Dowiedz się, jak urządzenia Fortinet oparte na ASIC mogą obniżyć koszty jednostkowe i zużycie energii, podczas gdy subskrypcje i wsparcie dodają wartość przez cały cykl życia urządzenia.

Kiedy w kontekście Fortinet mówi się „bezpieczeństwo oparte na ASIC”, chodzi o urządzenie zabezpieczające (np. NGFW), które wykorzystuje specjalnie zaprojektowane układy — Fortinetowe FortiASIC — do obsługi cięższych zadań sieciowych i związanych z bezpieczeństwem.
Zamiast polegać wyłącznie na procesorach ogólnego przeznaczenia, te układy przyspieszają konkretne zadania, takie jak przekazywanie pakietów, szyfrowanie, inspekcja i zarządzanie sesjami. Celem praktycznym jest proste: dostarczyć przewidywalną przepustowość i lepszą wydajność zapory na wat przy określonym koszcie.
Decyzje sprzętowe przekładają się na realne budżety. Urządzenie Fortinet oparte na ASIC nie jest wyceniane jak zwykły serwer, ponieważ kupujesz dopasowany zestaw składający się z:
Ten pakiet wpływa nie tylko na wydajność, ale też na ekonomię urządzeń zabezpieczających — co płacisz z góry i czego unikasz płacąc później (energia, przestrzeń w szafie oraz wymiany z powodu złego doboru mocy).
Drugą połową modelu jest wartość ciągła: subskrypcje i wsparcie. Większość nabywców nie kupuje tylko pudełka; kupują ciągłe aktualizacje i ochronę — zwykle FortiGuard services (inteligencja zagrożeń, filtrowanie, aktualizacje) oraz FortiCare support (opcje wymiany sprzętu, aktualizacje oprogramowania, pomoc).
Ten wpis jest skierowany do kierowników IT, zespołów finansów i zakupów, którzy muszą wyjaśnić (lub uzasadnić), dlaczego model sprzęt + subskrypcja wciąż może być racjonalnym wyborem.
Dowiesz się, co napędza koszty, co subskrypcje faktycznie dostarczają, jak myśleć o TCO bezpieczeństwa sieci oraz praktyczne wskazówki zakupowe, by uniknąć niespodzianek przy odnowieniach i planowaniu cyklu życia. Dla szybkich punktów decyzyjnych zobacz /blog/a-buyers-checklist-for-evaluating-asic-based-appliances.
ASIC (Application-Specific Integrated Circuit) to układ scalony zbudowany do wykonywania wąskiego zestawu zadań wyjątkowo dobrze. Pomyśl o nim jak o narzędziu zrobionym pod konkretny fach, zamiast o uniwersalnym multitoolu.
Typowe urządzenie zabezpieczające ma też procesory ogólnego przeznaczenia (i czasem inne komponenty przyspieszające). CPU są elastyczne: potrafią uruchamiać różne funkcje, zmieniać zachowanie przez aktualizacje oprogramowania i obsługiwać „nietypowe” obciążenia. Konsekwencja jest taka, że często potrzebują więcej cykli — i więcej energii — aby przepchać taką samą ilość ruchu, gdy włączona jest zaawansowana inspekcja.
Bramy bezpieczeństwa spędzają dużo czasu na powtarzalnej, intensywnej obróbce matematycznej. Wiele z tych kroków dobrze odwzorowuje się na sprzęcie o stałej funkcji:
Ta specjalizacja wyjaśnia, dlaczego dostawcy mówią o „wydajności na wat” i konsekwentnej przepustowości przy włączonych funkcjach — ASICy są zaprojektowane, by obsługiwać częsty tor pakietowy bez ciągłego angażowania rdzeni CPU.
Oczekuj:
Nie oczekuj:
Praktyczny wniosek: ASICy mogą przyspieszyć „szybką ścieżkę”, ale nadal warto zweryfikować rzeczywiste wzorce ruchu — nie tylko nagłówkowe specyfikacje.
Cena urządzenia zabezpieczającego to nie prosty „koszt chipa + marża”. To stos zwykłych realiów produkcyjnych plus kilka decyzji projektowych, które bardzo się liczą w sprzęcie sieciowym.
Nawet gdy dostawca podkreśla niestandardowy krzem (jak FortiASIC), sam krzem to tylko część BOM. Typowe urządzenie zaporowe zawiera też:
Te „nieefektowne” części często generują koszty większe niż się spodziewamy — szczególnie gdy prędkości portów rosną (10/25/40/100G) i wymagania termiczne wzrastają.
Sprzęt sieciowy nie jest składany jak elektronika konsumencka. Dostawcy płacą za kontrolowane łańcuchy dostaw, testy fabryczne (burn-in, weryfikacja portów, testy failover), certyfikacje zgodności i ciągłe rewizje sprzętowe.
Skala zmienia rachunek: platforma wysyłana w dużej ilości amortyzuje inżynierię, narzędzia i koszty certyfikacji na wiele jednostek, często obniżając koszt na urządzenie. Mniejsze serie lub niszowe modele mogą wydawać się „droższe”, po prostu dlatego, że mniejsza liczba sztuk dźwiga stałe koszty.
Krzem zaprojektowany pod konkretne obciążenia bezpieczeństwa (przekazywanie pakietów, szyfrowanie, dopasowywanie wzorców) potrafi robić to bardziej efektywnie niż CPU ogólnego przeznaczenia. Gdy projekt trafia w segment o dużym wolumenie, możesz zauważyć lepszą przepustowość za dolara — i czasem mniejsze wymagania chłodzenia i zasilania — niż w równoważnym pudełku tylko z CPU.
Pamiętaj jednak, że urządzenie nie jest wyceniane tylko na podstawie krzemu: porty, pamięć, zasilanie i konstrukcja mechaniczna nadal pozostają dużymi pozycjami kosztowymi niezależnie od tego, co jest w środku.
Gdy zapora jest dobierana tylko po „Gbps z karty produktu”, łatwo przegapić realny czynnik operacyjny: waty. Pobór mocy wpływa na miesięczne rachunki, ciepło, które trzeba odprowadzić, i to, czy mały oddział w ogóle może pomieścić urządzenie bez modernizacji.
Bardziej efektywne urządzenie zwykle oznacza:
W rozproszonych środowiskach te czynniki mogą mieć taką samą wagę jak surowa przepustowość, bo decydują, gdzie możesz wdrożyć urządzenie i ile będzie kosztować utrzymanie.
W projekcie opartym na ASIC ciężka, powtarzalna obróbka pakietów może być wykonana przez celowy krzem zamiast rdzeni CPU. W praktyce często oznacza to, że CPU spędza mniej czasu „na maksimum” w okresach szczytowych, co może zmniejszyć:
Nie musisz znać szczegółów chipu, żeby z tego skorzystać — szukasz stabilnej wydajności bez zamiany zasilania i chłodzenia w ukryte koszty projektu.
Poproś o typowe, nie tylko maksymalne, zakresy pracy:
Jeśli to możliwe, poproś o rzeczywistą telemetrykę z jednostki pilotażowej — zasilanie, temperatura i prędkość wentylatorów przez normalny tydzień — aby twierdzenie o „wydajności na wat” pasowało do Twojego środowiska.
Kupno urządzenia opartego na ASIC daje szybkie, celowe pudełko. Subskrypcje utrzymują to pudełko aktualne i użyteczne wobec nowych zagrożeń, aplikacji i wymagań. W praktyce płacisz za świeżość — dane, aktualizacje i ekspertyzę, które zmieniają się codziennie.
Inteligencja zagrożeń i dynamiczne dane bezpieczeństwa (często przez FortiGuard services). To obejmuje:
Regularne aktualizacje oprogramowania. Firmware i aktualizacje treści łatają luki, poprawiają wykrywanie i dodają kompatybilność. Nawet jeśli nie aktualizujesz co miesiąc, możliwość ma znaczenie, gdy pojawi się krytyczny CVE.
Dodatkowe możliwości bezpieczeństwa. W zależności od pakietu subskrypcje mogą odblokować funkcje takie jak sandboxing, zaawansowana ochrona przed zagrożeniami, kontrola typu CASB czy rozszerzone zabezpieczenia DNS. Sprzęt może to obsłużyć, ale subskrypcja zapewnia ciągle aktualizowaną inteligencję stojącą za tym.
Prosty sposób na rozdzielenie potrzeb:
Atakujący nie stoją w miejscu. Silniki inspekcji zapory są skuteczne tylko wtedy, gdy mają najnowsze sygnatury, reputacje i modele detekcji. Dlatego część „subskrypcji” w modelu sprzęt + subskrypcja to nie tylko licencja — to ciągły strumień aktualizacji, który sprawia, że Twoje założenia z poradnika zakupu NGFW będą prawdziwe za pół roku.
Kupno urządzenia opartego na ASIC rzadko oznacza „tylko pudełko”. Większość ofert łączy trzy elementy: sprzęt, pakiet usług bezpieczeństwa (inteligencja i filtrowanie) oraz uprawnienie do wsparcia. To poprzez pakiet dostawcy zamieniają jednorazowy zakup w przewidywalny koszt operacyjny — i tutaj dwie „podobne” oferty mogą się radykalnie różnić.
Pakiety w stylu Fortinet często obejmują:
Zwykle widzisz te pakiety jako „UTP”, „Enterprise” lub podobne, sprzedawane na 1, 3 lub 5 lat. Kluczowe: dwa pakiety mogą być nazwane „ochroną”, ale zawierać różne usługi lub poziomy wsparcia.
Odnowienia to moment, gdzie priorytety finansów i security się zderzają. Odnowienie to nie tylko „utrzymanie sygnatur” — często jest to warunek ciągłości:
Ponieważ zatwierdzenia mogą zająć czas, traktuj odnowienia jak inne stałe zobowiązania: dopasuj je do kalendarza fiskalnego i unikaj niespodziewanych wygaśnięć, które mogą zmienić problem operacyjny w ryzyko biznesowe.
Porównując propozycje, porównuj rzeczy równo do równo:
Jeśli chcesz mniej niespodzianek budżetowych, poproś o ofertę, która pokazuje sprzęt jako CapEx, a subskrypcje/wsparcie jako OpEx, z wyraźnie wyszczególnionymi datami odnowień.
TCO (Total Cost of Ownership) to jedyna liczba pozwalająca porównać firewall oparty na ASIC z inną opcją bez rozpraszania się jednorazowymi rabatami czy „darmowymi” pakietami. Nie potrzebujesz zespołu finansowego — wystarczy konsekwentny sposób liczenia kosztów.
Użyj tych kategorii i nie pomijaj drobnych pozycji (sumują się w cyklu 3–5 lat):
Dobór wielkości wpływa na TCO bardziej niż wiele pozycji.
Praktyczny środek: dobierz urządzenie do zmierzonego dziś ruchu plus jasny bufor wzrostu i zarezerwuj budżet na planowane odświeżenie zamiast na awaryjne.
Wypełnij to swoimi ofertami i wewnętrznymi szacunkami:
Time horizon (years): ____
A) Hardware (one-time): $____
B) Subscriptions per year: $____ x ____ years = $____
C) Support per year: $____ x ____ years = $____
D) Power+cooling per year: $____ x ____ years = $____
E) Staff hours per year: ____ hrs x $____/hr x ____ years = $____
F) Planned refresh/migration (one-time): $____
TCO = A + B + C + D + E + F
Cost per Gbps (or per site) = TCO / ____
Gdy masz TCO, porównuj urządzenia przez pryzmat: wyników na dolar, a nie tylko ceny zakupu.
Jeśli ciągle odtwarzasz ten sam arkusz przy każdym cyklu odświeżenia, warto rozważyć przekształcenie go w małe wewnętrzne narzędzie (np. lekką aplikację webową, która standaryzuje założenia i przechowuje oferty). Platformy takie jak Koder.ai są tworzone z myślą o takim „vibe-codingu” — zespoły mogą opisać, czego potrzebują, w interfejsie czatu i wygenerować prostą aplikację React + Go + PostgreSQL z eksportowalnym kodem źródłowym, zamiast przepychać pełny projekt developerski przez długi pipeline.
Częsty błąd zakupowy to traktować największą liczbę przepustowości z karty produktu jak to, co dostaniesz w produkcji. W urządzeniach zabezpieczających „prędkość” jest zawsze warunkowa: zależy od tego, które protekcje włączysz, ile ruchu jest szyfrowane i jak złożone są ścieżki sieciowe.
Wielu dostawców publikuje wiele liczb przepustowości (firewall, IPS, NGFW, ochrona zagrożeń). To nie marketingowe sztuczki — odzwierciedlają rzeczywistą pracę, którą urządzenie musi wykonać.
Funkcje, które często obniżają rzeczywistą przepustowość, to m.in.:
Podejście Fortinet z FortiASIC może pomóc utrzymać bardziej stabilną wydajność pod obciążeniem, ale nadal musisz dobierać urządzenie pod zestaw funkcji, które naprawdę będziesz uruchamiać, nie pod te, które „chcesz mieć później”.
Planuj pojemność wokół tego, co rośnie najszybciej:
Praktyczna zasada: kup wystarczający zapas, by rutynowe szczyty nie popychały urządzenia blisko jego granic. Gdy pudełko pracuje gorąco, jesteś zmuszony wyłączać ochrony, by utrzymać działanie biznesu — dokładnie zły kompromis.
Twoje „właściwe” rozmiary zależą od tego, jak wygląda dla Ciebie awaria.
Jeśli niezawodność i spójne kontrole bezpieczeństwa są niepodważalne, dobierz urządzenie tak, by utrzymać pełną inspekcję nawet w okresach szczytowych. Jeśli możesz tolerować tymczasowe redukcje funkcji, możesz dobrać bliżej średniego obciążenia — ale jasno udokumentuj tę decyzję i które kontrole będą najpierw redukowane.
Porównując modele, poproś o wskazówki doboru przy użyciu Twojego miksu ruchu (internet, east-west, VPN, inspekcja vs brak) i zwaliduj założenia pilotem lub realistycznym zrzutem ruchu.
Kupno urządzenia opartego na ASIC to nie jednorazowe wydarzenie. Wartość, którą otrzymujesz w czasie, zależy od planowania pełnego cyklu życia — zwłaszcza od odnowień, aktualizacji i momentu decyzji o odświeżeniu.
Wiele organizacji przechodzi przez przewidywalną sekwencję:
Przydatny sposób myślenia: sprzęt daje platformę; subskrypcje i wsparcie utrzymują ją aktualną i bezpieczną w eksploatacji.
Kontrakty wsparcia i usługi bezpieczeństwa bywają traktowane jako dodatek, ale bezpośrednio wpływają na stabilność operacyjną:
Jeśli pozwolisz na przerwy w umowach, nie tracisz tylko „dodatków” — możesz stracić stały strumień aktualizacji i możliwość uzyskania szybkiej pomocy, gdy coś się zepsuje.
Problemy w cyklu życia często wynikają z papierkowych zaniedbań. Zanotuj kilka szczegółów przy zakupie i wdrożeniu, a potem utrzymuj je aktualne:
Ta dokumentacja zamienia odnowienia w rutynową konserwację zamiast w ostatni moment paniki, gdy usługi wygasają.
Zacznij planować odświeżenie, gdy zauważysz sygnały: stałe zbliżanie się przepustowości do limitów, więcej szyfrowanego ruchu niż zakładano, nowe oddziały lub wzrost polityk, który utrudnia zarządzanie.
Celuj w ocenę zamienników dobre i z wyprzedzeniem przed datami końca wsparcia. Daje to czas na testy migracji, zaplanowanie okien konserwacji i uniknięcie kosztów ekspresowej wysyłki czy pilnych usług profesjonalnych.
Urządzenia zabezpieczające oparte na ASIC mogą dawać wrażenie najlepszego z dwóch światów: przewidywalny sprzęt, wysoka przepustowość i ściśle zintegrowany stos oprogramowania. To, co integruje, to też miejsce większości kompromisów.
Kiedy dostawca projektuje i sprzęt, i przyspieszony datapath, często zyskujesz prostszy dobór, mniej ustawień i lepsze „działa od razu” zachowanie pod obciążeniem.
Kosztem jest elastyczność. Wchodzisz w konkretny sposób realizacji inspekcji, logowania i dostarczania funkcji. Jeśli Twoja strategia to „standaryzacja na commodity x86 i możliwość zmiany dostawcy bez przemyślenia operacji”, urządzenia ASIC mogą to utrudnić — szczególnie gdy zbudujesz playbooki, raportowanie i umiejętności personelu wokół jednego ekosystemu.
Wiele oczekiwanych ochron NGFW opiera się na subskrypcjach (inteligencja zagrożeń, sygnatury IPS, kategorie filtrowania URL, sandboxing itd.). Jeśli subskrypcja wygasa, możesz zachować podstawowe routowanie i firewalla, ale stracić ważne pokrycie — czasem bez jasnego komunikatu.
Łatwe do wdrożenia sposoby ograniczania ryzyka:
Innym ryzykiem jest założenie, że funkcja jest „w pudełku”, bo sprzęt to obsłuży. W praktyce zaawansowane funkcje mogą być blokowane za konkretnymi pakietami, poziomami lub licencjami per-jednostka. Odnowienia też mogą skoczyć, jeśli początkowy zakup miał ceny promocyjne, rabaty wieloletnie lub pakiety, które odnawiają się inaczej niż oczekujesz.
Aby zmniejszyć niespodzianki:
Zanim zdecydujesz się szeroko wdrażać, przeprowadź etapowe wdrożenie: pilotaż jednej lokalizacji, walidacja rzeczywistego ruchu, potwierdzenie wolumenu logów i testowanie niezbędnych funkcji. Zdefiniuj kryteria wyjścia z góry (progi wydajności, potrzeby raportowania, integracje), by wczesne niepowodzenia nie blokowały dalszych działań.
Kupno urządzenia zabezpieczającego opartego na ASIC (jak modele napędzane Fortinet FortiASIC) to mniej pogoń za największymi liczbami, a więcej dopasowanie do realnych obciążeń, realnego ryzyka i rzeczywistych zobowiązań odnowieniowych.
Zacznij od inwentarza w prostym języku:
Traktuj to jako wspólny zakup, nie decyzję wyłącznie security:
Dobra platforma ASIC powinna zachowywać stabilność pod obciążeniem, ale zweryfikuj:
Przeprowadź krótki pilotaż z kryteriami sukcesu, zbuduj prostą matrycę porównawczą (funkcje, przepustowość z włączonymi usługami, zużycie prądu, wsparcie) i stwórz kalendarz odnowień od pierwszego dnia.
Jeśli potrzebujesz bazy do budżetowania, zobacz /pricing. W celu powiązanej pomocy przeglądaj /blog.