Stwórz aplikację webową dla organizatorów: bilety i uczestnicy

Wyjaśnij cele, użytkowników i zakres

Zanim wybierzesz funkcje lub stos technologiczny, dokładnie ustal, dla kogo budujesz i co oznacza „sukces”. To zapobiega sytuacji, w której platforma biletowa staje się zbiorem niedokończonych narzędzi.

Zdefiniuj użytkowników i główne zadanie do wykonania

Zacznij od nazwania podstawowego klienta, bo każdy typ optymalizuje inne wyniki:

• Samodzielni organizatorzy chcą szybkości: utworzyć wydarzenie, sprzedać bilety i nie tonąć w wsparciu.
• Miejsca/obiekty zależy na powtarzalnych ustawieniach, kontroli pojemności i szybkich operacjach na miejscu.
• Agencje potrzebują zarządzania wieloma wydarzeniami, dostępu dla klientów i przejrzystych raportów.

Sformułuj główne zadanie jednym zdaniem, np.: „Pomóż organizatorom sprzedawać bilety i sprawnie odprawiać uczestników przy minimalnej liczbie błędów”.

Zmapuj kluczowe przepływy (od początku do końca)

Wypisz „ścieżki, które muszą działać”, które definiują produkt:

Utwórz wydarzenie → ustaw typy biletów/ceny → opublikuj → uczestnik się rejestruje → płatność → bilet wydany → odprawa przez QR → eksporty/raporty.

Jeśli któryś krok brakuje lub jest kruche, aplikacja będzie wydawać się niedokończona, nawet gdy ma dużo dodatkowych funkcji.

Ustal mierzalne wskaźniki sukcesu

Wybierz kilka mierzalnych wyników powiązanych z przepływami:

• Wskaźnik konwersji checkoutu (rejestracja → zakończone zamówienie)
• Średni czas odprawy na uczestnika i odsetek błędów (problemy ze skanowaniem QR)
• Czas rozpatrzenia zwrotu/transferu (żądanie → rozwiązane)
• Objętość zgłoszeń do supportu na wydarzenie (i główne powody)

Zdecyduj: MVP vs v1

MVP powinno być „użyteczne od pierwszego dnia”: tworzenie wydarzenia, sprzedaż biletów, potwierdzenia, podstawowa odprawa i proste eksporty. Funkcje miłe do posiadania (reguły zniżek, mapy miejsc, złożone zasady podatkowe) odłóż do v1 po potwierdzeniu popytu.

Wczesne zidentyfikowanie ograniczeń

Bądź jawny co do budżetu, terminu i kompetencji zespołu — one decydują, czy budujesz wszystko od zera, czy korzystasz z istniejących usług. Zwróć też uwagę na potrzeby zgodności (faktury, wymagania GDPR/CCPA, zasady płatności), żeby później nie projektować na nowo pod presją.

Kluczowe funkcje i historie użytkownika

Zanim wybierzesz ekrany lub bazy danych, zdefiniuj, co aplikacja ma pozwolić robić ludziom — i kim są ci „ludzie”. Dobra aplikacja do zarządzania wydarzeniami ma zwykle kilka ról z różnymi uprawnieniami i oczekiwaniami.

Role i uprawnienia (kto co może)

Na początku trzymaj to prosto, potem rozbudowuj:

• Organizator: tworzy wydarzenia, publikuje bilety, zarządza ustawieniami, może zwracać pieniądze/anulować.
• Personel: przegląda listy uczestników, wykonuje odprawę przez QR, ma ograniczone możliwości edycji.
• Finanse: przegląda zamówienia, wypłaty, faktury/paragony, obsługuje chargebacki i zwroty.
• Uczestnik: rejestruje się, płaci, otrzymuje bilet i zarządza własnym zamówieniem.

Praktyczna zasada: jeśli ktoś może zmieniać pola związane z pieniędzmi lub widocznością wydarzenia, powinno to być osobne uprawnienie.

Główne strony do zaplanowania (ścieżka „happy path”)

Szkicuj wczesną nawigację, żeby funkcje nie stały się losowymi punktami końcowymi:

• Konfiguracja wydarzenia (nazwa, miejsce/online, daty/strefa czasowa, pojemność, polityki)
• Kreator biletów (typy, cena, okno sprzedaży, limity, kody promocyjne)
• Checkout + potwierdzenie (formularz rejestracyjny, płatność, paragon, dostarczenie biletu)
• Szczegóły zamówienia (status, płatność, historia zwrotów, przypisania uczestników)
• Lista uczestników + odprawa (wyszukiwanie, filtry, skan QR, log odpraw)
• Panel organizatora (podsumowanie sprzedaży, pojemność, alerty, ostatnia aktywność)

Historie użytkownika z kryteriami akceptacji

Pisz krótkie historie, które da się zweryfikować w jednym podejściu:

• Organizator publikuje bilety: Zakładając, że wydarzenie jest w szkicu, gdy dodam bilet „General Admission” z ceną i datami sprzedaży, wtedy pojawia się on na publicznej stronie rejestracji i przestaje być sprzedawany po dacie zakończenia.
• Uczestnik kupuje bilet: Gdy płatność się powiedzie, wtedy tworzy się zamówienie, wydawany jest unikalny bilet/QR i e‑mail potwierdzający wysyłany w ciągu 2 minut.
• Personel odprawia uczestnika: Gdy zeskanuję ważny kod QR, uczestnik jest oznaczony jako „checked in”, zapisany jest znacznik czasu, a ten sam QR nie może być użyty ponownie bez uprawnienia do nadpisania.

Przypadki brzegowe, które trzeba obsłużyć

Zaplanuj je wcześnie, żeby uniknąć prowizorki później: wyprzedane, duplikaty zamówień, częściowe zwroty, chargebacki, anulowane/przełożone wydarzenia, nieudostępnione maile, odprawa offline i transfery/przypisywanie biletów.

Dane, które trzeba przechowywać dla przepływów

Przynajmniej: status wydarzenia i pojemność, reguły typów biletów (limity, okna sprzedaży), status zamówienia/płatności, pola identyfikacyjne uczestnika, kod QR/token oraz dodawany bez usuwania log odpraw (kto kogo odprawił, kiedy i na jakim urządzeniu). Ten „papierowy ślad” jest niezbędny przy sporach.

Model danych dla wydarzeń, biletów, zamówień i uczestników

Jasny model danych to różnica między platformą biletową łatwą do rozwoju a systemem rejestracji, który ciągle wymaga obejść. Zacznij od zdefiniowania „bytów”, które będziesz przechowywać (events, ticket types, orders, attendees) i relacji między nimi.

Event: źródło prawdy

Event powinien zawierać harmonogram, limity i informacje o publikacji:

• Podstawy: title, description, organizer_id
• Daty: start_at, end_at, timezone (przechowuj znaczniki w UTC, wyświetlaj używając strefy wydarzenia)
• Miejsce: venue_name, address, city, country (lub osobna tabela Venue, jeśli jest współdzielona)
• Pojemność: total_capacity (opcjonalnie limity per‑ticket)
• Status: draft, published, canceled, ended

Ta struktura wspiera typowe potrzeby zarządzania uczestnikami, jak ukrywanie szkicu wydarzenia, zamykanie sprzedaży po osiągnięciu pojemności i pokazywanie poprawnych lokalnych godzin.

Typy biletów: co jest sprzedawane

TicketType definiuje ofertę:

• name, description, price, currency
• quantity_available (i quantity_sold)
• sales_window: sales_start_at, sales_end_at
• podatki/opłaty: tax_rate (lub tax_id), fee_flat/fee_percent, flaga “fees_included”
• dodatki: modeluj jako oddzielne TicketTypes lub tabelę AddOn powiązaną z TicketType
• kody zniżkowe: tabela DiscountCode (code, type percent/fixed, amount, usage_limit, valid window) powiązana z Event i opcjonalnie z konkretnymi TicketTypes

Zamówienia i płatności: co się wydarzyło finansowo

Podziel handel na dwie warstwy:

• Order: order_number, event_id, buyer_email, subtotal, taxes, fees, total, order_status (pending/confirmed/canceled)
• Payment: provider (Stripe, itd.), provider_payment_id, payment_status (requires_action/paid/failed/refunded), amount, captured_at

Zwroty najlepiej modelować jako oddzielne rekordy (tabela Refund), by móc wykonywać częściowe zwroty i zachować czytelny audyt. Przechowuj pola paragonu/faktury (billing_name, billing_address, vat_id) w zamówieniu.

Uczestnicy: kto ma bilety

Attendee (albo TicketInstance) powinien zawierać:

• event_id, ticket_type_id, order_id
• pola uczestnika (name, email, odpowiedzi na dodatkowe pytania)
• przypisanie/transfer: assigned_to_email, transfer_token, transferred_at
• odprawa: check_in_state (not_checked_in/checked_in), checked_in_at, checked_in_by
• tagi/notatki dla personelu (przydatne dla VIP, potrzeb accesibility)

Importy/eksporty i pola operacyjne

Zaplanuj eksport CSV wcześnie: utrzymuj spójne nazwy pól (order_number, ticket_type, attendee_name, checked_in_at) i uwzględnij pola do drukowania identyfikatorów. Jeśli spodziewasz się integracji później, dodaj lekkie zdarzenia webhook lub tabelę outbox, żeby panel admina mógł bezpiecznie wywoływać eksporty lub webhooki bez utraty aktualizacji.

Stos technologiczny i decyzje architektoniczne

Najlepszy „stack” to ten, który zespół potrafi zbudować, wypuścić i obsłużyć bez dramatu. W aplikacji do zarządzania wydarzeniami szybkość iteracji ma większe znaczenie niż teoretyczna doskonałość — szczególnie zanim poznasz rzeczywiste wzorce ruchu.

Zacznij prosto: monolit na start

Pojedyncza baza kodu (monolit) zwykle jest właściwym punktem wyjścia. Upraszcza wdrożenie, debugowanie i dostęp do danych — ważne przy walidacji cech jak typy biletów, kody promocyjne i przepływy organizatora.

Dziel system dopiero, gdy masz jasny powód: część musi skalować niezależnie, zespoły sobie przeszkadzają lub wdrożenia stają się ryzykowne. Nawet wtedy często wystarczy „modularizacja” w ramach monolitu (oddzielne foldery/pakiety) zanim powstanie potrzeba mikroserwisów.

Wybierz pragmatyczny stos

Sprawdzona kombinacja może wyglądać tak:

• Frontend: React (Next.js) lub Vue (Nuxt) dla szybkiego tworzenia UI i stron przyjaznych SEO.
• Backend: Node.js (NestJS/Express) lub Python (Django/FastAPI). Wybierz to, co zespół już zna.
• Baza danych: PostgreSQL dla danych relacyjnych (events, orders, attendees) i wiarygodnych transakcji.
• Hosting: platforma zarządzana (Render/Fly.io/Platformy w stylu Heroku) lub PaaS chmurowy. Zarządzane bazy danych są tego warte.

Unikaj wyboru narzędzi tylko dlatego, że są w modzie. Często „nudna” opcja wygrywa, gdy jesteś na dyżurze.

Przyspieszenie wdrożenia z Koder.ai (opcjonalnie)

Jeśli priorytetem jest szybkie wypuszczenie MVP (konfiguracja wydarzenia, checkout, wydawanie biletów, skan QR i eksporty), platforma vibe‑codingowa taka jak Koder.ai może pomóc przejść od specyfikacji do działającej aplikacji przez proces oparty na rozmowie.

Koder.ai jest szczególnie dopasowany do tego typu produktu, bo domyślny stack pasuje do typowych potrzeb biletowych — React na froncie, Go + PostgreSQL na backendzie — a funkcje takie jak Planning Mode, snapshots/rollback i export źródeł pozwalają iterować bez utraty własności kodu.

Przechowywanie i e‑mail: traktuj jak kluczowe zależności

Zaplanuj, gdzie przechowywać zasoby jak obrazy wydarzeń, generowane faktury i pliki PDF biletów:

• Object storage (kompatybilne z S3) dla uploadów i generowanych plików.
• CDN później, jeśli potrzebujesz szybszej globalnej dystrybucji.

Do potwierdzeń i przypomnień e‑mail użyj dedykowanego dostawcy (SendGrid, Postmark, SES). Poprawia to dostarczalność i daje logi, gdy uczestnicy zgłaszają „nie dostałem biletu”.

Środowiska i klucze

Skonfiguruj local, staging i production wcześnie, każde z osobnymi:

• kluczami płatności, danymi do maili i sekretami webhooków
• bazami danych (nie kopiuj produkcji do dev)
• bazowymi URL i callbackami

To zapobiega przypadkowym obciążeniom i utrzymuje realistyczne testy.

Standardy i wydania

Uzgodnij kilka podstaw: formatowanie (Prettier/Black), linting, konwencje commitów i prosty flow wydawniczy (feature branches + code review + CI). Mała dyscyplina tu zmniejsza liczbę błędów w checkout i dostawie biletów — obszarach gdzie pomyłki kosztują najwięcej.

UX i UI: rejestracja, checkout i panel organizatora

Dobre UX w aplikacji do zarządzania wydarzeniami to głównie redukcja niepewności: uczestnicy chcą wiedzieć, co kupują, organizatorzy chcą mieć pewność, że sprzedaż i odprawa są pod kontrolą.

Przepływ uczestnika (trzymaj przewidywalność)

Zaprojektuj prostą, powtarzalną ścieżkę: strona wydarzenia → wybór biletu → checkout → potwierdzenie. Każdy krok powinien odpowiadać na jedno pytanie:

• Strona wydarzenia: „Czy to właściwe wydarzenie dla mnie?”
• Wybór biletu: „Który bilet wybrać i czy jest dostępny?”
• Checkout: „Czy mogę zapłacić szybko i bezpiecznie?”
• Potwierdzenie: „Co dalej i jak wejdę na wydarzenie?”

Przy wyborze biletu pokaż dostępność i zasady wyraźnie. Pokaż pozostałe bilety, daty rozpoczęcia/zakończenia sprzedaży (ze strefami czasowymi) i co się stanie po wyprzedaniu (lista rezerwowa, koniec sprzedaży, kontakt z organizatorem).

Jeśli wspierasz kody promocyjne, nie ukrywaj pola, ale nie daj mu tej samej wagi wizualnej co głównym akcjom.

Formularze: krótkie domyślnie, szczegółowe tylko gdy trzeba

Friction w checkout powoduje spadek rejestracji. Trzymaj formularz początkowy minimalny (imię, e‑mail, płatność) i używaj stopniowego ujawniania dla pól opcjonalnych.

Przykłady, które działają:

• Zapytaj „Potrzebujesz faktury?” → pokaż pola do faktury tylko jeśli tak
• Zapytaj „Kupujesz dla kogoś innego?” → pokaż dane uczestnika dla każdego biletu
• Zapytaj „Potrzeby dostępności?” → opcjonalne, z krótką podpowiedzią

Jeśli sprzedajesz kilka biletów w jednym zamówieniu, wyraźnie oddziel informacje kupującego (paragon, płatność) od informacji uczestnika (imiona, odprawa).

Potwierdzenie, które zmniejsza ilość zgłoszeń do supportu

Po płatności potwierdzenie powinno zawierać: szczegóły wydarzenia, podsumowanie biletów, dostęp do QR (albo informację „bilety w załączniku”) i jasny następny krok („Dodaj do kalendarza”, „Zarządzaj moim zamówieniem”). Dodaj widoczny odnośnik do lekkiej strony zarządzania zamówieniem, np. orders/lookup.

Panel organizatora: odpowiedzi na pierwszy rzut oka

Organizatorzy zwykle otwierają panel, by sprawdzić trzy liczby: sprzedane bilety, przychód i odprawy. Umieść je na górze, potem szybkie filtry (data, typ biletu, status, zwrócone).

Dla personelu odprawiającego mobilność‑first to wymóg: duże elementy dotykowe, wysoki kontrast i widoczny przełącznik „Skanuj” / „Szukaj uczestnika”. Powolny, ciasny interfejs przy drzwiach powoduje kolejki.

Konta, role i uprawnienia

Aplikacja biletowa szybko staje się współdzielonym miejscem pracy: organizatorzy tworzą wydarzenia, zespoły finansowe robią zwroty, a personel przy wejściu tylko skanuje. Jasne konta i uprawnienia usprawniają doświadczenie — i zmniejszają kosztowne błędy.

Uwierzytelnianie bezpieczne i proste

Wspieraj loginy organizatorów i personelu przez e‑mail + hasło, oraz opcjonalne MFA jeśli odbiorcy tego oczekują.

Do resetu hasła używaj jednorazowych, limitowanych czasowo linków (np. 15–60 minut), przechowuj tylko zahashowane hasła i unieważniaj tokeny po użyciu. Dodaj ograniczenia szybkości i „taki sam” komunikat zwrotny, żeby atakujący nie mogli odgadnąć czy adres e‑mail istnieje.

RBAC (role-based access control)

Zdefiniuj role, potem stosuj je na poziomie wydarzenia. Wiele zespołów zarządza kilkoma wydarzeniami, a ktoś może być „finansami” dla jednego, a „widzem” dla innego.

Typowe koszyki uprawnień:

• View: dostęp tylko do odczytu do uczestników, zamówień i podstawowych raportów.
• Edit: zarządzanie szczegółami wydarzenia, typami biletów, darmowymi biletami i edycjami uczestników.
• Finance: zwroty, wypłaty, ustawienia podatkowe i eksporty związane z płatnościami.

Trzymaj uprawnienia explicite (np. order.refund, attendee.update) zamiast polegać na ogólnym „admin”.

Personel odprawy (mobilny, ograniczony dostęp)

Stwórz dedykowaną rolę Check‑in, która może:

• skanować kody QR
• wyszukiwać uczestników po imieniu/e‑mailu
• oznaczać obecność i cofać w ramach reguł

Ale nie może przeglądać przychodów, wystawiać zwrotów ani zmieniać cen biletów. Dzięki temu bezpiecznie możesz dać telefon tymczasowemu personelowi.

Logi audytu dla wrażliwych działań

Rejestruj kto co i kiedy robił dla działań jak zwroty, darmowe bilety, zmiany danych uczestnika czy eksport listy. Zapisz event ID, konto aktora, znacznik czasu i wartości przed/po. Logi audytu chronią zespół przy sporach i ułatwiają support.

Płatności, wydawanie biletów i kody QR

Płatności to moment, w którym aplikacja staje się „prawdziwa”: pieniądze się ruszają, oczekiwania rosną, a błędy kosztują. Traktuj checkout i wydawanie biletów jako jeden ściśle kontrolowany przepływ z jasnymi stanami i audytem.

Wybierz dostawcę płatności (i przechowuj referencje, nie dane kart)

Użyj dostawcy obsługującego webhooki i zwroty (np. Stripe, Adyen, PayPal). Twoja baza nigdy nie powinna przechowywać surowych numerów kart ani CVV. Zamiast tego zapisuj tylko referencje wygenerowane przez dostawcę, np.:

• payment_intent_id / charge_id
• customer_id (opcjonalnie)
• receipt_url (opcjonalnie)

To upraszcza system i zmniejsza zakres zgodności.

Modeluj checkout jako maszynę stanów

Zdefiniuj stany zamówienia/płatności z wyprzedzeniem, żeby support, raporty i maile były spójne. Typowe stany to:

• pending (zamówienie utworzone, oczekujące na potwierdzenie płatności)
• paid (dostawca potwierdza płatność; można wydawać bilety)
• failed (odrzucono próbę płatności)
• expired (sesja checkoutu wygasła)
• refunded i partially_refunded (śledź zwróconą kwotę i powód)

Używaj webhooków dostawcy jako źródła przejść do „paid” i „refunded” oraz prowadź niemutowalny log zdarzeń (nawet prostą tabelę order_events) dla możliwości śledzenia.

Wydawanie biletów: unikalne kody + QR

Generuj bilety tylko wtedy, gdy zamówienie jest paid (lub gdy organizator eksplicytnie wydaje bilety gratis). Stwórz unikalny kod biletu powiązany z rekordem uczestnika, a następnie zakoduj ten identyfikator w QR.

Praktyczna zasada: ładunek QR powinien być sam w sobie bezwartościowy (np. losowy token lub podpisany ciąg), a serwer waliduje go przed przepuszczeniem.

Zniżki, darmowe bilety i compy

Wdróż kody zniżkowe z jasnymi regułami: okno ważności, limit użyć, typy biletów, dla których są dostępne, oraz czy się kumulują. Darmowe bilety i compy powinny nadal tworzyć rekord zamówienia (total = 0), by raportowanie i historia uczestników były poprawne.

Jedyne źródło prawdy dla paragonów i potwierdzeń

Wysyłaj paragony i maile potwierdzające na podstawie rekordu zamówienia, nie ekranu „sukcesu” w UI. Po potwierdzeniu płatności system powinien wygenerować bilety, zapisać je, a następnie wysłać e‑mail z odnośnikiem do podglądu zamówienia (np. orders/{id}) i QR.

Powiadomienia e‑mail i komunikacja

E‑mail to kręgosłup systemu rejestracji: zapewnia kupujących, dostarcza bilety i zmniejsza liczbę zgłoszeń do supportu. Traktuj go jako funkcję produktu, nie dodatek.

Podstawowe szablony (i co muszą zawierać)

Zacznij od małego zestawu transactional templates:

• Potwierdzenie zamówienia: nazwa wydarzenia, data/godzina, miejsce (lub „online”), podsumowanie zamówienia, status płatności oraz jasny „Zobacz zamówienie”.
• Dostarczenie biletów: każdy bilet/nazwisko uczestnika, typ biletu, QR (lub bezpieczny link do odprawy) i krótkie instrukcje odprawy.
• Przypomnienia: kluczowe informacje logistyczne (otwarcie drzwi, zasady parkingu/wejścia) i łatwy sposób na ponowne pobranie biletów.
• Powiadomienie o zwrocie/anulowaniu: zwrócone pozycje, kwota, przewidywany czas i kontakt do organizatora.

Trzymaj tematy specyficzne („Twoje bilety na {EventName}”) i unikaj ciężkiego marketingowego języka, który może zaszkodzić dostarczalności.

Brandowanie organizatora bez problemów z dostarczalnością

Pozwól organizatorom dodać logo, kolor akcentu i krótki footer, zachowując spójną strukturę HTML. Użyj stałego layoutu z „brand slots” zamiast w pełni niestandardowego HTML. To zapobiega złemu renderowaniu i ogranicza sygnały spamowe.

Z punktu widzenia dostarczalności wysyłaj z ustalonego adresu, np. [email protected], a jako „Reply‑To” ustaw organizatora (lub zweryfikowany nadawca). To daje odbiorcom znajomego nadawcę i pozwala prowadzić konwersację.

Śledzenie i narzędzia przyjazne supportowi

Przynajmniej zapisuj status e‑maila: queued, sent, delivered (jeśli dostawca raportuje), bounced, complaint. To napędza oś czasu widoczną dla organizatora i pomaga diagnozować problemy.

Dodaj dwa istotne samodzielne działania w panelu organizatora:

1. Ponowne wysłanie biletów (z ograniczeniami i logiem audytu).
2. Aktualizacja e‑maila uczestnika i ponowne wydanie — bez zmiany oryginalnego rekordu płatności/zamówienia.

Opcjonalne SMS (na zgodę)

Dodawaj SMS tylko jeśli jest jasna potrzeba (np. pilne zmiany lokalizacji). Niech to będzie opt‑in, zbieraj zgodę dla każdego uczestnika i trzymaj wiadomości informacyjne z prostą instrukcją rezygnacji.

Odprawa na miejscu i wyszukiwanie uczestnika

Odprawa na miejscu to moment oceny aplikacji w sekundach. Personel potrzebuje ekranu, który ładuje się natychmiast, działa w zatłoczonych miejscach i odpowiada na jedno pytanie: „Czy ta osoba może wejść?”

Szybki ekran odprawy

Zaprojektuj dedykowany widok „Check‑In” (oddzielny od panelu organizatora). Priorytet: prędkość i duże cele dotykowe.

Uwzględnij dwa tryby wejścia:

• Wyszukiwanie po imieniu, e‑mailu, numerze zamówienia lub kodzie biletu, z wynikami pojawiającymi się w trakcie wpisywania.
• Skan QR używając kamery urządzenia, przechodzący bezpośrednio do rekordu biletu/uczestnika.

Dla pracy offline buforuj listę uczestników dla konkretnego wydarzenia (i tylko to, co potrzebne do wejścia) na urządzeniu. Jeśli łączność zniknie, aplikacja nadal może lokalnie walidować bilety i kolejkować synchronizację zmian.

Zapobieganie podwójnemu wejściu (z kontrolowanymi nadpisaniami)

Każdy bilet powinien mieć jasno określony stan: Not checked in → Checked in. Skanowanie już użytego biletu powinno wyświetlić mocne ostrzeżenie z czasem i osobą, która go użyła (jeśli dostępne).

Pozwól na nadpisania tylko dla użytkowników z wyraźnym uprawnieniem (np. „Check‑in manager”). Nadpisanie powinno wymagać powodu wpisanego przez personel, by później rozwiązać spory.

Częściowa odprawa dla zamówień grupowych

Dla zamówień z wieloma biletami wspieraj odprawę po jednym bilecie. UI powinno pokazywać pozostałe bilety i typy (np. „2 z 4 General Admission pozostało”). Unikniesz w ten sposób wymuszania wejścia wszystkich naraz, gdy grupy przychodzą osobno.

Pokaż przydatny kontekst

W momencie skanu/wyszukiwania pokaż:

• Typ biletu i poziom dostępu (VIP, warsztat itp.)
• Notatki uczestnika (diety, specjalne instrukcje)
• Potrzeby dostępności (jeśli je zbierasz, trzymając to minimalne)

Loguj każdą odprawę

Rejestruj zdarzenie odprawy (scan/search, urządzenie/użytkownik, czas, wynik, powód nadpisania). Te logi są podstawą raportów powykonawczych i dają ślad audytu przy problemach.

Raportowanie, eksporty i narzędzia administracyjne

Dobre raporty zamieniają aplikację z miejsca sprzedaży biletów w narzędzie, na którym organizator polega podczas planowania, dnia wydarzenia i podsumowania.

Raporty, których organizatorzy naprawdę oczekują

Zacznij od małego zestawu wiarygodnych raportów odpowiadających na typowe pytania:

• Sprzedaż wg typu biletu: jednostki sprzedane, pozostałe (jeśli limitowane), brutto vs netto.
• Rozkład przychodów: subtotal, zniżki, opłaty, podatki i kwoty do wypłaty.
• Status zamówień: paid, pending, canceled, refunded, chargeback (jeśli dotyczy).
• Wskaźnik frekwencji: liczba odprawionych vs liczba wydanych biletów, rozbicie wg typów biletów.

Trzymaj liczby spójne z tym, co organizator widzi na paragonach i podsumowaniach wypłat, by uniknąć zgłoszeń do supportu.

Filtry i eksporty, które pozostają użyteczne

Raporty zyskują na wartości dzięki kilku standardowym filtrom:

• Zakres dat (utworzenie zamówienia, data płatności, czas odprawy)
• Typ biletu
• Status zamówienia/uczestnika (paid/refunded, checked-in/not)

Oferuj eksporty w CSV (opcjonalnie XLSX). Bądź jawny, co zawiera każdy eksport: order ID, dane kupującego, dane uczestnika, typ biletu, cena, podatki/opłaty, kody zniżkowe i timestampy odprawy.

Wyjaśnij też, czy eksport zawiera PII (e‑mail/telefon) i daj opcję „minimalnego” eksportu do udostępniania partnerom.

Metryki lejka (proste, duże znaczenie)

Śledź prosty lejek dla wydarzenia: wyświetlenia strony wydarzenia → rozpoczęte checkouty → zakończone płatności. Nawet podstawowe liczby pomagają organizatorom wykryć problemy (np. dużo rozpoczęć checkoutu, mało płatności) i ocenić skuteczność promocji.

Narzędzia admina do supportu i operacji

Wewnętrzny panel administracyjny powinien priorytetyzować szybkość:

• Wyszukiwanie po order ID, e‑mailu kupującego, imieniu uczestnika lub ostatnich 4 cyfrach (jeśli przechowywane przez dostawcę jako token)
• Widok całej osi czasu zamówienia (utworzone, paid, maile wysłane, zwroty)
• Ponowne wysłanie maila potwierdzającego i ponowne wydanie biletów
• Inicjowanie zwrotów przez dostawcę płatności i zapisanie wyniku

Polityka przechowywania danych i eksportów

Udokumentuj okres przechowywania zamówień, rekordów uczestników i logów oraz co się dzieje po wygaśnięciu retencji. Ukaż to w dokumentacji pomocy (np. help/data-retention) i w dialogach eksportu, by organizator wiedział, co pobiera i przechowuje.

Bezpieczeństwo, prywatność i niezawodność — podstawy

Bezpieczeństwo i niezawodność to nie „zadania na później” w aplikacji biletowej. Przechowasz imiona, e‑maile i często meta dane płatnicze — kilka fundamentalnych wyborów na początku oszczędzi bolesnych przebudów.

Chroń dane uczestników (zasada najmniejszych uprawnień + szyfrowanie)

Zacznij od najmniejszych uprawnień: organizatorzy widzą tylko swoje wydarzenia, personel tylko to, co potrzebne do odprawy, a administratorzy bardzo ograniczone uprawnienia. Stosuj RBAC w backendzie (nie tylko ukryte UI).

Szyfruj dane w tranzycie (HTTPS wszędzie), w tym webhooki i wewnętrzne usługi. Przechowuj sekrety (klucze API, sekrety webhooków, dane bazy) w menedżerze sekretów — nigdy w repozytorium ani froncie.

Waliduj wejścia i blokuj typowe ataki

Traktuj każde pole jako nieufne: opisy wydarzeń, imiona uczestników, pytania niestandardowe i kody kuponów.

• Zapobiegaj wstrzyknięciom za pomocą zapytań parametryzowanych/ORM.
• Zapobiegaj XSS przez escapowanie treści od użytkowników i restrykcyjne Content Security Policy.
• Zapobiegaj CSRF na żądaniach zmieniających stan (szczególnie jeśli używasz cookie).
• Dodaj rate limiting na logowanie, reset hasła i „ponowne wysłanie biletu”.

Podstawy prywatności, które możesz wytłumaczyć użytkownikom

Zbieraj tylko to, co potrzebne (np. imię i e‑mail dla biletu) i oznaczaj pola opcjonalne. Oddziel maile transakcyjne (paragon, bilet, zmiany harmonogramu) od marketingowych.

Jeśli zbierasz zgodę na marketing, przechowuj ją eksplicytnie i zapewnij prosty link do wypisu.

Backupy + testowane odzyskiwanie

Backupy działają tylko wtedy, gdy przywracanie też działa. Automatyzuj backupy bazy, trzymaj różne okna retencji i planuj testy przywracania do środowiska stagingowego.

Spisz prostą listę odzyskiwania: kto przywraca, gdzie przywraca i jak weryfikować, że skanowanie biletów działa.

Monitoring, który wykrywa problemy wcześnie

Dodaj śledzenie błędów dla backendu i frontendu, testy uptime dla kluczowych endpointów (checkout, handler webhooków, check-in API) i alerty dla wolnych zapytań. Mały zestaw akcyjnych alertów bije hałaśliwe dashboardy.

Testowanie, uruchomienie i plan iteracji

Testowanie i uruchomienie to momenty, w których aplikacje biletowe zdobywają zaufanie. Mały błąd w checkout lub walidacji QR nie tylko irytuje — może zablokować wejście. Traktuj tę fazę jako część produktu, a nie ostateczną przeszkodę.

Testy automatyczne dla krytycznych ścieżek

Skup się na przepływach, które bezpośrednio wpływają na pieniądze i dostęp. Trzymaj testy wartościowe i powtarzalne:

• Checkout: udana płatność, anulowana płatność, nieudana płatność, przypadki brzegowe kodów promocyjnych.
• Wydawanie biletów: bilet tworzony raz na zakup, poprawny typ biletu, e‑mail wysłany, link do PDF/PKPass prawidłowy (jeśli wspierane).
• Check‑in: skan QR akceptuje ważny bilet, odrzuca już użyty, radzi sobie z offline/latencją.
• Zwroty/anulacje: aktualizacje statusów, unieważnienie biletu, maile i logi audytu.

Dodaj kilka „testów kontraktowych” dla webhooków dostawcy płatności, by zmiany payloadu nie psuły cicho stanów zamówień.

Pilotaż na staging przed startem publicznym

Przeprowadź pilotaż z małym wydarzeniem (nawet wewnętrznym meetup). Daj organizatorom i personelowi drzwi dostęp do aplikacji stagingowej do rzeczywistej próby: utwórz wydarzenie, sprzedaj kilka biletów, zeskanuj osoby, wykonaj zwrot, ponownie wyślij bilety.

Zbieraj feedback prostym formularzem i zapisuj momenty, w których personel waha się — to UI‑owe poprawki, które warto priorytetyzować.

Lista kontrolna przed uruchomieniem i gotowość operacyjna

Przed startem upewnij się:

• Domeny + SSL, reguły przekierowań, strony błędów
• Ustawienia nadawcy e‑mail (SPF/DKIM/DMARC) i testy dostarczalności
• Klucze płatności live i endpointy webhooków
• Logowanie, alerty i sposób podglądu nieudanych zadań (wysyłka maili, generowanie biletów)

Support i iteracja

Przygotuj gotowe odpowiedzi i wewnętrzne kroki na spory, zwroty i prośby o ponowne wysłanie biletu.

Po starcie iteruj małymi krokami — listy oczekujących, rozkład miejsc, integracje (CRM/mail) i konta wielowydarzeniowe — kierując się realnymi zgłoszeniami i feedbackiem organizatorów.