WebAssembly (WASM) ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰਾਂ ਨੂੰ JavaScript ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਕੋਡ ਚਲਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਨੋ ਕੀ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਕੀ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਦੋਂ WASM ਵੈੱਬ ਐਪਸ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
WebAssembly (ਅਕਸਰ WASM ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਇੱਕ ਸੰਕੁਚਿਤ, ਨੀਵੀਂ-ਸਤਰ ਵਾਲਾ ਬਾਈਟਕੋਡ ਫਾਰਮੈਟ ਹੈ ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਲਗਭਗ-ਨੇਟਿਵ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। JavaScript ਵਰਗੀ ਸਰੋਤ ਕੋਡ ਭੇਜਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇੱਕ WASM ਮੋਡੀਊਲ ਪ੍ਰੀ-ਕੰਪਾਇਲ ਕੀਤੀਆਂ ਹੁਕਮਾਂ ਅਤੇ ਉਹ ਕੀ ਲੋੜੀਂਦਾ/ਕੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ (ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਮੈਮੋਰੀ ਅਤੇ ਕਾਲ ਕਰਨ ਯੋਗ ਫੰਕਸ਼ਨ) ਭੇਜਦਾ ਹੈ।
WASM ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਏਕ “ਯੂਨੀਵਰਸਲ” ਰਨਟਾਈਮ ਰੱਖਦਾ ਸੀ: JavaScript। ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਅਤੇ ਪੋਰਟੇਬਿਲਿਟੀ ਲਈ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਪਰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਇਹ ਆਦਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕੁਝ ਕੰਮ—ਭਾਰੀ ਗਣਨਾ, ਰੀਅਲ-ਟਾਈਮ ਆਡੀਓ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ, ਜਟਿਲ ਕੰਪ੍ਰੈਸ਼ਨ, ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਦੀਆਂ ਸਿਮੁਲੇਸ਼ਨਾਂ—JavaScript ਦੇ ਮਾਡਲ ਮੂਹਰੇ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
WASM ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਕੋਡ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਪੂਰੇ-ਪ੍ਰਤੀਖਿਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਢੰਗ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪਲੱਗਇਨ ਜਾਂ ਯੂਜ਼ਰ ਤੋਂ ਕੁਝ ਇੰਸਟਾਲ ਕਰਵਾਉਣ ਦੇ।
WASM ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਸਕ੍ਰਿਪਟਿੰਗ ਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ DOM 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਐਪਸ ਵਿੱਚ JavaScript ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਇਹ WASM ਮੋਡੀਊਲ ਲੋਡ ਕਰਦਾ, ਡੇਟਾ ਆਉਂਦਾ-ਜਾਂਦਾ ਕਰਵਾਉਂਦਾ, ਅਤੇ ਯੂਜ਼ਰ ਇੰਟਰਐਕਸ਼ਨ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। WASM ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਘਣੇ ਲੂਪਾਂ ਅਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਲਈ “ਇੰਜਨ ਰੂਮ” ਬਣ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ:
ਅਸੀਂ ਦੇਖਾਂਗੇ ਕਿ WASM ਨੇ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮਿੰਗ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਕਿਵੇਂ ਬਦਲੀ—ਕੀ ਸੰਭਵ ਹੋਇਆ, ਕਿੱਥੇ ਇਹ ਫਿੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਸਤਵਿਕ ਵੈੱਬ ਐਪਸ ਲਈ ਕਿਹੜੇ ਟ੍ਰੇਡਆਫ਼ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ।
ਅਸੀਂ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਬਿਲਡ ਟੂਲਿੰਗ, ਉੱਚ-ਸਤਹ ਦੀ ਮੈਮੋਰੀ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਦੇ ਲੋਅ-ਲੇਵਲ ਇਨਟਰਨਲਜ਼ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਯੋਗਕਰਮਿਕ ਨਜ਼ਰੀਆ ਰੱਖਾਂਗੇ: WASM ਕਦੋਂ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਦੋਂ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸਨੂੰ ਐਸਾ ਵਰਤਣਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਫਰੰਟਐਂਡ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾ ਬਣੇ।
ਵੈੱਬ ਦੇ ਅਧਿਕਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ, “ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਚਲਾਉਣਾ” ਅਕਸਰ “JavaScript ਚਲਾਉਣਾ” ਹੀ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ JavaScript ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਸੀ—ਸਗੋਂ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਕੱਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸੀ ਜੋ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਸਿੱਧਾ ਹਰ ਥਾਂ ਚਲਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਬਿਨਾ ਯੂਜ਼ਰ ਤੋਂ ਕੁਝ ਮੰਗੇ।
ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਇੱਕ ਬਿਲਟ-ਇਨ JavaScript ਇੰਜਨ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਨਾਲ JavaScript ਇੰਟਰਐਕਟਿਵ ਪੰਨਿਆਂ ਲਈ ਯੂਨੀਵਰਸਲ ਵਿਕਲਪ ਬਣ ਗਿਆ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ JS ਲਿਖ ਸਕਦੇ ਸੀ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਡ ਕਿਸੇ ਵੀ OS ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਡਾਊਨਲੋਡ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਰਿਲੀਜ਼ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਅਪਡੇਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਸਰਵਰ-ਸਾਈਡ ਤੇ ਵਰਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਕਲਾਇੰਟ-ਸਾਈਡ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਸੰਸਾਰ ਸੀ—ਟਾਈਟ ਸੈਂਡਬਾਕਸ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਾਮਪੈਟਿਬਿਲਿਟੀ ਲੋੜਾਂ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਟਾਰਟਅੱਪ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ। JavaScript ਇਸ ਮਾਡਲ ਨਾਲ ਠੀਕ ਬੈਠਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਸਟੈਂਡਰਡ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ C++, Java, Python, ਜਾਂ C# ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟ੍ਰਾਂਸਪਾਇਲ, ਐਮਬੈੱਡ ਜਾਂ ਬਾਹਰਲਾ ਹੱਲ ਲੱਭਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। “ਕਲਾਇੰਟ-ਸਾਈਡ” ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ “ਇਸ ਨੂੰ JavaScript ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਲਿਖੋ” ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਟੀਮ ਕੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਪੱਕਾ ਕੋਡ ਹੋਵੇ।
ਇਹ ਤਰੀਕੇ ਮਦਦਗਾਰ ਸਨ, ਪਰ ਵੱਡੀਆਂ ਐਪਸ ਲਈ ਸੀਮਾਵਾਂ ਸਨ। ਟ੍ਰਾਂਸਪਾਈਲ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਕੋਡ ਦਾ ਆਕਾਰ ਬੜਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਣਪੇਖਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਪਲੱਗਇਨ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ-ਵਾਰ ਅਸਥਿਰ ਸਨ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਰਖ-ਰਖਾਅ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਘਟ ਗਏ। ਸਰਵਰ-ਸਾਈਡ ਕੰਮ ਲੇਟੰਸੀ ਅਤੇ ਲਾਗਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਅਸਲ “ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਐਪ” ਵਾਲਾ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
WebAssembly (WASM) ਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟੇ, ਸਟੈਂਡਰਡ ਕੀਤੇ “ਅਸੈਂਬਲੀ-ਵਾਂਗ” ਫਾਰਮੈਟ ਵਜੋਂ ਸੋਚੋ ਜੋ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਰੋਜ਼ਮਰਾ WASM ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੇ ਨਹੀਂ—ਤੁਸੀਂ ਬਿਲਡ ਆਉਟਪੁੱਟ ਵਜੋਂ WASM ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਅਧਿਕਤਰ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਇਕੋ pipeline ਫੋਲੋ ਕਰਦੇ ਹਨ:
wasm32 ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਕਰਕੇ ਕੰਪਾਇਲ ਕਰੋ.wasm ਮੋਡੀਊਲ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਵੈੱਬ ਐਪ ਨਾਲ ਭੇਜੋਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਦਲਾਅ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੀ ਸਰੋਤ ਭਾਸ਼ਾ ਸਮਝਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ WASM ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਤੁਹਾਡੇ Rust ਜਾਂ C++ ਨੂੰ ਸੀਧਾ ਨਹੀਂ ਚਲਾਉਂਦਾ। ਉਹ WebAssembly ਬਾਈਟਕੋਡ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਸੰਕੁਚਿਤ, ਸੰਰਚਿਤ ਬਾਇਨਰੀ ਫਾਰਮੈਟ ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੈਰਿਫਾਈ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਐਪ .wasm ਫਾਈਲ ਲੋਡ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ:
ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ JavaScript ਤੋਂ WASM ਫੰਕਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ WASM JavaScript ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਕਾਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਇੰਟਰਓਪ ਰਾਹੀਂ।
ਸੈਨਡਬਾਕਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ WASM ਮੋਡੀਊਲ:
ਇਸ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਾਡਲ ਕਾਰਨ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਆਏ WASM ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ 'ਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਇੱਕ ਆਮ ਬਾਈਟਕੋਡ ਚਲਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਵਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: “ਕੀ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਮੇਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸਪੋਰਟ ਕਰਦਾ ਹੈ?” ਦੀ ਬਜਾਏ “ਕੀ ਮੇਰੀ ਭਾਸ਼ਾ WASM ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਟੂਲਚੇਨ ਨਾਲ ਕੰਪਾਇਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ?” ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਧ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੈੱਬ ਐਪ ਲਈ ਅਮਲਯੋਗ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਬਿਨਾਂ ਬਦਲਾਅ ਦੇ ਕਿ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
WebAssembly ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਵਿੱਚ JavaScript ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ—ਪਰ ਇਹ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਬਦਲਦਾ ਹੈ।
JavaScript ਅਜੇ ਵੀ ਪेज ਦਾ “ਮਾਲਕ” ਹੈ: ਇਹ ਕਲਿਕਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ, DOM ਨੂੰ ਅਪਡੇਟ ਕਰਦਾ, ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ API ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਐਪ ਦਾ ਲਾਈਫਸਾਈਕਲ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚੋ, ਤਾਂ JavaScript ਫਰੰਟ-ਆਫ-ਹਾਊਸ ਹੈ—ਆਰਡਰ ਲੈਂਦਾ, ਸਮਾਂ ਮੈਨੇਜ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ।
WebAssembly ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੰਪਿਊਟ ਇੰਜਨ ਵਜੋਂ ਵਰਤੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ JavaScript ਤੋਂ ਕਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਇਨਪੁੱਟ ਭੇਜਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਭਾਰੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਮ ਕੰਮ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਉਚਿਤ ਹੈ: ਪਾਰਸਿੰਗ, ਕੰਪ੍ਰੈਸ਼ਨ, ਚਿੱਤਰ/ਵੀਡੀਓ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ, ਫਿਜ਼ਿਕਸ, ਕ੍ਰਿਪਟੋ, CAD ਓਪਰੇਸ਼ਨ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਐਲਗੋਰਿਦਮ ਜੋ CPU-ਭਾਰਵਾਂ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਤੋਂ ਲਾਭ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ। JavaScript ਅਜੇ ਵੀ ਗਲਿਊ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਕਦੋਂ ਚਲਾਉਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਣੇ ਹਨ।
JavaScript ਅਤੇ WASM ਦਰਮਿਆਨ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਮੁੱਦੇ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਹੈ:
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ, ਪਰ ਇਹ ਉਮੀਦ ਰੱਖੋ ਕਿ “ਬਾਊਂਡਰੀ ਤੋਂ ਡੇਟਾ ਲਿਜਾਣਾ” ਇੱਕ ਲਾਗਤ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਫਰੇਮ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ WASM ਨੂੰ ਕਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋ—ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਡੇਟਾ ਟੁਕੜੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਕਾਪੀ ਕਰਦੇ ਹੋ—ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਗਣਨਾ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਖੋ ਕੇ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਨਿਯਮ: ਘੱਟ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਕਾਲਾਂ ਕਰੋ। ਕੰਮ ਨੂੰ ਬੈਚ ਕਰੋ, ਸੰਕੁਚਿਤ ਡੇਟਾ ਭੇਜੋ, ਅਤੇ WASM ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਚਲਣ ਦਿਓ ਜਦੋਂ ਕਿ JavaScript UI, ਸੰਚਾਲਨ, ਅਤੇ ਯੂਜ਼ਰ ਅਨੁਭਵ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਕਰੇ।
WebAssembly ਅਕਸਰ “JavaScript ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼” ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਕੀਕਤ ਕਿਸੇ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਹੈ: ਇਹ ਕੁਝ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਘੱਟ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ। ਜਿੱਤ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਥੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਓਹੀ ਗਣਨਾ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇੱਕ ਐਸੇ ਰਨਟਾਈਮ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜੋ ਲਗਾਤਾਰ ਵਰਤਾਵ ਦਿਖਾਏ।
WASM ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ CPU-ਭਾਰੀ ਕੰਮਾਂ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ: ਚਿੱਤਰ/ਵੀਡੀਓ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ, ਆਡੀਓ ਕੋਡੇਕ, ਫਿਜ਼ਿਕਸ, ਡੇਟਾ ਕੰਪ੍ਰੈਸ਼ਨ, ਵੱਡੀਆਂ ਫਾਈਲਾਂ ਦੀ ਪਾਰਸਿੰਗ, ਜਾਂ ਗੇਮ ਇੰਜਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ। ਐਸੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਹਰ-ਹਿੱਟ ਲੂਪਾਂ ਨੂੰ WASM ਅੰਦਰ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਡਾਇਨੈਮਿਕ ਟਾਈਪਿੰਗ ਅਤੇ ਬਰਤੌਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅਲੋਕੇਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਓਵਰਹੈੱਡ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਪਰ WASM ਹਰ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਕਿੱਥੇ-ਕਿੱਥੇ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਐਪ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ DOM ਅਪਡੇਟ, UI ਰੇਂਡਰਿੰਗ, ਨੈੱਟਵਰਕ ਕਾਲ, ਜਾਂ ਫਰੇਮਵਰਕ ਲਾਜਿਕ ਤੇ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਵਕਤ JavaScript ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਦੇ API 'ਚ ਹੀ ਲੱਗੇਗਾ। WASM DOM ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਇਹ JavaScript ਰਾਹੀਂ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਆਮ-ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਾਲਾਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇੱਕ ਵਾਸਤਵਿਕ ਫਾਇਦਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤਤਾ ਹੈ। WASM ਇੱਕ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਪਰੀਬੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਸਧਾਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗਣਨਾ ਵਿੱਚ “ਅਚਾਨਕ” ਧੀਮਾਪਣ ਘਟ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਵਰਕਲੋਡਾਂ ਲਈ ਆਕਰਸ਼ਕ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਥਿਰ ਫਰੇਮ ਟਾਈਮ ਜਾਂ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੋਵੇ।
WASM ਬਾਈਨਰੀ ਕੰਪੈਕਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਟੂਲਿੰਗ ਅਤੇ ਡੀਪੈਂਡੇਨਸੀਜ਼ ਅਸਲ ਡਾਊਨਲੋਡ ਸਾਈਜ਼ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਹੈਂਡ-ਲਿਖਿਆ ਮੋਡੀਊਲ ਛੋਟਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਇੱਕ ਪੂਰਾ Rust/C++ ਬਿਲਡ ਜੋ ਸਟੈਂਡਰਡ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ, ਐਲੋਕੇਟਰ ਅਤੇ ਹੈਲਪਰ ਕੋਡ ਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੰਪ੍ਰੈਸ਼ਨ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਵੀ startup, parsing, ਅਤੇ instantiation ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਕਈ ਟੀਮ WASM ਇਸ ਲਈ ਚੁਣਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਮੌਜੂਦਾ ਨੈਟਿਵ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕੋਡ ਨੂੰ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮੈਮੋਰੀ ਅਤੇ ਟੂਲਿੰਗ ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ (ਜਿਵੇਂ Rust ਦੇ ਗਾਰੰਟੀ) ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਐਸੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ,“ਤੇਜ਼ ਕਾਫੀ ਅਤੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ” ਅਕਸਰ ਮੋਟਿਵੇਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਸਿਰਫ ਬੈਂਚਮਾਰਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ।
WebAssembly JavaScript ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਪਰ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਲਈ ਰਸਤਾ ਖੋਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਚਲਾਉਣਾ ਔਖਾ ਜਾਂ ਅਸੰਭਵ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਫਾਇਦੇ ਉਹਨਾਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਨੈਟਿਵ ਕੋਡ ਲਈ ਕੰਪਾਇਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਕੋਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤਣਯੋਗ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਜ਼ ਹਨ।
Rust ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ WASM ਲਈ ਲੋਕਪ੍ਰਯ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੇਜ਼ ਐਕਜ਼ੈਕਿਊਸ਼ਨ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੁਰੱਖਿਆ ਗਾਰੰਟੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ (ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੈਮੋਰੀ ਆਸਪੈਕਟ)। ਇਹ unparsers, ਡੇਟਾ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ, ਕ੍ਰਿਪਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ-ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ “ਕੋਰ” ਮੋਡੀਊਲ ਲਈ ਆਕਰਸ਼ਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
Rust ਦੀ WASM ਲਈ ਟੂਲਿੰਗ ਪੱਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਨੇ JavaScript ਦਿਖਾਈ ਲਈ ਡੋਮ ਇੰਟਰਆਕਸ਼ਨ ਲਈ ਪੈਟਰਨ ਬਣਾਏ ਹਨ ਜਦੋਂ ਭਾਰੀ ਕੰਪਿਊਟ WASM ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
C ਅਤੇ C++ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗੰਭੀਰ ਨੈਟਿਵ ਕੋਡ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ: codecs, ਫਿਜ਼ਿਕਸ ਇੰਜਨ, ਚਿੱਤਰ/ਆਡੀਓ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ, ਇਮਿੁਲੇਟਰ, CAD kernel ਆਦਿ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ WASM 'ਤੇ ਕੰਪਾਇਲ ਕਰਨਾ ਕਈ ਵਾਰੀ JavaScript ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਲਿਖਣ ਨਾਲੋਂ ਕਿਫਾਇਤੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਟ੍ਰੇਡਆਫ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ C/C++ ਦੀ ਮੈਮੋਰੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਤੇ ਬਿਲਡ ਪਾਈਪਲਾਈਨ ਦੀ ਜਟਿਲਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਡੀਬੱਗਿੰਗ ਅਤੇ ਬੰਡਲ ਸਾਈਜ਼ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
Go WASM 'ਤੇ ਚੱਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਇਹ Rust ਜਾਂ C/C++ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਰਨਟਾਈਮ ਓਵਰਹੈੱਡ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਐਪਸ ਲਈ ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਵਿਆਵਹਾਰਕ ਹੈ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਡਿਵੈਲਪਰ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਜਾਂ ਬੈਕਐਂਡ-ਫਰੰਟਐਂਡ ਕੋਡ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ—ਪਰ ਛੋਟੇ, ਘੱਟ-ਲੇਟੰਸੀ ਵਾਲੇ ਮੋਡੀਊਲ ਲਈ ਇਹ ਘੱਟ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ (ਜਿਵੇਂ Kotlin, C#, Zig) ਵੀ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾ ਦੀ ਇਕੋਸਿਸਟਮ ਸਹਾਇਤਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੈ।
ਅਮਲ ਵਿੱਚ, ਟੀਮਾਂ WASM ਭਾਸ਼ਾ ਇਸ ਲਈ ਚੁਣਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਕਿਸ ਕੋਡ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ। WASM ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰਖੇ ਹੋਏ ਕੰਪੋਨੈਂਟ ਬਿਨਾਂ ਵੱਡੇ ਦੁਬਾਰੇ-ਲਿਖਣ ਦੇ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
WebAssembly ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇ ਜੋ ਗਣਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰੀ, ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤਣਯੋਗ ਅਤੇ DOM ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਅਲੱਗ ਹੋਵੇ। ਇਸਨੂੰ JavaScript ਤੋਂ ਕਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਉੱਚ-ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ “ਇੰਜਨ” ਵਜੋਂ ਸੋਚੋ, ਜਦੋਂ ਕਿ JavaScript ਅਜੇ ਵੀ UI ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
WASM ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾਭ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਪ੍ਰਤੀ ਸੈਕਿੰਡ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋ:
ਇਹ ਵਰਕਲੋਡ ਇਸ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ WASM ਮਸ਼ੀਨ-ਨੁਮਾ ਕੋਡ ਚਲਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੀਟ ਲੂਪਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਇਕ ਕੰਪਾਇਲ ਕੀਤੇ ਮੋਡੀਊਲ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ:
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਮੈਚਰ C/C++/Rust ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ WASM ਤੇ ਕੰਪਾਇਲ ਕਰਨਾ JavaScript ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਲਿਖਣ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਸਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਾਂ DOM ਅਪਡੇਟ, ਫਾਰਮ ਵਾਇਰਿੰਗ, ਅਤੇ API ਕਾਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ WASM ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਦਦ ਨਹੀ ਕਰੇਗਾ। ਛੋਟੀਆਂ CRUD ਪੇਜਾਂ ਲਈ, ਵਧੀਕ ਬਿਲਡ ਪਾਈਪਲਾਈਨ ਅਤੇ JS↔WASM ਡੇਟਾ ਪਾਸਿੰਗ ਓਵਰਹੈੱਡ ਫਾਇਦੇ ਨੂੰ ਉਲਟ ਸਕਦਾ ਹੈ।
WASM ਵਰਤੋ ਜਦੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਉਤਰ “ਹਾਂ” ਹੋਣ:
ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ UI ਫਲੋਜ਼ ਹੈ, ਤਾਂ JavaScript/TypeScript ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਉਤਪਾਦ ਤੇ UX 'ਤੇ ਫੋਕਸ ਕਰੋ।
WASM ਕਈ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਅਧਿਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਟਾਉਂਦਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰੇ-ਲਿਖੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦੇ ਹੋ।
WASM ਮੋਡੀਊਲ DOM ਨੂੰ JavaScript ਵਾਂਗ ਸਿੱਧਾ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਸਦਾ ਨਤੀਜਾ:
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਛੋਟੇ UI ਅਪਡੇਟ ਨੂੰ WASM ↔ JS ਸੀਮਾ ਰਾਹੀਂ ਰੁੱਟ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਕਾਲ ਓਵਰਹੈੱਡ ਅਤੇ ਡੇਟਾ ਕਾਪੀ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਖਤਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਕਸਰ Web Platform ਫੀਚਰ (fetch, WebSocket, localStorage/IndexedDB, canvas, WebGPU, WebAudio, permissions) JavaScript APIs ਵਜੋਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। WASM ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਕਸਰ ਬਾਈਂਡਿੰਗ ਜਾਂ ਛੋਟਾ JS “ਗਲਿਊ” ਕੋਡ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਨਾਲ ਦੋ ਟ੍ਰੇਡਆਫ਼ ਹਨ: ਤੁਸੀਂ ਇੰਟਰਓਪ ਕੋਡ ਰੱਖੋਗੇ, ਅਤੇ ਡੇਟਾ ਫਾਰਮੈਟ (ਸਟ੍ਰਿੰਗਜ਼, ਐਰੇ, ਬਾਈਨਰੀ) ਬਾਰੇ ਸੋਚੋਗੇ ਤਾਂ ਜੋ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਕੁਸ਼ਲਤਾਪੂਰਵਕ ਹੋ।
ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ WASM ਵਿੱਚ ਵੱਧ-ਸਤਰ ਵਾਲੀ ਸਮਰਥਾ Web Workers ਅਤੇ SharedArrayBuffer ਰਾਹੀਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਕੋਈ ਮੁਫ਼ਤ ਡਿਫਾਲਟ ਨਹੀਂ। ਇਸਨੂੰ ਵਰਤਣ ਲਈ ਕੁਝ ਸੁਰੱਖਿਆ-ਸਬੰਧੀ ਹੈਡਰ (cross-origin isolation) ਅਤੇ ਡਿਪਲੋਇਮੈਂਟ ਸੈਟਿੰਗਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਮਾਡਲ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕਰੋਗੇ: ਭਾਰੀ ਕੰਮ ਲਈ ਬੈਕਗ੍ਰਾਊਂਡ ਵਰਕਰ ਅਤੇ UI ਲਈ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਮੇਨ থਰੈੱਡ।
ਟੂਲਿੰਗ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਧਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਡੀਬੱਗਿੰਗ ਫਿਰ ਵੀ JavaScript ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ:
ਸਿੱਟਾ: WASM ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਫਰੰਟਐਂਡ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰਿਤ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੰਪੋਨੈਂਟ ਵਜੋਂ ਤਬਦੀਲ ਕਰੋ।
WebAssembly ਬਿਹਤਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਇਹ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੰਪੋਨੈਂਟ ਹੋਵੇ—not ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਕੇਂਦਰ। ਪ੍ਰਯੋਗਕਰਮਿਕ ਨਿਯਮ: “ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਸਰਫੇਸ” (UI, ਰouting, state, accessibility, analytics) ਨੂੰ JavaScript/TypeScript ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਮਹਿੰਗੇ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ WASM 'ਚ ਰੱਖੋ।
WASM ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੰਪਿਊਟ ਇੰਜਨ ਸਮਝੋ। JS/TS ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਰਹੇ:
WASM ਵਧੀਆ ਫਿੱਟ ਹੈ:
JS↔WASM ਬਾਊਂਡਰੀ ਪਾਰ ਕਰਨ 'ਤੇ ਓਵਰਹੈੱਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਘੱਟ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਕਾਲਾਂ ਪਸੰਦ ਕਰੋ। ਇੰਟਰਫੇਸ ਨੂੰ ਸਧਾਰਨ ਅਤੇ ਨਿਰਸ ਰੱਖੋ:
process_v1) ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਬਦਲਾਅ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰ ਸਕੋWASM ਇੱਕ ਛੋਟੀ crate/pacakge ਖਿੱਚ ਕੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਚਾਨਕ ਵਾਧੇ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ:
ਇੱਕ ਸਰਲ ਵੰਡ:
ਇਸ ਪੈਟਰਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਐਪ ਆਮ ਵੈੱਬ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇਗੀ—ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਮੋਡੀਊਲ ਉਥੇ ਜਿੱਥੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ WASM-ਚਾਲਿਤ ਫੀਚਰ ਦਾ ਪ੍ਰੋਟੋਟਾਈਪ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਅਕਸਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਰੱਖਣ ('clean JS↔WASM boundaries, lazy-loading, predictable deployment') ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। Koder.ai ਇੱਕ vibe-coding ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਵਜੋਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਤੁਸੀਂ ਚੈਟ ਵਿੱਚ ਫੀਚਰ ਵਰਣਨ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਇਹ React-ਅਧਾਰਿਤ ਫਰੰਟਐਂਡ ਤੇ Go + PostgreSQL ਬੈਕਐਂਡ ਦਾ ਸਕੈਫੋਲਡ ਸਕੈਫੋਲਡ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸਤੇ ਕਰਕੇ ਸੋਚੋ ਕਿ WASM ਮੋਡੀਊਲ ਕਿੱਥੇ ਬੈਠੇਗਾ (UI React 'ਚ, ਕੰਪਿਊਟ WASM 'ਚ, orchestration JS/TS 'ਚ) ਬਿਨਾਂ ਪੂਰੇ ਪਾਈਪਲਾਈਨ ਨੂੰ ਮੁੜ-ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਦੇ।
ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਯੋਗਕਰਮਿਕ ਲਾਭ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੋਡੀਊਲ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀ “ਗਲੂ ਵਰਕ” (wrappers, API endpoints, rollout ਮਕੈਨਿਕਸ) ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਤਾਂ ਸੋর্স ਕੋਡ ਐਕਸਪੋਰਟ ਅਤੇ ਕਸਟਮ ਡੋਮੇਨ, ਸ્નੈਪਸ਼ਾਟ, ਰੋਲਬੈਕ ਵਰਗੀਆਂ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਹੋਸਟ/ਡਿਪਲਾਇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
WASM ਮੋਡੀਊਲ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ “ਕੀ ਅਸੀਂ ਕੰਪਾਇਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?”—ਇਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੋਡ ਹੋਵੇ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਪਡੇਟ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਅਸਲੀ ਯੂਜ਼ਰਾਂ ਲਈ ਅਨੁਭਵ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਏ।
ਅਧਿਕਤਮ ਟੀਮਾਂ WASM ਨੂੰ ਉਸੇ ਪਾਈਪਲਾਈਨ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਿਪ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਆਮ ਫਰੰਟਐਂਡ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ: ਇੱਕ bundler ਜੋ .wasm ਨਿਕਾਸ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਅਤੇ runtime 'ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਰੇਫਰੈਂਸ ਕਰਨਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯੋਗਕਰਮਿਕ ਤਰੀਕਾ: .wasm ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਟੈਟਿਕ ਐਸੈੱਟ ਵਜੋਂ ਮਾਣੋ ਅਤੇ ਅਸੀੰਕਰੋਨਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੋਡ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਪੇਇੰਟ ਨੂੰ ਰੋਕੇ ਨਾ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ toolchains ਇੱਕ ਛੋਟੇ JavaScript “glue” ਮੋਡੀਊਲ ਨੂੰ ਜਨਰੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ imports/exports ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ।
// Minimal pattern: fetch + instantiate (works well with caching)
const url = new URL("./my_module.wasm", import.meta.url);
const { instance } = await WebAssembly.instantiateStreaming(fetch(url), {
env: { /* imports */ }
});
ਜੇ instantiateStreaming ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਵੇ (ਜਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰਵਰ ਗਲਤ MIME type ਭੇਜਦਾ ਹੋਵੇ), ਤਾਂ fallback ਲਈ fetch(url).then(r => r.arrayBuffer()) ਅਤੇ WebAssembly.instantiate ਵਰਤੋ।
ਕਿਉਂਕਿ .wasm ਇੱਕ ਬਾਇਨਰੀ ਬਲੌਬ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ aggressive ਪਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ caching ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
my_module.8c12d3.wasm) ਵਰਤੋ ਤਾਂ ਜੋ ਲੰਮੇ cache headers ਸੈਟ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਣ।ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ iterates ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਸੈਟਅੱਪ “ਪੁਰਾਣੇ JS + ਨਵਾਂ WASM” ਮਿਸਮੈਚ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਲਆਉਟ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ਗੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ WASM ਮੋਡੀਊਲ ਅਲੱਗ-ਥੱਲੇ ਬenchmarks ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਡਾਊਨਲੋਡ ਲਾਗਤ ਵਧਾਏ ਜਾਂ ਮੈਨ ਥਰੈਡ 'ਤੇ ਕੰਮ ਸ਼ਿਫਟ ਕਰੇ ਤਾਂ ਇਹ ਪੇਜ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਟ੍ਰੈਕ ਕਰੋ:
Real User Monitoring ਵਰਤ ਕੇ ਕੋਹੋਰਟਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰੋ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ measurement ਅਤੇ budgeting ਸੈੱਟਅੱਪ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤਾਂ /pricing ਵੇਖੋ, ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਤ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲੇਖਾਂ ਲਈ /blog ਬਰਾਉਜ਼ ਕਰੋ।
ਇੱਕ ਮੋਡੀਊਲ ਖਾਸ ਫੀਚਰ ਪਿੱਛੇ ਫੀਚਰ ਫਲੈਗ ਰੱਖੋ, ਇਸਨੂੰ ਸ਼ਿਪ ਕਰੋ, ਮਾਪੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੀ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ WASM ਡਿਪਲੋਇਮੈਂਟ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਲਬੈਕ ਕਰ ਸਕੋ।
WebAssembly “ਨੇਟਿਵ ਦੇ ਨੇੜੇ” ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ JavaScript ਵਾਲੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਾਡਲ ਵਿਚ ਜੀਉਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਗੀ ਖਬਰ ਹੈ—ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਓ।
WASM ਸੈਨਡਬਾਕਸ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ: ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਯੂਜ਼ਰ ਦੀਆਂ ਫਾਇਲਾਂ ਪੜ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਆਰਬਿਟ੍ਰੇਰੀ ਨੈੱਟਵਰਕ ਸੋੱਕਟ ਖੋਲ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ permissions ਬਾਈਪ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਸਿਰਫ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ JavaScript ਰਾਹੀਂ ਐਕਸਪੋਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ।
origin ਨਿਯਮ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਐਪ .wasm ਫਾਈਲ CDN ਜਾਂ ਹੋਰ ਡੋਮੇਨ ਤੋਂ ਫੈਚ ਕਰਦੀ ਹੈ, CORS ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਇਨਰੀ ਨੂੰ executeable ਕੋਡ ਵਾਂਗ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। HTTPS ਵਰਤੋ, Subresource Integrity (SRI) ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ ਜੇ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਅਪਡੇਟ ਨੀਤੀ (버ਜ਼ਨਡ ਫਾਇਲਾਂ, cache busting, rollback ਯੋਜਨਾ) ਰੱਖੋ। ਇੱਕ ਖਾਮੋਸ਼ “ਹਾਟ swap” ਬਾਇਨਰੀ JS deploy ਨਾਲੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਡੀਬੱਗ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਕਈ WASM ਬਿਲਡ C/C++ ਜਾਂ Rust ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਜ਼ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਡੈਸਕਟਾਪ ਲਈ ਬਣੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਕੋਡ ਬੇਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਘਟDependencies ਘਟ ਰੱਖੋ, ਵਰਜ਼ਨ ਪਿਨ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਟ੍ਰਾਂਸਿਟਿਵ ਪੈਕੇਜਾਂ ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖੋ ਜੋ cryptography, image parsing, ਜਾਂ compression ਕੋਡ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਖੇਤਰ ਅਕਸਰ ਚੁਣੌਤੀ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਤਾਂ reproducible builds ਵਰਤੋ ਅਤੇ ਉਹੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਕੈਨਿੰਗ ਕਰੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਬੈਕਐਂਡ ਕੋਡ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹੋ—ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਯੂਜ਼ਰ ਇਸ ਕੋਡ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਉਣਗੇ।
ਹਰ ਵਾਤਾਵਰਣ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ (ਬੁੱਢੇ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ, embedded webviews, ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਲਾਕਡਾਊਨ)। ਫੀਚਰ ਡਿਟੈਕਸ਼ਨ ਕਰੋ ਅਤੇ fallback ਰਾਹ ਰੱਖੋ: ਸਾਦਾ JS ਜਰੀਆ, ਘੱਟ ਫੀਚਰ ਸੈੱਟ, ਜਾਂ ਸਰਵਰ-ਸਾਈਡ ਵਿਕਲਪ।
WASM ਨੂੰ ਇੱਕ optimization ਵਜੋਂ ਮੰਨੋ, ਮੁੱਖ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਫਲੋਜ਼ (ਜਿਵੇਂ checkout ਜਾਂ login) ਲਈ।
ਭਾਰੀ ਗਣਨਾ ਮੁੱਖ ਥਰੈਡ ਨੂੰ ਫ੍ਰੀਜ਼ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ—ਚਾਹੇ WASM ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਹੋਵੇ। ਜਿੰਨਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋ ਸਕੇ, Web Workers 'ਤੇ ਕੰਮ ਆਲੋਡ ਕਰੋ, ਅਤੇ UI ਥਰੈਡ ਨੂੰ rendering ਅਤੇ input ਲਈ ਰੱਖੋ।
WASM ਨੂੰ ਅਸਿੰਕ ਇਨਿਸ਼ੀਏਟ ਕਰੋ, ਵੱਡੇ ਡਾਊਨਲੋਡ ਲਈ ਪ੍ਰਗਤੀ ਦਿਖਾਓ, ਅਤੇ ਇੰਟਰਐਕਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕਰੋ ਕਿ ਕੀਬੋਰਡ ਅਤੇ ਸਕਰੀਨ-ਰੀਡਰ ਉਪਭੋਗਤਾ ਲੰਮੀ ਦੌੜ ਵਾਲੇ ਟਾਸਕਾਂ ਨਾਲ ਰੁਕੇ ਨਾ ਰਹਿਣ। ਤੇਜ਼ ਐਲਗੋਰਿਦਮ ਵੀ ਬੇਕਾਰ ਹੈ ਜੇ ਪੇਜ਼ ਅਸਮਰਥ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ।
WebAssembly ਇਸ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਭਾਸ਼ਾ” ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, “ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ” ਦਾ ਭਾਵ ਅਕਸਰ “JavaScript ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ” ਸੀ। ਹੁਣ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਲਿਖਿਆ ਕਿਸੇ ਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, portable ਬਾਇਨਰੀ ਵਿੱਚ ਕੰਪਾਇਲ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ—JavaScript ਅਜੇ ਵੀ ਸਮੁੱਚੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਕੋਆਰਡੀਨੈਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
WASM ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਹੁਣ ਘੱਟ JavaScript-ਕੇਂਦਰਤ ਇੰਜਨ ਵਾਂਗ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਇ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲਾ ਰਨਟਾਈਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ:
ਇਹ ਤਬਦੀਲੀ JavaScript ਨੂੰ ਬਦਲਦੀ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਇਹ ਐਪ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਲਈ ਹੋਰ ਵਿਕਲਪ ਖੋਲਦੀ ਹੈ।
JavaScript (ਤੇ TypeScript) ਅਜੇ ਵੀ ਕੇਂਦਰੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਵੈੱਬ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ:
WASM ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਐਪ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਇੰਜਨ ਸਮਝੋ, ਨਾ ਕਿ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਨਵਾਂ ਤਰੀਕਾ।
ਉਮੀਦ ਕਰੋ ਕਿ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਸੁਧਾਰ ਹੋਣਗੇ ਨਾ ਕਿ ਕੋਈ ਇਕਦਮ "ਵੈੱਬ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਲਿਖੋ" ਘਟਨਾ। ਟੂਲਿੰਗ, ਡੀਬੱਗਿੰਗ, ਅਤੇ ਇੰਟਰਓਪ ਸਹੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਜ਼ WASM ਬਿਲਡ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੀਮਾਵਾਂ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ-ਪ੍ਰਮਾਣ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ-ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇਣਗੇ—ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਨੈਟਿਵ ਪੈਟਰਨ ਸਿੱਧਾ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਨੁਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
WASM ਅਪਣਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛੋ:
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰਾਂ 'ਤੇ ਪੱਕੇ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ JavaScript ਨਾਲ ਰaho—ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਫਾਇਦਾ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋਵੇ, WASM ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ।
WebAssembly (WASM) ਇੱਕ ਸੰਕੁਚਿਤ, ਨੀਵਾਂ-ਸਤਰ ਦਾ ਬਾਈਟਕੋਡ ਫਾਰਮੈਟ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰ ਤੇ ਜਲਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਰਿਫਾਈ ਕਰਕੇ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ Rust/C/C++/Go ਵਿੱਚ ਕੋਡ ਲਿਖਦੇ ਹੋ, ਉਸਨੂੰ .wasm ਬਾਇਨਰੀ ਵਿੱਚ ਕੰਪਾਇਲ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਫਿਰ JavaScript ਤੋਂ ਲੋਡ ਅਤੇ ਕਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਬ੍ਰਾਉਜ਼ਰਾਂ ਨੇ WASM ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ JavaScript ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਕੋਡ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੂਰੇ-ਪ੍ਰਤੀਖਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ—ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪਲੱਗਇਨ ਦੇ.
ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਵਰਕਲੋਡਾਂ ਲਈ ਲੱਛਣ-ਕੇਂਦਰਤ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਘਨੇ ਲੂਪਾਂ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਗਣਨਾ ਵਿੱਚ ਦਰੁਸਤਤਾ ਅਤੇ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਅਹੰਕਾਰਪੂਰਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਨਹੀਂ।ਅਮੂਮਨ ਅਸਲੀ ਐਪਸ ਵਿੱਚ JavaScript ਹੀ ਕੰਮ ਸੰਭਾਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ:
WASM ਉਹ ਕੰਪੋਨੈਂਟ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਗਣਨਾਤਮਕ ਭਾਰ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਲਈ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਪੂਰੇ UI ਲਈ।
WASM ਸਿੱਧਾ DOM ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜੇ UI ਅਪਡੇਟ ਕਰੋ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ:
ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ UI ਬਦਲਾਅਾਂ ਨੂੰ WASM ↔ JS ਰਾਹੀਂ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਓਵਰਹੈੱਡ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚੰਗੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਉਹ ਹਨ ਜੋ CPU-ਭਾਰਵਾਂ, ਦੁਹਰਾਉਣਯੋਗ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਇਨਪੁੱਟ/ਆਉਟਪੁੱਟ ਮਿਲਦਾ:
ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਐਪ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫ਼ਾਰਮ, ਨੈੱਟਵਰਕ ਕਾਲ ਅਤੇ DOM ਅਪਡੇਟਾਂ 'ਤੇ ਹੈ, ਤਾਂ WASM ਮਦਦਗਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤੁਸੀਂ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋ:
ਪ੍ਰੈਕਟਿਕਲ ਨਿਯਮ: ਘੱਟ, ਵੱਡੀਆਂ ਕਾਲਾਂ ਕਰੋ ਅਤੇ ਓਰ ਹੀਟ ਲੂਪਾਂ ਨੂੰ WASM ਅੰਦਰ ਰੱਖੋ ਤਾਂ ਕਿ ਸੀਮਾ ਦੀ ਲਾਗਤ ਘੱਟ ਰਹੇ।
ਡਾਟਾ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਹੀ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਜਾਂ ਹਾਰ ਦਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ:
ਜਗਰਨਾ ਕੰਮ ਬੈਚ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸੰਕੁਚਿਤ ਬਾਈਨਰੀ ਫਾਰਮੈਟ ਵਰਤੋ ਜਿਥੇ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ।
Rust: ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਅਤੇ ਮੈਮੋਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗਾਰੰਟੀ; ਪਾਰਸਰ, ਡੇਟਾ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਅਤੇ ਅਨੁਕੂਲ ਕੋਰ ਮੋਡੀਊਲ ਲਈ ਵਧੀਆ.
C/C++: ਮੌਜੂਦਾ ਕੋਡਬੇਸ (codecs, ਇੰਜਨ, ਕੈਡ ਕਰਨੇਲ) ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤਣ ਲਈ ਉਪਯੋਗੀ.
Go: ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਪਰ ਕਈ ਵਾਰੀ Rust/C/C++ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਰਨਟਾਈਮ ਓਵਰਹੈੱਡ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਅਮੂਮਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਚੋਣ ਇਸ਼ਾਅਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਨੈਟਿਵ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।
ਹਾਂ—WASM ਇੱਕ ਸੈਨਡਬਾਕਸ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ:
ਤੁਹਾਨੂੰ .wasm ਨੂੰ ਐਗਜ਼ੈਕਿਊਟੇਬਲ ਕੋਡ ਵਾਂਗ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: HTTPS ਵਰਤੋ, ਅਪਡੇਟ ਨੀਤੀ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਤੀਜੀਆਂ ਪਾਰਟੀ ਡਿਪੈਂਡੇਂਸੀਜ਼ ਵਾਰੇ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ।
ਪ੍ਰੈਕਟਿਕਲ ਚੈੱਕਲਿਸਟ:
.wasm ਨੂੰ ਸਟੈਟਿਕ ਐਸੈੱਟ ਵਜੋਂ ਸ਼ਿਪ ਕਰੋ ਅਤੇ ਅਸੀੰਕਰੌਨਸ ਲੋਡ ਕਰੋinstantiateStreaming ਵਰਤ ਰਹੇ ਹੋ ਤਾਂ ਸਰਵਰ ਪਹਿਚਾਣੀ WASM MIME ਟਾਈਪ ਭੇਜੇਅਗਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੈਜਰਮੈਂਟ ਅਤੇ ਬਜਟਿੰਗ ਸੈਟਅੱਪ 'ਚ ਮਦਦ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤਾਂ /pricing ਵੇਖੋ, ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਤ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲੇਖਾਂ ਲਈ /blog ਨੂੰ ਵੇਖੋ।