਈਸਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਮੇਜਿੰਗ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਨੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜੇ ਇਕ ਫਲੀਟ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਨਾਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਸਿਰਫ ਨਵਾਂ ਲੈਪਟੌਪ ਚੁਣਣਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ—ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਡਰਾਇਵਰਾਂ ਦਾ ਮੁੜ-ਟੈਸਟ ਕਰਨਾ, ਇਮੇਜਾਂ ਅਪਡੇਟ ਕਰਨਾ, ਹੈਲਪ ਡੈਸਕ ਨੂੰ ਮੁੜ-ਟਰੈਨ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਐਕਸੈਸਰੀਜ਼/ਡੌਕਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਵੈਰੀਫਾਈ ਕਰਨਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। SLAs, ਓਨ-ਸਾਈਟ ਮੁਰੰਮਤ, ਅਤੇ ਵਾਰੰਟੀ ਵਾਧਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮِل ਕਰੋ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਰੁਟੀਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਰਸ਼ੀਅਲ PC ਦੀ ਮੰਗ ਅਕਸਰ ਨਿਮਨਲਿਖਤ ਪੈਟਰਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ:
ਇਹ ਮੋਸ਼ਨ PCs ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਦਲ-ਬਦਲ ਕੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਖਰੀਦ ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ ਇੱਕ ਨਿਯਤ ഷੈਡਿਊਲ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਤੈਨਾਤ ਕਰੋ, ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੋ, ਬਦਲੋ—ਫਿਰ ਦੁਹਰਾਉ।
PC ਇੰਸਟਾਲਡ-ਬੇਸ ਆਰਥਿਕਤਾ ਲਈ ਮੁੱਖ ਘਟਕ ਸਾਦੇ ਹਨ:
ਜਦੋਂ ਇਹ ਲੀਵਰ ਇਕੱਠੇ ਚਲਦੇ ਹਨ—ਸਟੈਂਡਰਡਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਪਲਸ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪਲਸ ਨਵੀਨੀਕਰਨ—ਤਾਂ ਵਪਾਰਕ PCs ਉਤਪਾਦ ਵਿਕਰੀ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਇਕ ਐਨਿਊਟੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਿੰਟਰਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਥੋੜੇ ਮਾਰਜਿਨ 'ਤੇ ਵੇਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਆਰਡਰ ਲਿਆ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਲਾਸਿਕ “ਰੇਜ਼ਰ-ਅਤੇ-ਬਲੇਡ” ਨਮੂਨਾ ਇੱਥੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਪਹਿਲਾ ਉਤਪਾਦ (ਪ੍ਰਿੰਟਰ) ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਰੀਫਿਲ (ਸਪਲਾਈਜ਼) ਖਰਚ ਚਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਖਪਤ ਸਿਰਫ਼ “ਇੰਕ” ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ:
ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੇਵਨਿਊ ਨੂੰ ਵਰਤੋਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਰੀਦ 'ਤੇ ਨਹੀਂ।
ਡਿਵਾਈਸ ਵਿਕਰੀ ਝਟਕਿਆਂ ਵਾਲੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ: ਗਾਹਕ ਇਸ ਕਵਰਟਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਖਰੀਦਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਨਹੀਂ। ਸਪਲਾਈਜ਼ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤਕ ਛਪਾਈ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਰੀਪਲੇਨਿਸ਼ਮੈਂਟ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਤਰਤੀਬ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਅਕਸਰ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਜਾਂ ਤਿਮਾਹੀ—ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਪੰਨਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਖਪਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਰੀਫ੍ਰੇਸ਼ ਸਾਈਕਲ 'ਤੇ।
ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਵੱਡਾ ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ ਇਕ ਰਿਵੈਨਿਊ ਇੰਜਨ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਜੇ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਦੀ ਸ਼ਿਪਮੈਂਟ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਵੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਪਲਾਈਜ਼ ਦੀ ਮੰਗ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਦਫ਼ਤਰੀ ਕੰਮ (ਇਨਵਾਇਸ, ਲੇਬਲ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼, ਸ਼ਿਪਿੰਗ, ਆਦਿ) ਦੇ ਰੁਟੀਨ ਨਾਲ।
ਇਹ ਮਾਡਲ ਆਪ-ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ। ਗਾਹਕਾਂ ਨੂੰ ਕਾਰਟਰੀਜ ਅਨੁਕੂਲਤਾ, ਮਹਿੰਗੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਕੀਮਤ, ਸਬਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਥੱਕਾ, ਜਾਂ ਵਿਕਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਜਾਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਣਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਰਦ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛਪਾਈ ਘਟਾਉਣ, ਤੀਜੀ-ਪੱਖੀ ਸਪਲਾਈਜ਼ ਤੇ ਸਵਿੱਚ ਕਰਨ, ਠੇਕੇ ਰਾਹੀਂ ਸਪਲਾਇਰ ਸੰਘਟਿਤ ਕਰਨ, ਜਾਂ ਨਵੀਨੀਕਰਨ 'ਤੇ ਡਿਵਾਈਸ ਚੋਣ ਮੁੜ ਸੋਚਣ ਲਈ ਧੱਕ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਉੱਚੀ ਰਿਟੇਨਸ਼ਨ ਰੱਖਣ ਲਈ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੀਪਲੇਨਿਸ਼ਮੈਂਟ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ਗੀਯੋਗ, ਕੀਮਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣਯੋਗ ਅਤੇ ਡਾਊਨਟਾਈਮ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਲੋਕ ਵਿਕਲਪ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਹਾਰ्डਵੇਅਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਵਰਤੋਂ ਮਾਪੀ ਅਤੇ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਣ ਯੋਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਇੰਸਟਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕ ਛਪਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਪਲਾਈਜ਼ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰਿਥਮ 'ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇੱਕ ਕਾਰਟਰੀਜ ਦੀ yield ਸਿੱਧਾ ਇਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਦਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿੰਨੇ ਪੰਨੇ ਪ੍ਰਿੰਟ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇੱਕ ਕਾਲਾ ਟੋਨਰ ਕਾਰਟਰੀਜ 2,000 ਪੰਨਿਆਂ ਲਈ ਰੇਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ "ਟੈਂਕ ਆਕਾਰ" ਵਾਂਗ ਹੈ।
Cost-per-page ਇੱਕ ਆਮ ਸਪਲਾਈ ਕੋਸਟ ਹੈ ਜੋ ਇਕ ਪੰਨੇ ਲਈ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹੋ:
ਇਹ ਨੰਬਰ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬਜਟ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਬਿਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋ ਕੇ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ—(1) ਇੱਕ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਪੰਨੇ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ (2) ਕਾਰਟਰੀਜ yield ਕੀ ਹੈ—ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬਦਲਣ ਦੀ ਅਵਿਰਤੀ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਉਦਾਹਰਣ: ਜੇ ਇੱਕ ਵਰਕਗਰੁੱਪ 1,000 ਪੰਨੇ/ਮਹੀਨਾ ਪ੍ਰਿੰਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਰਟਰੀਜ ਦੀ yield 2,000 ਪੰਨੇ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਲਗਭਗ ਹਰ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਇੱਕ ਕਾਰਟਰੀਜ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ (ਰੰਗ ਮਿਕਸ, ਕਵਰੇਜ, ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਿੰਟ ਹੋਣ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਭਿੰਨਤਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ)।
ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ 'ਤੇ, ਇਹ ਵਿਅਕਤੀਗਤ "ਰੀਫਿਲ ਮੋਮੈਂਟ" ਮਿਲ ਕੇ ਇੰਕ ਅਤੇ ਟੋਨਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਇਕ ਸਥਿਰ ਧਾਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਚੈਨਲਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿੰਟ ਮਾਤਰਾ ਫਿਕਸ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਨੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਹਿਲਦੀ ਹੈ:
ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਬਦਲਾਅ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ। ਜੇ ਔਸਤ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਪੰਨੇ ਵੱਡੀ ਫਲੀਟ 'ਤੇ 5–10% ਘਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਲੱਖਾਂ ਘੱਟ ਪੰਨਾਂ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਅਤੇ ਸਪਲਾਈਜ਼ ਕਿੱਤੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਅਤੇ ਮੁੜ-ਆਰਡਰ ਹੋਣ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਚ ਵੱਡਾ ਵੀਨਯਾਸ ਲਿਆ ਸਕਦਾ ਹੈ।
Managed Print Services (MPS) ਆਮ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ "ਔਟਸੋਰਸ ਕੀਤੀ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਓਪਰੇਸ਼ਨ" ਹੈ: ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ, ਸਪਲਾਈ ਅਤੇ ਮੁਰੰਮਤ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਵੇਂਡਰ (ਅਕਸਰ HP ਜਾਂ HP ਸਾਥੀ) ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ MPS ਡੀਲ ਕੁਝ ਪ੍ਰਯੋਗੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ:
MPS ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਨੂੰ ਇਕ-ਵਾਰੀ ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਖਰੀਦ ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ ਚਲਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਬਿੱਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਠੇਕੇ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰਤੀ-ਡਿਵਾਈਸ, ਪ੍ਰਤੀ-ਪੰਨਾ, ਜਾਂ ਮਾਸਿਕ ਬੰਡਲ ਵਜੋਂ ਕੀਮਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਛਪਾਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਆਪਰੇਸ਼ਨਲ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਕੰਪਨੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਵਾਲੇ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਸਮੇਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਦ MPS ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਿਟੇਨਸ਼ਨ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ: ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਕੋਲ ਡਿਵਾਈਸ ਟੈਲੀਮੇਟਰੀ, ਸਪਲਾਈ ਲਾਜਿਸਟਿਕਸ, ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸਪੋਰਟ ਵਰਕਫਲੋ, ਅਤੇ ਗਾਹਕ ਦੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੋਵਾਇਡਰ ਬਦਲਣਾ ਡਾਉਨਟਾਈਮ, ਮੁੜ-ਆਨਬੋਰਡਿੰਗ, ਅਤੇ ਵਿਘਟਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖਰੀਦਦਾਰ ਟਾਲਦੇ ਹਨ।
ਫੈਸਲਾ-ਕਰਤਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪਟਾਈਮ, ਲਾਗਤ-ਨিয়ੰਤਰਣ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਘੱਟ ਵਿੱਕਰੇਤਾ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦے ਹਨ। ਜੇ MPS ਇਹ ਮੁਢਲੀ ਗੱਲਾਂ ਨਿਰੰਤਰ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ‘ਕੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?’ ਤੋਂ ਬਦ ਕੇ ‘ਇਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?’ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਲਈ ਅਸਲ "ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ" ਸਿਰਫ ਡਿਵਾਈਸ ਨਹੀਂ—ਉਹ ਉਹ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੰਮ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵਰਕਫਲੋ ਉਹ ਕਦਮਾਂ ਦਾ ਸੈੱਟ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਬਣਾਉਣ, ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ, ਸਟੋਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਲਈ ਫੋਲੋ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਲੇਖਨ ਲਈ ਲੈਪਟੌਪ, ਕਾਗਜ਼ ਕਦਮਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਜਾਂ ਸਕੈਨਰ, ਅਤੇ ਰਾਊਟਿੰਗ, ਸਾਇਨਿੰਗ, ਅਤੇ ਆਰਕਾਈਵਿੰਗ ਲਈ ਸਾਂਝੇ ਸਿਸਟਮ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕੁਝ ਆਮ ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ ਸੋਚੋ:
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ "ਪੇਪਰਲੈਸ" ਚਾਹੁੰਦੀ ਵੀ ਹੈ, ਇਹ ਵਰਕਫਲੋਜ਼ ਅਕਸਰ ਫਿਰ ਵੀ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਅਤੇ ਸਕੈਨਿੰਗ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਨ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਨਿਯਮਤ ਟੀਮਾਂ, ਗਾਹਕ-ਸੰਮੁਖ ਸਥਾਨਕੀਆਂ, ਜਾਂ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਦਫ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਇੱਥੇ ਉਹ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਹਾਰਡਵੇਅਰ 'ਤੇ ਉਪਰ ਬੈਠ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ: ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਕੈਪਚਰ ਅਤੇ OCR, e-signature, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪ੍ਰਿੰਟ ਰੀਲੀਜ਼, ਪਰਮਿਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਆਟੋਮੈਟਿਕ ਰੂਟਿੰਗ (ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, “scan-to-folder” ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਟੈਗ, ਫਾਈਲ, ਅਤੇ ਨੋਟੀਫਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ)। ਕੀਮਤ ਡਿਵਾਈਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਡਿਵਾਈਸ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਟੀਮਾਂ ਅਕਸਰ ਭਾਰੀ ਸੂਟਜ਼ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਹਲਕੇ-ਫੁੱਲਕੇ ਵਰਕਫਲੋ ਐਪ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਟੀਮਾਂ Koder.ai ਵਰਗੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਨੂੰ ਵਰਤ ਕੇ ਛੋਟੀਆਂ ਵੈੱਬ ਟੂਲ ਬਣਾਉ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ—ਇਨਟੇਕ ਫਾਰਮ, ਮਨਜ਼ੂਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਰੂਟਿੰਗ ਲਈ—ਫਿਰ ਸਰੋਤ ਕੋਡ ਐਕਸਪੋਰਟ ਜਾਂ ਰੋਲਬੈਕ/ਸਨੇਪਸ਼ਾਟ ਫੀਚਰ ਨਾਲ ਤੈਅ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਵੇਲੇ ਵਿਕਾਸ ਹੋਵੇ।
ਖਰੀਦਦਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਕਫਲੋ ਟੂਲਾਂ ਲਈ ਪੈਸਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਮਿਲੇ:
ਜੇ ਇਹ ਟੂਲ ਮੌਜੂਦਾ PCs ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਟਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਿਨ-ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ ਦਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਕੰਮ ਇਕ ਨਿਯਤ, ਨਵੀਨੀਕਰਨ-ਚਲਿਤ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।
HP ਦਾ ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ ਸਿਰਫ਼ "ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਯੂਨਿਟ" ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਰ PC ਜਾਂ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਇਕ ਲਗਾਤਾਰ ਟਚਪੋਇੰਟ ਹੈ: ਇੱਥੇ ਐਡਮਿਨ ਸੈਟਿੰਗਸ ਤੈਨਾਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯੂਜ਼ਰ ਪ੍ਰਾਂਪਟ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ IT ਅਗਲਾ ਸਟੈਂਡਰਡ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਡਿਵਾਈਸ ਨੂੰ ਐਡ-ਓਨ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਇਗਿਆਨਾ ਵਿਤਰਨ ਚੈਨਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਕਿਉਂਕਿ ਵਰਕਫਲੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਾਸ-ਸੇਲ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕ ਅਸਲ ਅਪਰੈਸ਼ਨਲ ਸਮੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਜੋ HP ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ PCs 'ਤੇ ਸਟੈਂਡਰਡ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਧਾਰਣ ਢੰਗ ਨਾਲ ਭਰਤੀ, ਘੱਟ ਹੈਲਪ-ਡੈਸਕ ਟਿਕਟ, ਅਤੇ ਪੇਸ਼ਗੀਯੋਗ ਬਜਟਿੰਗ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕ ਬੰਡਲ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇਆ: ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਪਲਸ ਵਾਰੰਟੀ/ਸਰਵਿਸ, ਡਿਵਾਈਸ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਟੂਲ, ਅਤੇ (ਪ੍ਰਿੰਟ-ਭਾਰੀ ਟੀਮਾਂ ਲਈ) ਸਪਲਾਈਜ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਟ ਸਰਵਿਸਿਜ਼—ਇੱਕ ਵੇਂਡਰ ਰਿਸ਼ਤੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਚਕਰ ਹੇਠਾਂ।
ਪ੍ਰਿੰਟ ਪਾਸੇ ਰਸਤਾ ਹੋਰ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਹੈ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਿੰਟਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਨੇਜ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਪਲਾਈਜ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਨੇਜ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਪ੍ਰੋਕਿਊਰਮੈਂਟ ਅਤੇ IT ਜਦੋਂ ਉਚਿਤ ਮਾਡਲਾਂ 'ਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇੰਕ ਅਤੇ ਟੋਨਰ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਆਸਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਆਰਡਰ ਘਟਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗੈਰ-ਮਿਆਰੀ ਖਪਤ ਨਾਲ ਨਿਯੰਤਰਣ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਾਸ-ਸੇਲ ਲਾਈਫਟਾਈਮ ਵੈਲਯੂ ਵਧਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ "ਸ਼ੇਅਰ ਆਫ਼ ਵੌਲੇਟ" ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗਾਹਕ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ: ਘੱਟ ਵੇਂਡਰ, ਘੱਟ ਚਲਾਨ, ਘੱਟ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਦੇ ਅਚਾਨਕ ਨਿਰਾਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਸਪੋਰਟ ਦੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਜੁ਼ਮੇਵਾਰੀ। ਸਕੈਨਿੰਗ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੀਲੀਜ਼, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਰੂਟਿੰਗ, ਜਾਂ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਆਟੋਮੇਸ਼ਨ ਵਰਗੇ ਵਰਕਫਲੋ ਟੂਲ ਜੇਕਰ ਹੱਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਹੱਥੋਂ-ਹੱਥ ਕੰਮ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਰਿਟੇਨਸ਼ਨ ਨੂੰ ਔਰ ਡੂੰਘਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਉਲਟ ਪਾਸੇ, ਜੋਖਮ ਵੀ ਉਹੀ ਹੈ: ਜੇ ਬੰਡਲਾਂ ਰੋਮਧਾਰ, ਉਲਝਣ ਭਰੇ, ਜਾਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਤਾਂ ਉਹ ਫੇਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਗਾਹਕ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾ ਰਹੇ ਕਿ ਉਹ ਕਿਉਂ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ—ਜਾਂ ਉਹ ਉਹ ਹਿੱਸੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋੜ ਨਹੀਂ—ਤਾਂ ਉਹ ਨਵੀਨੀਕਰਨ 'ਤੇ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਲਗਾਉਣਗੇ, ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ, ਜਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕਰ ਲੈਣਗੇ।
HP ਦੀ ਇੰਸਟਾਲਡ-ਬੇਸ ਆਰਥਿਕਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਡਿਵਾਈਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ 'ਤੇ ਵੀ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਗਾਹਕ ਕਿਵੇਂ ਖਰੀਦਦੇ ਹਨ, ਰੀਪਲੇਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਚੈਨਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜੋ ਮੁੜ-ਖਰੀਦ ਨੂੰ ਰੁਟੀਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦੋ ਚੈਨਲ-ਸਮਰਥਤ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਮੁੜ-ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਗਾਹਕ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਦੇ ਹਨ:
ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਆਸਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਮੁੱਲ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਅਤੇ ਪਰਕਿਰਿਆ ਸੌਖੀ ਹੋ: ਕਮ ਡਾਊਨਟਾਈਮ, ਨੀਵਾਂ cost-per-page, ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਚੈਨਲ ਰਵਾਨਗੀ।
ਸਹਾਇਤਾ ਅਨੁਭਵ ਇੱਥੇ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਚਾਲਕ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੇਵਾ ਟਿਕਟ, ਵਾਪਸੀ, ਅਤੇ ਬਦਲਾਅ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਗਾਹਕ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸਪਲਾਈਜ਼ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਰਡਰ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ Managed Print Services ਨੂੰ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਕਰਨਗੇ ਬਜਾਏ ਕਿ ਵੱਡੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੋਸ਼ ਦੇਣ ਜਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਜ ਕਰਨ ਦੇ।
ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ ਆਰਥਿਕਤਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਯੂਨਿਟ ਆਰਥਿਕਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋ: ਡਿਵਾਈਸ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੀ ਲਾਗਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਡਿਵਾਈਸ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਖਪਤ, ਸੇਵਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਕੀ ਕਮਾ ਕੇ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
PCs ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਲਾਗਤ ਅਕਸਰ ਕੁਝ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੀ ਹੈ:
ਇੱਕ ਲਾਭਦਾਇਕ ਮਾਨਸਿਕ ਮਾਡਲ: ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਅਕਸਰ "ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਮਹਿੰਗਾ, ਥਾਂ ਪੱਕੀ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ" ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਮੁੜ-ਲੈਣਦੇ ਲੈਣਦੇ ਮੁਨੇਫ਼ਾ ਦੇ ਮੌਕੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਮਾਰਜਿਨ ਮੁਕਾਬਲੇ ਅਤੇ ਘਟਕ ਕੀਮਤਾਂ ਨਾਲ ਸੀਮਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ PC ਜਾਂ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਮੁਨਾਫੇ 'ਤੇ ਵੇਚਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਫ਼ਾ ਮਿਕਸ (ਪ੍ਰੀਮੀਅਮ ਬਨਾਮ ਐਨਟਰੀ) ਅਤੇ ਛੂਟਾਂ ਤੋਂ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਪਲਾਈਜ਼ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ (ਇੰਕ/ਟੋਨਰ, Managed Print, ਡਿਵਾਈਸ ਸਬਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ, ਵਰਕਫਲੋ ਟੂਲ) ਉੱਚੇ ਮਾਰਜਿਨ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਰਤੋਂ, ਸੁਵਿਧਾ, ਅਤੇ ਇੰਟੇਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਡਿਵਾਈਸ ਇੱਕ ਘਰ ਜਾਂ ਦਫ਼ਤਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਜੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਵਿੱਚਿੰਗ ਲਾਗਤ ਵਧਦੀ ਹੈ—ਡਰਾਇਵਰ, ਅਨੁਕੂਲਤਾ, ਪ੍ਰੋਕਿਊਰਮੈਂਟ ਮਨਜ਼ੂਰੀ—ਇਸ ਲਈ ਮੁੜ-ਖਰੀਦ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ "ਚਿਪਕਣ ਵਾਲੀ" ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਕਿੱਥੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ ਦੇਖਣ ਲਈ ਕੁਝ ਮੁੱਖ ਸਿਗਨਲਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ:
ਫਾਇਲਿੰਗ ਅਤੇ ਅਰਨਿੰਗ ਮਟੀਰੀਅਲ ਵਿੱਚ, ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ ਆਕਾਰ, ਸਪਲਾਈਜ਼ ਰੇਵਨਿਊ ਰੁਝਾਨ, ਠੇਕਿਆਂ ਬਨਾਮ ਲੈਨ-ਦੇਣ ਰਿਵੈਨਿਊ, ਹਾਰਡਵੇਅਰ ASP/ਮਿਕਸ, ਅਤੇ ਚੈਨਲ ਇਨਵੈਂਟਰੀ 'ਤੇ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਦੇਖੋ। ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ “ਉੱਚ ਅਟੈਚ”, “ਬਿਹਤਰ ਰਿਟੇਨਸ਼ਨ”, ਜਾਂ “ਵਰਤੋਂ ਸਥਿਰਤਾ” ਅਕਸਰ ਡਿਵਾਈਸ ਜਥੇ ਦੀ ਉਮਰਕੱਲੀਕ ਮੁੱਲ ਬਾਰੇ ਇੰਗਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਸਿਰਫ਼ ਯੂਨਿਟਾਂ ਦੀ ਸ਼ਿਪਮੈਂਟ ਗਿਣਤੀ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਇੰਸਟਾਲਡ-ਬੇਸ ਆਰਥਿਕਤਾ "ਚਿਪਕੀ" ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਦੋਹਰਾਉਂਦਾ ਖਰੀਦ ਚੱਕਰ ਟੁੱਟ ਨਾ ਜਾਵੇ। HP ਲਈ, ਇਹ ਚੱਕਰ ਉਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗਾਹਕ ਛਪਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ, ਮੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਚੈਨਲ ਰਾਹੀਂ ਸਪਲਾਈਜ਼ ਰੀਪਲੇਨ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ, ਸੇਵਾ ਠੇਕੇ ਨਵੀਨੀਕਰਤ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ, ਅਤੇ PC ਫਲੀਟਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਅਨੁਸਾਰ ਰੀਫ੍ਰੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ।
ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲੇ ਅਕਸਰ ਸਟੈਕ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ-ਮਾਰਜਿਨ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਖਪਤ ਵਾਲੀ ਸਮੱਗਰੀ। ਹਾਰਡਵੇਅਰ 'ਤੇ ਛੂਟ ਵਾਧੇ ਗਾਹਕ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤ ਉਮੀਦਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਤੈਅ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ: ਜੇ ਡਿਵਾਈਸ ਸਸਤੇ ਵੇਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਖਰੀਦਦਾਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੰਕ ਅਤੇ ਟੋਨਰ ਲਈ ਪ੍ਰੀਮੀਅਮ ਕਿਉਂ ਭੁਗਤਾਣ ਕਰਨਗੇ ਇਹ ਸਵਾਲ ਉਠਦਾ ਹੈ।
ਤੀਜੀ-ਪੱਖੀ ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਸਪਲਾਈਜ਼ ਮਾਡਲ ਵਿੱਚ ਸੋਖ਼ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਪ੍ਰਿੰਟ ਮਾਤਰਾ ਇਕੋ ਰਹੇ, ਸਸਤੇ ਕਾਰਟਰੀਜਾਂ 'ਤੇ ਸਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਪ੍ਰਤੀ-ਪੰਨਾ ਰੈਵਨਿਊ ਨੂੰ ਘਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੈਨਲ ਰਣਨੀਤੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਖਰੀਦਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਨੀਤੀ ਬਦਲਾਅ ਵੀ ਅਹਿਮ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ—ਵਾਤਾਵਰਨੀ ਦਾਅਵੇ, ਰਾਈਟ-ਟੂ-ਮੁਰੰਮਤ, ਜਾਂ ਡਿਵਾਈਸ ਸਬਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਖੁਲਾਸੇ ਜੈਸੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਸਪਲਾਈਜ਼ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇ ਪੈਕੇਜਿੰਗ ਅਤੇ ਕੀਮਤ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਬਦਲਣ 'ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕੁਝ ਬਦਲਾਅ ਸੰਰਚਨਾਤਮਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ:
ਛੋਟੇ ਘਟਾਅ ਵੀ ਗੁਣਾ ਕਰਕੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਖਪਤ ਵਾਲੀ ਸਮੱਗਰੀ ਅਕਸਰ ਮੁੜ-ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁੱਖ ਇੰਜਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਗੁણਵੱਤਾ, ਸਪਲਾਈ ਉਪਲਬਧਤਾ, ਅਤੇ ਪਾਰਦਰਸ਼ਤਾ ਰਿਟੇਨਸ਼ਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜਾਂ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਤੇਜ਼-ਤਰਾਰ ਸਪਲਾਈ ਨੀਤੀ, ਉਲਝਣ ਭਰੀਆਂ ਸਬਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਸ਼ਰਤਾਂ, ਜਾਂ ਸੈਟਅਪ ਅਤੇ ਡਿਵਾਈਸ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਗਾਹਕਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਠੇਕੇ ਜਾਂ ਫਲੀਟ ਰੀਫ੍ਰੇਸ਼ 'ਤੇ ਬਰਾਂਡ ਬਦਲਣ ਲਈ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਮਾਡਲ ਦੀ ਮਜਬੂਤੀ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਇਹ ਸਵਾਲ ਵਰਤੋਂ:
ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ ਆਰਥਿਕਤਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਡਿਵਾਈਸ (PC ਜਾਂ ਪ੍ਰਿੰਟਰ) ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਉਸ ਡਿਵਾਈਸ ਦੀ ਉਮਰ ਦੌਰਾਨ ਨਿਰੰਤਰ ਤੇ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਆਮਦਨ ਦੇ ਮੌਕੇ ਬਣਦੇ ਹਨ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਖਪਤ ਵਾਲੀ ਸਮੱਗਰੀ, ਸਹਾਇਤਾ, ਸਬਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ, ਅਪਗਰੇਡ ਅਤੇ ਨਵੀਨੀਕਰਨ।
ਪਹਿਲੀ ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਵਿਕਰੀ ਡਿਵਾਈਸ ਨੂੰ "ਇੰਸਟਾਲ" ਕਰਦੀ ਹੈ; ਲਗਾਤਾਰ ਵਰਤੋਂ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਖਰੀਦ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਇਕ-ਵਾਰੀ ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਵਿਕਰੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਡਿਵਾਈਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੋਹਰਾਉਂਦੀ ਮੋਨੇਟਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਸ ਡਿਵਾਈਸ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ:
ਫਲਾਈਵ੍ਹੀਲ ਉਹ ਲੜੀਵਾਰ ਫੈਸਲੇ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਡਿਵਾਈਸ ਖਰੀਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ:
ਜੇ ਤੱਕ ਤਜਰਬਾ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਅਤੇ ਆਸਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਗਾਹਕ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਰ ਵਾਰ ਮੁੜ-ਖਰੀਦ ਜਾਂ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਬਜਾਏ ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਵਾਂ ਵਿਕਲਪ ਤਲਾਸ਼ਣ ਦੇ।
ਚਲੇ ਜਾਣ ਦੀ ਲਾਗਤ ਅਕਸਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਬੰਨ੍ਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ—ਇਹ ਆਪਰੇਸ਼ਨਲ ਔਖਲ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਣ:
ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵੀ ਖਰੀਦਦਾਰਾਂ ਨੂੰ "ਉਹੀ ਦੁਬਾਰਾ ਆਰਡਰ ਕਰੋ" ਵਲ ਝੁਕਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਐਂਟਰਪ੍ਰਾਈਜ਼ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੈਪਟੌਪ/ਡੈਸਕਟਾਪ ਨੂੰ 3–5 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਲਾਈਫਸਾਈਕਲ 'ਤੇ ਨਿਯਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਸਪੋਰਟਬਿਲਟੀ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਇਹ ਤਹਿਮੀਮ ਮੰਗ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ਗੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ: ਬੇਜਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਅਤੇ ਵਿਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਬਜਾਏ ਬਦਲ-ਬਦਲ ਕੇ, ਅਪਗਰੇਡ ਇਕ ਸੁਚੀਬੱਧ ਕੈਲੰਡਰ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਡਿਵੈਂਡਰਾਂ ਅਤੇ ਚੈਨਲ ਸਾਥੀਆਂ ਲਈ ਦੋਹਰਾਉਂਦੀ ਮਾਤਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਫਲੀਟ ਸਟੈਂਡਰਡਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਪੇਚੀਦਗੀ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ (ਘੱਟ ਮਾਡਲ, ਘੱਟ ਡਰਾਇਵਰ, ਘੱਟ ਸਪੇਅਰ), ਜਿਸ ਨਾਲ IT ਕੰਮ ਤੇ ਜੋਖਮ ਘਟਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਛੋਟੇ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ SKU ਰੁਪ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ "ਅਗਲੀ ਡਿਫਾਲਟ ਖਰੀਦ" ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਦੁਬਾਰਾ ਆਰਡਰ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਅਤੇ ਵਾਰੰਟੀਆਂ, ਐਂਡਪਾਇੰਟ ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਅਤੇ ਲੀਜ਼ਿੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਜੋੜਨ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿੰਟਰ ਅਕਸਰ ਥੋੜੇ ਮਾਰਜਿਨ ਨਾਲ ਵੇਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਫ਼ਿਲਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਸਟਾਲਡ ਬੇਸ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਆਰਡਰ ਲਿਆ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਰੇਜ਼ਰ-ਅਤੇ-ਬਲੇਡ ਨਮੂਨਾ ਇੱਥੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਪਹਿਲਾ ਉਤਪਾਦ (ਪ੍ਰਿੰਟਰ) ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਖਰੀਦ (ਸਪਲਾਈਜ਼) ਖਰਚ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇ yield ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਕਾਰਟਰੀਜ ਕਿੰਨੀ ਪੰਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿੰਟ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। Cost-per-page ਇੱਕ ਆਸਾਨ ਬਜਟਿੰਗ ਮੈਟ੍ਰਿਕ ਹੈ:
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਪੰਨੇ ਅਤੇ yield ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਰੀਆਰਡਰ ਦੀ ਅਵਿਰਤੀ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸ ਤਰਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਫਲੀਟ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
Managed Print Services (MPS) ਬੁਨਿਆਦੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਆਪਰੇਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਆਊਟਸੋਰਸਿੰਗ ਹੈ: ਫਲੀਟ ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਆਟੋਮੈਟਿਕ ਸਪਲਾਈ ਡਿਲਿਵਰੀ, ਰਖਰਖਾਅ, ਅਤੇ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ—ਇਹ ਸਭ ਇਕ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਵਾਲੇ ਬਿੱਲਿੰਗ ਮਾਡਲ ਵਿੱਚ ਪੈਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਲਗਾਤਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ MPS ਦੇ ਠੇਕੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀ ਡਿਵਾਈਸ, ਪ੍ਰਤੀ ਪੰਨਾ ਜਾਂ ਮਾਸਿਕ ਬੰਡਲ ਵਜੋਂ ਕੀਮਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਮਕਾਜੀ ਨਿਰਭਰਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਵਾਇਡਰ ਬਦਲਣ ਦੇ ਟੇਢੇ ਕੰਮ ਕਾਰਨ ਹੋਂਦ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਤਰੇ ਹਨ:
ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਮਾਪਣ ਲਈ ਵਰਤੋਂ, ਅਟੈਚ ਰੇਟ ਅਤੇ ਨਵੀਨੀਕਰਨ/ਚਰਨ ਰੁਝਾਨਾਂ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖੋ—ਸਿਰਫ਼ ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਸ਼ਿਪਮੈਂਟ ਨਹੀ।