03 ਫ਼ਰ 2026·8 ਮਿੰਟ
ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟਾਂ ਨਾਲ ਐਪ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਓ: ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਲੋੜਾਂ ਤਕ
ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਐਪ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਓ: ਕੀ ਨਕਲ ਕਰਨਾ, ਕੀ ਟਾਲਣਾ ਅਤੇ ਕੀ ਜੋੜਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਅਠਲਾਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਪਸ਼ਟ ਲੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਵੇ।
ਜਦੋਂ ਵਿਚਾਰ ਅਜੇ ਵੀ ਢੀਲਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਕਿਉਂ ਮਦਦਗਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ
ਨਵਾਂ ਐਪ ਆਈਡੀਅਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਪਸ਼ਟ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਦੋਂ ਉਹ ਅਜੀਬ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧੁੰਦਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਸਾਫ਼", "ਸਧਾਰਨ" ਜਾਂ "ਉਸ ਐਪ ਵਾਂਗ ਪਰ ਆਸਾਨ" ਵਰਗੇ ਸ਼ਬਦ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੰਮ ਦੇਣਗੇ ਨਹੀਂ। ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਹਿੱਤਕਾਰ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪਸੰਦ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣਯੋਗ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਨਾਲ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗਦੇ ਹੋ, ਗੱਲਬਾਤ ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਤੁਸੀਂ ਲੋਗਿਨ ਫਲੋ, ਡੈਸ਼ਬੋਰਡ ਲੇਆਉਟ ਜਾਂ ਚੈਕਆਊਟ ਸਕਰੀਨ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਦੱਸ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕੀ ਠੀਕ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ। ਉਦਾਹਰਣਾਂ 'ਤੇ ਲੋਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤਿਕਿਰਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਪਲਾਨਿੰਗ ਅਸਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਉਹ ਪੈਟਰਨ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਲਿਖਤੀ ਬ੍ਰੇਨਸਟਾਰਮ ਵਿੱਚ ਛੂਟ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਨੋਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕਈ ਐਪਸ ਇੱਕੋ ਕੰਮ ਨੂੰ ਮੇਨੂ ਦੀ ਥਾਂ ਟੈਬਸ ਨਾਲ ਹੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇੱਕ ਪੇਜ ਨਿਖਰਾ ਹੋਇਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਪਰ ਮੁੱਖ ਕਾਰਵਾਈ ਸਕਰੀਨ ਦੇ ਕਾਫੀ ਹੇਠਾਂ ਧੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਐਸੀਆਂ ਛੋਟੀ-ਛੋਟੀ ਨੋਟਾਂ ਖ਼ਾਸ ਫੈਸਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਨਾ ਕਿ ਢਿੱਲੀਆਂ ਰਾਏਂ।
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਿਚਾਰ ਅਜੇ ਵੀ ਬਦਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਫਾਉਂਡਰ, ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਜਾਂ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਮੈਨੇਜਰ ਕੁਝ ਸਕਰੀਨ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਛੋਟੀਆਂ ਨੋਟਸ ਜੋੜ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਨਕਲ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਕੀ ਟਾਲਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੀ ਘਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਲੰਮੀ ਰਿਕੁਆਇਰਮੈਂਟ ਡੌਕ ਫੈਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ।
ਫਿਰ ਵੀ, ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਸਿਰਫ਼ ਸੰਦਰਭ ਹਨ, ਪੂਰਾ ਸਪੈਕ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਤਪਾਦ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੇ। ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਸਕਰੀਨ ਨੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ.edge cases, ਉਪਭੋਗਤਾ ਰੋਲ, ਐਰਰ ਸਟੇਟ ਜਾਂ ਡੇਟਾ ਕਿਵੇਂ ਅਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ।
ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟਾਂ ਨੂੰ ਕੱਚੀ ਯੋਜਨਾ ਸਮੱਗਰੀ ਸਮਝੋ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਕਲਪ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਕਰਨ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੈਟਰਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਉਸ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ Koder.ai ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਂਪਟਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲੋ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਟੀਮ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ, ਗੱਲਬਾਤ ਅਨੁਮਾਨੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਕਿਸੇ ठੋਸ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਠੀਕ ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਇਕੱਠੇ ਕਰੋ
ਛੋਟੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਮੂਡ ਬੋਰਡ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰਿਤ ਰੇਂਜ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ — ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਸੱਤ ਟੂਲਜ਼ — ਜੋ ਉਸੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਐਪ ਹੱਲ ਕਰੇਗੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਇਕੱਠੇ ਕਰੋਗੇ ਤਾਂ ਪੈਟਰਨ ਧੁੰਦਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਉਤਪਾਦ ਦੇ ਚੋਣਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਬਿਹਤਰ ਵਿਕਲਪ ਦੇਖੇ ਨਕਲ ਕਰਨ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।
ਉਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਟੂਲ ਚੁਣੋ, ਸਿਰਫ ਸ਼ੈਲੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬੁਕਿੰਗ ਐਪ ਬਣਾਉਣੀ ਹੈ ਤਾਂ ਬੁਕਿੰਗ ਫਲੋਜ਼ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਰੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ CRM ਤਿਆਰ कर ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ CRM ਡੈਸ਼ਬੋਰਡ, ਕਾਂਟੈਕਟ ਰਿਕਾਰਡ, ਪਾਈਪਲਾਈਨ ਅਤੇ ਟਾਸਕ ਵਿਊਜ਼ ਦੇਖੋ ਨਾ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਐਪ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਚੰਗੇ ਰੰਗ ਰੱਖਦਾ ਹੋਵੇ।
ਉਹੀ ਸਟੇਟ ਸਕਰੀਨ ਕੈਪਚਰ ਕਰੋ ਜਿਸ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਲੋਕ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਆ ਦੇਣ। ਪੂਰੇ ਐਪ ਟੂਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਦਦਗਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਹਰ ਸਕਰੀਨ ਇੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਸਾਈਨਅਪ ਕਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਮੁੱਖ ਸਕ੍ਰੀਨ 'ਤੇ ਕੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਖੋਜ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਾਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਸੈਟਿੰਗਜ਼ ਕਿੱਥੇ ਹਨ?
ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਟੇਜ ਅਨੁਸਾਰ ਵੰਡੋ:
- ਸਾਈਨਅਪ ਅਤੇ ਆਨਬੋਰਡਿੰਗ
- ਮੁੱਖ ਸਕ੍ਰੀਨ ਜਾਂ ਡੈਸ਼ਬੋਰਡ
- ਖੋਜ, ਫਿਲਟਰ ਜਾਂ ਨੈਵੀਗੇਸ਼ਨ
- ਆਈਟਮ ਵੇਰਵੇ ਜਾਂ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ਸਕ੍ਰੀਨ
- ਸੈਟਿੰਗਜ਼ ਅਤੇ ਖਾਤਾ ਕੰਟ੍ਰੋਲ
ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਆਸਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਨ ਸਕਰੀਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਇੱਕ ਲੌਗਿਨ ਸਕ੍ਰੀਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਲੌਗਿਨ ਸਕ੍ਰੀਨਾਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਪੇਜ ਨਾਲ।
ਸਕੋਪ ਬਾਰੇ ਤੇਜ਼ ਫੈਸਲੇ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਪਹਿਲੇ ਵਰਜਨ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਰ ਸਕਰੀਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਤੁਸੀਂ ਪੱਕੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਸਕ੍ਰੀਨ ਅਡਵਾਂਸਡ ਬਿਲਿੰਗ, ਟੀਮ ਪਰਮੀਸ਼ਨ ਜਾਂ ਡੀਪ ਐਨਾਲਿਟਿਕਸ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਬਾਅਦ ਲਈ ਰੱਖੋ ਜੇਕਰ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਮੁੱਖ ਯੂਜ਼ ਕੇਸ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ।
ਇਹ ਫਿਲਟਰ ਇਸ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਧੂ ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਵਾਧੂ ਚਰਚਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਫਲੋ ਸਾਫ਼ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਏਜ ਕੇਸਾਂ 'ਤੇ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਟੈਸਟ ਸਧਾਰਨ ਹੈ: ਕੀ ਇਹ ਸਕ੍ਰੀਨ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰੇਗੀ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਜੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰੱਖੋ।
ਅੰਤ ਤੱਕ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੋਰ ਜਰਨੀ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਸੈੱਟ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਤੋਂ ਬਜائے ਸਪੱਸ਼ਟ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਲਈ ਸਾਫ਼ ਬੇਸ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਹਰ ਸਕਰੀਨ ਨੂੰ ਲੇਬਲ ਕਰੋ: ਨਕਲ, ਟਾਲੋ, ਜਾਂ ਜੋੜੋ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਨੂੰ ਲੇਬਲ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਉਹ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਬਿਨਾਂ ਨੋਟਸ ਦੇ, ਉਹ ਨਰਮ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਰਮ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਢਿੱਲੇ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਫੈਸਲਿਆਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਪ੍ਰਯੋਗਿਕ ਸਿਸਟਮ ਤਿੰਨ ਲੇਬਲ ਵਰਤਦਾ ਹੈ:
- ਨਕਲ ਉਹ ਪੈਟਰਨ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਚੰਗਾ ਹੱਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ
- ਟਾਲੋ ਉਹ ਕੁਝ ਜੋ ਭਰਮਿਤ, ਸਲੋ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ
- ਜੋੜੋ ਉਹ ਖੁਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਈ ਟੂਲਜ਼ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨੋਟ ਕਰਦੇ ਹੋ
ਮੁੱਖ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪੈਟਰਨ ਨੂੰ ਲੇਬਲ ਕਰੋ, ਸਿਰਫ਼ ਪੂਰੇ ਐਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਉਤਪਾਦ ਦੀ ਆਨਬੋਰਡਿੰਗ ਬਹਿਤਰੀਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਡੈਸ਼ਬੋਰਡ ਗੜਬੜ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਛੁਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਸਕਰੀਨ ਨੂੰ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਜੋਂ ਦੇਖੋ, ਨਾ ਕਿ ਪੂਰੇ ਟੈਮਪਲੇਟ ਵਜੋਂ।
ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਐਪਸ ਰਿਵਿਊ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਇੱਕ ਸਕਰੀਨ ਉੱਤੇ ਟਾਸਕ ਲਿਸਟ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸਥਿਤੀ ਬੈਜ ਅਤੇ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਮেয়ਦ ਦੇ ਨਾਲ ਵਰਤੀ ਗਈ ਹੈ — ਇਹ ਨਕਲ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਮੁੱਖ ਐਕਸ਼ਨ ਬਟਨ ਮੇਨੂਜ਼ ਵਿੱਚ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ — ਇਹ ਟਾਲੋ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਨੋਟ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਐਪ ਨੇ ਨਵੇਂ ਯੂਜ਼ਰਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਸਾਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ — ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਜਨ ਲਈ ਜੋੜੋ ਹੋਵੇਗਾ।
ਹਰ ਨੋਟ ਨੂੰ ਉਸੀ ਸਕਰੀਨ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਰੱਖੋ। ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਅਲੱਗ ਡੌਕুমੈਂਟ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਾਉ। ਜਦੋਂ ਨੋਟਸ ਚਿੱਤਰ ਦੇ ਕੋਲ ਹੋਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਕਾਰਨ ਸਪਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਹੀ ਬਟਨ, ਇੱਕ ਫਾਰਮ ਜਾਂ ਇੱਕ ਲੇਆਉਟ ਬਲਾਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਕੇ ਬਿਲਕੁਲ ਦੱਸ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕੀ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਨਾਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰ ਸੀ।
ਛੋਟੀਆਂ ਨੋਟਸ ਕਾਫ਼ੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ:
- ਨਕਲ: ਫਾਰਮ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸਟਿੱਕੀ ਸੇਵ ਬਟਨ
- ਟਾਲੋ: ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਿਲਟਰ ਦਿਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
- ਜੋੜੋ: ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਯੂਰਜ਼ ਲਈ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਖਾਲੀ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਅਗਲਾ ਕਦਮ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ Koder.ai ਵਿੱਚ ਚੈਟ ਰਾਹੀਂ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਲੇਬਲ ਪ੍ਰਾਂਪਟਿੰਗ ਨੂੰ ਵੀ ਆਸਾਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। "ਇਸਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਬਣਾਓ" ਕਹਿਣ ਦੀ ਥਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ: "ਇਸ ਕਾਰਡ ਲੇਆਉਟ ਨੂੰ ਨਕਲ ਕਰੋ, ਇਸ ਭੀੜ-ਭਾੜ ਵਾਲੇ ਮੇਨੂ ਨੂੰ ਟਾਲੋ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਰਨ ਚੈਕਲਿਸਟ ਜੋੜੋ"। ਇਸ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਠੋਸ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਨੂੰ ਸਧਾਰਨ ਲੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲੋ
ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਤਾਂ ਤਦ ਹੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਬਣਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨ ਤਰੀਕਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਕਰੀਨ ਨੂੰ ਉਪਭੋਗਤਾ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਵੇਰਵਾ ਕਰੋ, ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ: ਉਪਭੋਗਤਾ ਇੱਥੇ ਕੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਜੇ ਸਕਰੀਨ ਸਾਈਨਅਪ ਪੰਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਲਕੜੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਖਾਤਾ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵਿੱਚ ਬਣ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਇਹ ਡੈਸ਼ਬੋਰਡ ਹੈ ਤਾਂ ਲਕੜੀ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਪਭੋਗਤਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ_PROGRESS ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਕੇ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਚੁਣ ਲੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਨੋਟਸ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰਿਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ "ਇਸਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਬਣਾਓ" ਜਾਂ "ਇਸ ਐਪ ਵਾਂਗ" ਵਰਗੇ ਢਿੱਲੇ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।
ਫਿਰ ਲਿਖੋ ਕਿ ਸਕਰੀਨ ਖੋਲ੍ਹਣ 'ਤੇ ਉਪਭੋਗਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਨੋਟ ਕਰਦਾ/ਕਾਰਦੀ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਪੇਜ ਟਾਈਟਲ, ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਸਨੇਹ, ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਅੰਕੜਾ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਟਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਛਾਪ ਮਾਹਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਪਭੋਗਤਾ ਦੀ ਅਗਲੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਫਿਰ ਸਕਰੀਨ 'ਤੇ ਮੁੱਖ ਐਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿਓ। ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਰੱਖੋ:
- ਉਪਭੋਗਤਾ ਸੰਭਾਲੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ "ਨਵਾਂ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ" ਬਟਨ ਹੈ
- ਉਪਭੋਗਤਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਕਾਰਡ 'ਤੇ ਟੈਪ ਕਰਕੇ ਵੇਰਵਾ ਖੋਲ ਸਕਦਾ ਹੈ
- ਉਪਭੋਗਤਾ ਟੌਪ ਬਾਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨਾਮ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ
ਹੁਣ ਦੱਸੋ ਕਿ ਟੈਪ ਜਾਂ ਕਲਿੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਇੱਕ ਯੂਜ਼ਬਲ ਰਿਕੁਆਇਰਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੀ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ: "ਜਦੋਂ ਉਪਭੋਗਤਾ ਨਵਾਂ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਟੈਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਫਾਰਮ ਖੁਲੋ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਂ, ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਸੇਵ ਬਟਨ ਹੋਵੇ। ਸੇਵ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਵਾਂ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਲਿਸਟ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਓ।"
ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਏਜ ਕੇਸ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ ਜੋ ਹੁਣੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ। ਜੇ ਕੁਝ ਉਪਭੋਗਤਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨੋਟ ਕਰੋ। ਜੇ ਉਹ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਾਅਦ ਲਈ ਰੱਖੋ। ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਉਦਾਹਰਨ:
"ਜੇ ਫਾਰਮ ਬਿਨਾਂ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨਾਂ ਦੇ ਸਭਮਿਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਫੀਲਡ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਐਰਰ ਦਿਖਾਓ ਅਤੇ ਉਪਭੋਗਤਾ ਨੂੰ ਉਸੇ ਸਕ੍ਰੀਨ 'ਤੇ ਰੱਖੋ।"
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਨਾਲ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਫ਼ਸਦੇ — ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨੂੰ ਵਰਤਾਰਿਕ ਬਿਹੇਵਿਅਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਰਹੇ ਹੋ, ਇਕ ਸਕਰੀਨ ਇੱਕ ਵੇਲੀ।
ਉਹ ਫੀਚਰ ਨੋਟ ਲਿਖੋ ਜੋ ਟੀਮ ਅਮਲਯੋਗ ਬਣ ਸਕੇ
ਬੁਕਿੰਗ ਉਦਾਹਰਣ ਬਣਾਓ
Koder.ai ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਬੁਕਿੰਗ ਫਲੋ ਬਣਾਓ — ਵੈਬ ਜਾਂ ਮੋਬਾਈਲ।
ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਤਸਵੀਰ ਤੋਂ ਹੀ ਨਿਰਮਾਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਹਰ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਨੋਟ ਵਿੱਚ ਬਦਲਨਾ ਹੈ ਜੋ ਸਧਾਰਣ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਕਿ ਫੀਚਰ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਭ ਤੋਂ ਅਸਾਨ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਹਰ ਫੀਚਰ ਲਈ ਇੱਕ ਕਾਰਡ ਜਾਂ ਇੱਕ ਨੋਟ। ਇਹ ਫੈਸਲਿਆਂ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਅਸਾਨ ਸਮੀਖਿਆਯੋਗ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪੰਜ ਵਿਚਾਰ ਇੱਕ ਨੋਟ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਡੀਟੇਲ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਨੁਮਾਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਹਰ ਨੋਟ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਨਾਮ ਦਿਓ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਕ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਆ ਜਾਏ। "ਇੰਗੇਜਮੈਂਟ ਫਲੋ" ਜਾਂ "ਯੂਜ਼ਰ ਇੰਟਰੈਕਸ਼ਨ ਮਾਡਿਊਲ" ਵਰਗੇ ਲੇਬਲ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਸਧਾਰਨ ਨਾਮ ਜਿਵੇਂ "ਡਰਾਫਟ ਸੇਵ", "ਰਿਪੋਰਟ ਸ਼ੇਅਰ" ਜਾਂ "ਪਾਸਵਰਡ ਰੀਸੈੱਟ" ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਪਸ਼ਟ ਹਨ।
ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਬਣਤਰ ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ
ਹਰ ਫੀਚਰ ਨੋਟ ਲਈ ਚਾਰ ਹਿੱਸੇ ਲਿਖੋ:
- ਫੀਚਰ ਦਾ ਨਾਮ
- ਟ੍ਰਿਗਰ: ਕੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ
- ਐਕਸ਼ਨ: ਐਪ ਕੀ ਕਰਦੀ ਹੈ
- ਨਤੀਜਾ: ਉਪਭੋਗਤਾ ਕੀ ਵੇਖਦਾ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਉਪਯੋਗ ਚੈਕਆਊਟ ਪੈਟਰਨ ਨੋਟ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਨੋਟ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ: "Guest checkout." ਟ੍ਰਿਗਰ: ਉਪਭੋਗਤਾ ਬਿਨਾਂ ਖਾਤੇ ਦੇ Buy Now 'ਤੇ ਟੈਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐਕਸ਼ਨ: ਐਪ ਸ਼ਿੱਪਿੰਗ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਵੇਰਵੇ ਮੰਗਦੀ ਹੈ। ਨਤੀਜਾ: ਆਰਡਰ ਪਲੇਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਪਭੋਗਤਾ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਟੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਫਿਰ ਉਹੀ ਨਿਯਮ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੀਚਰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹਨ ਜੋੜੋ। ਇਸਨੂੰ ਹਲਕਾ ਰੱਖੋ। ਲਕੜੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਲਿਖਣਾ ਮਕਸਦ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਮਕਸਦ ਗੁੰਝਲ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਉਪਯੋਗ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਆਉਂਦੇ ਹਨ: ਕੌਣ ਫੀਚਰ ਵਰਤ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਹੜੇ ਖੇਤਰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ, ਕੁਝ ਫੇਲ ਹੋਣ 'ਤੇ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਜਿਵੇਂ ਫਾਇਲ ਆਕਾਰ ਜਾਂ ਆਈਟਮ ਗਿਣਤੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਨਿਯਮ ਫੀਚਰ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਬਦਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਲਈ ਰੱਖੋ।
ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਫੀਚਰ ਨੋਟ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ, ਫਾਉਂਡਰ ਜਾਂ ਡਿਵੈਲਪਰ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਹੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਵਾਲ ਦਾ ਇੱਕੋ ਹੀ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਪਭੋਗਤਾ ਨੂੰ ਕੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਜੇ ਸਾਰੇ ਇੱਕੋ ਜੈਸੀ ਸਮਝ ਬਣਾਉਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ।
ਉਹ ਗੁੰਮੀ ਫੀਚਰ ਚਿਨ੍ਹ੍ਹੋ ਜੋ ਜੋੜਨ ਯੋਗ ਹਨ
ਕਈ ਸਮਾਨ ਐਪਸ ਦੀਆਂ ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਕੀ-ਕੀ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੇ ਹਰ ਟੂਲ ਵਿੱਚ ਖੋਜ, ਫਿਲਟਰ, ਸੇਵਡ ਆਈਟਮ ਜਾਂ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ਼ਾਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਪਭੋਗਤਾ ਉਹਨਾਂ ਬੇਸਿਕਸ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਿੱਧੇ तौर 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦੇ।
ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੈਸੇਜ ਅਕਸਰ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਨਾਹੀ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਵੇਖੋ ਜਿੱਥੇ ਸਕਰੀਨ ਸੁੰਦਰ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਪਰ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਔਖੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਕੋਈ ਖਾਲੀ ਸਥਿਤੀ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਐਰਰ ਸੁਨੇਹਾ ਨਹੀਂ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਕਲਿਆਪ ਸਪਸ਼ਟ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਨਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਖਾਮੀਆਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਗੜ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਰ ਸਕਰੀਨ ਲਈ ਦੋ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਦਾ ਸਧਾਰਣ ਤਰੀਕਾ ਵਰਤੋ: ਕੀ cheez ਉਪਭੋਗਤਾ ਨੂੰ ਅਗੇ ਵਧਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੀ cheez ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਹ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਪਲਾਨਿੰਗ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਤਿੰਨ ਬੁਕਿੰਗ ਐਪਸ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਉਪਲਬਧ ਸਮੇਂ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਉਪਭੋਗਤਾ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸਮਾਂ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਫੀਚਰ ਸਕਰੀਨ 'ਤੇ ਦਿਲਕਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐਹੋ ਜਿਹਾ ਮਿਸਿੰਗ ਬੇਸਿਕ ਐਡ ਕਰਨ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਝਦਾਰੀ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਕੋਈ ਚਕਚਕੀਦਾ ਵਿੇਸ਼ਤਾ।
ਆਪਣੀਆਂ ਨੋਟਸ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਤਾ ਵੰਡ ਵਰਤੋ:
- Must-have: ਐਪ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ
- Should-have: ਬਹੁਤ ਵਰਤੂਗ, ਪਰ ਦਿਨ ਇੱਕ ਉੱਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ
- Nice-to-have: ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਬਜਟ ਹੋਣ 'ਤੇ ਫਾਇਦemand
- Not now: ਦਿਲਚਸਪ ਵਿਚਾਰ ਜੋ ਬਾਅਦ ਲਈ ਰੱਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ
ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਸਲੀ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਫੀਚਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜੋ ਸਿਰਫ ਮੂਡ ਬੋਰਡ 'ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਨਿਯਮ ਸਧਾਰਨ ਹੈ: ਐਕਸਟ੍ਰਾ ਜੋੜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁੰਮੀ ਬੇਸਿਕ ਜੋੜੋ। ਜੇ ਯੂਜ਼ਰ ਪਾਸਵਰਡ ਰੀਕਵਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਪ੍ਰਗਟੀਆਂ ਸੇਵ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ, ਐਕਸ਼ਨ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ, ਜਾਂ ਬਟਨ 'ਤੇ ਟੈਪ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਐਪ ਚਾਹੇ ਜਿੰਨੀ ਨਿਖਰੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਅਧੂਰੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਏਗੀ।
ਤਿੰਨ ਮੌਜੂਦਾ ਐਪਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਉਦਾਹਰਨ
ਚੈਟ ਵਿੱਚ ਫੀਚਰ ਸ਼ੇਪ ਕਰੋ
ਹਰ ਫੀਚਰ ਲਈ ਟ੍ਰਿਗਰ, ਐਕਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਰਣਨ ਕਰੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਨਾਓ।
ਮੰਨ ਲਓ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਅਪਾਇੰਟਮੈਂਟ ਬੁਕਿੰਗ ਐਪ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਸੈਲਾਨ ਮਾਲਕ ਲਈ ਹੈ। ਐਪ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ: ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦਿਖਾਉਣਾ, ਗਾਹਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਕ ਕਰਨ ਦੇਣਾ, ਅਤੇ ਯਾਦ ਦਿਲਾਉਣਾ ਭੇਜਣਾ ਜੋ ਇੱਕ ਟੈਪ ਨਾਲ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ।
ਇਹ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਨਾਲ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਚੰਗਾ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਟਰਗਟ ਸੰਦਰਭ ਸੰਕੁਚਿਤ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੇ ਐਪਸ ਦੀ ਨਕਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ; ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਪੈਟਰਨ ਚੁਣ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਅਸਲ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਮੌਜੂਦਾ ਟੂਲਜ਼ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਹੋ।
- ਪਹਿਲੇ ਐਪ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੈਲੇਂਡਰ ਸਕਰੀਨ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਸਮੇਂ ਸਲਾਟ, ਸਪਸ਼ਟ ਦਿਨ ਲੇਬਲ ਅਤੇ ਉਪਲਬਧ ਤੇ ਬੁੱਕ ਕੀਤੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਸਧਾਰਨ ਰੰਗ-ਬਦਲਾਅ ਲਈ ਨਕਲ ਲਿਖਦੇ ਹੋ। ਛੋਟੀ ਲਿਖਤ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਫਿਲਟਰਾਂ ਜੋ ਪੇਜ ਨੂੰ ਭਰਦਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਉੱਪਰ ਟਾਲੋ ਲਿਖਦੇ ਹੋ।
- ਦੂਜੇ ਐਪ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਲਾਉਣ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਸੁਨੇਹੇ, ਸਪਸ਼ਟ ਅਪਾਇੰਟਮੈਂਟ ਟਾਈਮ ਅਤੇ ਆਸਾਨ ਪੁਸ਼ਟੀ ਬਟਨ ਲਈ ਨਕਲ ਨੋਟ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਲੰਬਾ ਸੁਨੇਹਾ ਜੋ ਮੁੱਖ ਐਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਟਾਲੋ ਕਰੋ।
- ਤੀਜੇ ਐਪ ਵਿੱਚ ਬੁਕਿੰਗ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੇਰਵੇ ਦਿਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਨੋਟ ਫੀਲਡ ਜੋੜਨ ਦਾ ਜੋੜੋ ਨੋਟ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋ — ਜਿਵੇਂ "ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ" ਜਾਂ "ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਂ ਲੋੜੀਂਦਾ" — ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਹੋਰ ਦੋ ਐਪਸ ਤੋਂ ਗੁੰਮ ਹੈ।
ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਫੀਚਰ ਲਿਸਟ ਤੱਕ
ਹੁਣ ਨੋਟਸ ਰਿਕੁਆਇਰਮੈਂਟ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। "ਇਨ੍ਹਾਂ ਐਪਸ ਵਾਂਗ ਬਣਾਓ" ਕਹਿਣ ਦੀ ਥਾਂ ਤੁਸੀਂ ਲਿਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਤਪਾਦ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ:
- ਖੁਲੇ ਅਤੇ ਬੁੱਕ ਕੀਤੇ ਸਲਾਟਾਂ ਵਾਲਾ ਕੈਲੇਂਡਰ ਦ੍ਰਿਸ਼
- ਸੇਵਾ, ਤਾਰੀਖ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸਧਾਰਨ ਬੁਕਿੰਗ ਫਾਰਮ
- ਅਪਾਇੰਟਮੈਂਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭੇਜੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਯਾਦਦਿਹਾਨੀ ਸੁਨੇਹੇ
- ਇੱਕ-ਟੈਪ ਨਾਲ ਪੁਸ਼ਟੀ ਜਾਂ ਮੁੜ-ਨਿਰਧਾਰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸੁਵਿਧਾ
- ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬੇਨਤੀ ਲਈ ਵਿਕਲਪਿਕ ਗਾਹਕ ਨੋਟ
ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਵਰਜਨ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਸਤਵਿਕ ਫਲੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ: ਸਾਰਾ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਤੇ 3:00 ਵਜے ਕੱਟ ਦੇ ਲਈ ਹੇਅਰਕਟ ਬੁੱਕ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਹਾੜਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਟੀ 'ਤੇ ਟੈਪ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਿਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਟਾਈਲਿੰਗ ਲਈ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਸੇ ਲਈ ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ — ਉਹ ਧੁੰਦਲੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨੂੰ ਐਸੀ ਫੀਚਰ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ 'ਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ, ਡਿਵੈਲਪਰ ਜਾਂ ਬਿਲਡ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਅਮਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਆਮ ਗਲਤੀਆਂ ਜੋ ਸਮਾਂ ਬਰਬਾਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਉਸਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨਾ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਕਿ ਉਹ ਕਿਉਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਸਕਰੀਨ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਉਤਪਾਦ, ਦਰਸ਼ਕ ਜਾਂ ਬਿਜਨਸ ਮਾਡਲ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਬੇਸਮਝੀ ਵਿੱਚ ਨਕਲ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਐਸਾ ਫੀਚਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਉਪਭੋਗਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮੱਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਇੱਕ ਆਮ ਉਦਾਹਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਸੋਸ਼ਲ ਐਪ ਦਾ ਹੋਮ ਸਕਰੀਨ ਕਿਸੇ ਬੁਕਿੰਗ ਜਾਂ CRM ਟੂਲ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ-ਸਮਝੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਏ। ਲੇਆਉਟ ਜਾਣੂ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਪਭੋਗਤਾ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਚੰਗੀ ਯੋਜਨਾ ਦਾ ਅਰੰਭ ਮਕਸਦ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੈਲੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਹੋਰ ਇੱਕ ਸਮਾਂ-ਵਰਦਾਨਗਾਰ ਗਲਤੀ ਹੈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਤੋਂ ਵਿਚਾਰੋਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇੱਕ ਫਲੋ ਬਣਾਉਣਾ। ਇੱਕ ਐਪ ਦਾ ਡੈਸ਼ਬੋਰਡ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਦਾ ਸਮਾਰਟ ਫਿਲਟਰ ਹੈ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਦਾ ਚੈਕਆਊਟ ਨੁਨਹਾਂ। ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰਸਤੇ ਦੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਨਤੀਜਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਰਿਆ-ਭਰਕਮ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਉਹੀ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਟੀਮਾਂ ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟਸ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਜੋਂ ਸੇਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਬਟਨ, ਕਾਰਡ ਅਤੇ ਮੇਨੂ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਹਰ ਸਕਰੀਨ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੀ ਉਪਭੋਗਤਾ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਲਿਖਦੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਕਿ ਕਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਸਕਰੀਨ 'ਤੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਕਰੀਨ ਅਜੇ ਵੀ ਬੇਉਪਯੋਗ ਹੈ।
ਟੀਮਾਂ ਏਜ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਕੇ ਵੀ ਸਮਾਂ ਗਵਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਖਾਲੀ ਸਥਿਤੀ, ਐਰਰ ਜਾਂ ਐਡਮਿਨ ਕੰਟਰੋਲ ਨੋਟ ਕਰਨ ਠੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਫਲੋ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੱਕ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰੋ ਕਿ ਨਵਾਂ ਉਪਭੋਗਤਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਹੋਰ ਗਲਤੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਪਸੰਦ ਨੂੰ ਉਪਭੋਗਤਾ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸਮਝ ਲੈਣਾ ਹੈ। "ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਟੈਬ ਬਾਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ" ਕਹਿਣਾ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ "ਉਪਭੋਗਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਦਲਨਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ"। ਦੂਜੀ ਵਰਜਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੰਕੜੇ ਦੇਣੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ।
ਕੋਈ ਸਕਰੀਨ ਸੇਵ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਫਿਲਟਰ ਵਰਤੋ:
- ਉਪਭੋਗਤਾ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ?
- ਇਹ ਪੈਟਰਨ ਉਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ?
- ਕੀ ਇਹ ਮੇਰੇ ਐਪ ਦੇ ਫਲੋ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ?
ਜੇ ਜਵਾਬ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੋਕੋ। ਇੱਕ ਸੇਵ ਕੀਤੀ ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੇਹਤਰ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਸੋਹਣਾ ਮੌਕ-ਅਪ ਨਹੀਂ।
ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਝਟਪਟ ਚੈਕਲਿਸਟ
ਪਹਿਲਾ ਵਰਜਨ ਬਣਾਓ
ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਫਲੋ ਲੈ ਕੇ Koder.ai ਵਿੱਚ ਹੋਸਟ ਕੀਤੀ ਐਪ ਤੱਕ ਜਾਓ।
ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਤੋਂ ਅਸਲ ਬਿਲਡ ਪਲਾਨ ਤੱਕ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਚੋਟਾ-ਜਿਹਾ ਆਖ਼ਰੀ ਪਾਸ ਕਰੋ। ਮਕਸਦ ਸਧਾਰਨ ਹੈ: ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਨੋਟਾਂ ਇੰਨੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਏ ਉਤਪਾਦ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕੇ।
ਹਰ ਸਕਰੀਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਅਜਨਬੀ ਸਕਰੀਨ ਵੇਖ ਕੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤਾਂ ਸਕਰੀਨ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਡੈਸ਼ਬੋਰਡ ਕਿਸੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਜਾਂਚਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰੇ, ਇੱਕ ਫਾਰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰੇ, ਤੇ ਸੈਟਿੰਗ ਪੇਜ ਕਿਸੇ ਵਿਕਲਪ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ। ਜੇ ਲਕੜੀ ਮਕਸਦ ਧੁੰਦਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਠੀਕ ਕਰੋ।
ਇਸ ਆਖ਼ਰੀ ਚੈੱਕ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕਰੋ:
- ਕੀ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਸਕਰੀਨ ਦਾ ਕੰਮ ਇੱਕ ਵਾਕਿ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
- ਕੀ ਹਰ ਫੀਚਰ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਯੂਜ਼ਰ ਟਾਸਕ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਠੰਢੀ ਸੋਚ?
- ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਕਲ, ਟਾਲੋ ਅਤੇ ਜੋੜੋ ਲੇਬਲ ਕੀਤੇ ਹਨ?
- ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਫੀਚਰ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜੋ ਸਿਰਫ ਪਹਿਲੇ ਵਰਜਨ ਵਿੱਚ nice-to-have ਹਨ?
- ਕੀ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਨੋਟਾਂ ਬਿਨਾਂ ਲੰਮੀ ਮੀਟਿੰਗ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਬਿਲਡ ਪਲਾਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ?
ਇਹ ਵੀ ਸਮਾਂ ਹੈ ਸਕੋਪ ਕੱਟਣ ਦਾ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਬੇਠਕੇ ਜਦੋਂ ਹਰ ਸਕਰੀਨ ਇੱਕ ਫੀਚਰ ਮੰਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਮੁੱਖ ਟਾਸਕ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਬਾਅਦ ਲਈ ਹਟਾ ਦਿਓ। ਇਸ ਨਾਲ ਪਹਿਲੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਛੋਟੀ, ਸਸਤੀ ਅਤੇ ਆਜ਼ਮਾਉਣ ਯੋਗ ਰਹੇਗੀ।
ਇਕ ਛੋਟਾ ਉਦਾਹਰਨ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਬੁਕਿੰਗ ਐਪਸ ਤੋਂ তিন ਸਕਰੀਨ ਸੇਵ ਕੀਤੀਆਂ: ਇੱਕ ਕੈਲੇਂਡਰ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਕਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਇੱਕ ਚੈਕਆਊਟ ਫਲੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਟਾਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਦਾ ਪੁਸ਼ਟੀ ਸਕਰੀਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਜੇ ਉਹ ਲੇਬਲ ਸਪਸ਼ਟ ਹਨ, ਤਾਂ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਟੀਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਾਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅਗਲੇ ਕਦਮ: ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨੂੰ ਬਿਲਡ ਪਲਾਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲੋ
ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਨੋਟਾਂ ਫੈਸਲੇ ਕਰਨ ਲਾਇਕ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਬ੍ਰੀਫ ਲਿਖੋ।
ਇਸਨੂੰ ਸਧਾਰਨ ਰੱਖੋ। ਦੱਸੋ ਕਿ ਐਪ ਕਿਸ ਲਈ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਪਭੋਗਤਾ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਨਤੀਜਾ ਕੀ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਕੁਝ ਸਕਰੀਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਬਣਾਓ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਵਰਜਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ।
ਅਗਲਾ, ਪਹਿਲੀ ਅਸਲ ਯੂਜ਼ਰ ਫਲੋ ਦਾ ਸਕੈਚ ਬਣਾਓ। ਇੱਕ ਰਾਹ ਚੁਣੋ ਜੋ ਐਪ ਦਾ ਕੋਰ ਵੈਲਯੂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਈਨਅਪ, ਕੁਝ ਬਣਾਉਣਾ, ਜਾਂਚ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਹਰ ਨਕਲ ਕੀਤਾ ਪੈਟਰਨ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਘੱਟ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ ਉਹ ਦਿੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਜਿਵੇਂ ਖਾਲੀ ਸਥਿਤੀ, ਲੋਡਿੰਗ ਕਦਮ ਜਾਂ ਪੁਸ਼ਟੀ ਸਕਰੀਨ।
ਇੱਕ ਉਪਯੋਗੀ ਬ੍ਰੀਫ ਚਾਰ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:
- ਮੁੱਖ ਉਪਭੋਗਤਾ ਕੌਣ ਹੈ?
- ਉਹ ਇੱਕ ਕੰਮ ਜੋ ਉਹ ਨਿਭਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕੀ ਹੈ?
- ਪਹਿਲੇ ਵਰਜਨ ਲਈ ਕਿਹੜੀਆਂ ਸਕਰੀਨ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਹਨ?
- ਕੀ ਬਾਅਦ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ?
ਆਖ਼ਰੀ ਸਵਾਲ ਕਈ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਵਰਜਨ ਚੁਣੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅਸਲੀ ਯੂਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਟੈਸਟ ਕਰ ਸਕੋ। ਜੇ ਲੋਕ ਮਦਦ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੁੱਖ ਟਾਸਕ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ। ਵਾਧੂ ਫੀਚਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਆਪਣੀਆਂ ਫੀਚਰ ਨੋਟਾਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੱਖੋ। "ਸਮਾਰਟ ਡੈਸ਼ਬੋਰਡ" ਜਾਂ "ਐਡਵਾਂਸਡ ਵਰਕਸਪੇਸ" ਲਿਖਣ ਦੀ ਥਾਂ ਵੇਖਾਓ ਕਿ ਉਪਭੋਗਤਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ: ਟਾਸਕ ਬਣਾਉਣਾ, ਫ਼ਾਈਲ ਅਪਲੋਡ ਕਰਨੀ, ਅਨুমੋਦਨ ਕਰਨਾ, ਜਾਂ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਣਾ। ਸਪਸ਼ਟ ਨੋਟਸ ਸਮਾਂ ਬachatਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਡਿਜ਼ਾਈਨ, ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਸਮੀਖਿਆ ਲਈ ਆਸਾਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ Koder.ai ਵਰਤ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਲੇਬਲ ਕੀਤੇ ਸਕਰੀਨਸ਼ਾਟ ਅਤੇ ਸਧਾਰਣ ਫਲੋ ਨੋਟਸ ਪਹਿਲੇ ਵਰਜਨ ਲਈ ਪ੍ਰਾਂਪਟਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰਜਮਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਚੈਟ ਰਾਹੀਂ ਵੈੱਬ ਅਤੇ ਮੋਬਾਈਲ ਐਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਜੇਠੇ ਅਤੇ ਸਕੋਪਡ ਹੋਣ ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਬ੍ਰੀਫ, ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਯੂਜ਼ਰ ਫਲੋ ਅਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਟੈਸਟ ਕਰਨ ਯੋਗ ਵਰਜਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਇੱਕ ਅਸਲ ਬਿਲਡ ਪਲਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।