07 paź 2025·8 min
PWA vs Flutter vs Native — wyjaśnienie różnic SwiftUI i Compose
Porównanie PWA, Flutter i natywnych SwiftUI/Jetpack Compose: wydajność, UX, tryb offline, API urządzeń, dystrybucja i dopasowanie zespołu — plus jak dokonać wyboru.
Porównanie PWA, Flutter i natywnych SwiftUI/Jetpack Compose: wydajność, UX, tryb offline, API urządzeń, dystrybucja i dopasowanie zespołu — plus jak dokonać wyboru.
Wybór między PWA, Flutter i „natywnym” to nie tylko wybór języka programowania — to wybór modelu dostarczania produktu.
A PWA to strona internetowa z funkcjami aplikacji (możliwa do instalacji, cache offline, powiadomienia w niektórych środowiskach). Twoje główne środowisko wykonawcze to przeglądarka, a dystrybucja odbywa się głównie przez linki.
Flutter to cross-platformowy zestaw narzędzi UI, który dystrybuuje się jako aplikacja. Dostarczasz własny silnik renderujący i warstwę UI, dążąc do spójnego zachowania na iOS i Androidzie, przy jednoczesnym odwoływaniu się do API platformy, gdy potrzeba.
„Natywne” dziś zwykle oznacza SDK platformowe (Apple iOS SDK, Android SDK) oraz nowoczesne declarative UI: SwiftUI na iOS i Jetpack Compose na Androidzie. To nie „stare” natywne UI — to natywne deklaratywne UI, ściśle zintegrowane z konwencjami platformy, dostępnością i komponentami systemowymi.
Ten artykuł porównuje PWA vs Flutter vs natywne (SwiftUI/Compose) jako kompletne opcje: charakterystyka wydajności, wierność UX, możliwości i koszty operacyjne — nie tylko „co przyjemniej kodować”.
Będziemy oceniać każdą opcję według spójnego zestawu pytań:
Nie ma uniwersalnego „najlepszego” wyboru. Odpowiedź zależy od Twoich użytkowników, zestawu funkcji, umiejętności zespołu i sposobu dostarczania oraz iteracji.
Wybór między PWA, Flutter i natywnym (SwiftUI/Jetpack Compose) to w dużej mierze wybór runtimeu i rurki renderującej: gdzie działa kod, kto rysuje piksele i jak sięga się do możliwości urządzenia.
PWA działa wewnątrz silnika przeglądarki (WebKit na iOS, silniki oparte na Chromium w większości przeglądarek Androida). Twój kod to HTML/CSS/JavaScript wykonywany przez silnik JS, a UI tworzy system layoutu i renderowania przeglądarki.
Kluczowe elementy architektury:
W praktyce budujesz na ustandaryzowanym runtime webowym z ograniczeniami i różnicami między przeglądarkami — zwłaszcza na iOS.
Flutter dostarcza własny framework UI i pipeline renderowania. Twój kod Dart działa w silniku Flutter (JIT w debug, AOT w release). Zamiast polegać na natywnych widgetach, Flutter rysuje wszystko sam przy pomocy Skia, co daje spójny wygląd na platformach.
Gdy Flutter potrzebuje funkcji specyficznych dla urządzenia (kamera, płatności, sensory), używa platform channels (lub pluginów) do wywołań kodu natywnego. Architektonicznie ta granica jest jawna: szybkie iteracje UI w Dart, plus docelowe mosty natywne dla integracji z platformą.
Aplikacje natywne uruchamiają się bezpośrednio na runtime platformy (iOS: Swift/Objective‑C na frameworkach Apple; Android: Kotlin/Java na ART). Z SwiftUI i Jetpack Compose wciąż piszesz deklaratywne UI, ale renderowanie odbywa systemowo.
To oznacza, że aplikacje natywne „dziedziczą” zachowania platformy „za darmo”: dostępność, renderowanie tekstu, wejście, wzorce nawigacji i komponenty systemowe — bez warstwy mostu.
Wydajność to nie tylko benchmarki — to to, co czuje użytkownik: jak szybko aplikacja się otwiera, czy przewijanie jest płynne i czy animacje reagują natychmiast. Ta sama funkcja może wyglądać jak premium albo opóźniona w zależności od stosu.
Natywne (SwiftUI/Jetpack Compose) zwykle wygrywają w zimnym starcie i opóźnieniu od wejścia do renderowania, ponieważ działają na runtime platformy, dobrze wykorzystują planowanie systemowe i unikają dodatkowych warstw abstrakcji. Interakcje wysokiej częstotliwości — szybkie pociągnięcia w długich listach, złożone przejścia sterowane gestami i ciężkie renderowanie tekstu — pozostają przewidywalne.
Flutter może być bardzo płynny po uruchomieniu, bo UI jest rysowane przez własny silnik. Ta spójność to zaleta: można uzyskać jednolite animacje 60/120fps na urządzeniach, gdy UI jest dobrze zoptymalizowane. Zimny start może być nieco cięższy niż natywne, a shaderowe animacje wymagają strojenia (cache’owanie, unikanie nadmiernego rysowania).
PWA się poprawiają, ale wciąż ogranicza je przeglądarka: wykonanie JavaScriptu, przeliczanie DOM/layout i koszty renderowania złożonych stron. Płynne przewijanie jest możliwe, ale duże zagnieżdżone układy, częste reflowy i ciężkie skrypty zewnętrzne szybko dodają klatkowanie.
Możliwości w tle wpływają pośrednio na responsywność: czy możesz prefetchować dane, synchronizować cicho czy utrzymywać stan świeży?
Różnice najbardziej zauważysz w nieskończonych feedach, mapach z nakładkami, czacie/realtime, siatkach z dużą ilością obrazów i interfejsach bogatych w gesty. Dla prostszych formularzy, treści i przepływów CRUD dobrze zbudowane PWA lub Flutter mogą być wystarczająco szybkie — wąskim gardłem częściej jest sieć i obsługa danych niż rysowanie pikseli.
„Wierność UI” to mniej kwestia ładnych ekranów, a bardziej pytanie, czy aplikacja zachowuje się tak, jak użytkownicy oczekują: wzorce nawigacji, gesty, renderowanie tekstu, haptyka i dostępność. To tutaj PWA, Flutter i natywne różnią się najbardziej.
Natywne (SwiftUI/Jetpack Compose) zwykle wygrywają pod względem „to po prostu pasuje”. Gest powrotu, paski nawigacyjne systemu, zaznaczanie tekstu, fizyka przewijania i zachowania wejścia zwykle dostosowują się prawie automatycznie do aktualizacji OS.
Flutter może dopasować wiele konwencji, ale często trzeba wybierać: jeden wspólny cross-platformowy UX lub dopasowanie per platformie. W praktyce może pojawić się potrzeba oddzielnego zachowania nawigacji, obsługi klawiatury czy typografii, aby zadowolić oczekiwania iOS i Android.
PWA się poprawiają, ale ograniczenia przeglądarki mogą ujawnić się jako nienatywne przejścia, ograniczona integracja gestów i różnice w renderowaniu fontów czy zachowaniu wejścia.
Compose naturalnie pasuje do Material 3; SwiftUI do wzorców iOS. Flutter oferuje zarówno Material, jak i Cupertino widgety oraz pełną kontrolę nad brandingiem. Kompromisem jest utrzymanie: duże dostosowania mogą utrudnić aktualizacje i zachowanie parytetu między platformami.
PWA może zaimplementować dowolny system projektowy, ale będziesz odtwarzać komponenty, które natywne platformy już dostarczają i które użytkownicy rozpoznają.
Flutter wyróżnia się przy tworzeniu niestandardowego UI i płynnych, spójnych animacji na różnych urządzeniach. Natywne może być równie potężne, ale zaawansowane przejścia czasem wymagają głębszej wiedzy o platformie.
PWA może tworzyć imponujący ruch, lecz złożone interakcje uderzają w limity przeglądarki na urządzeniach słabszych.
Stosy natywne dostarczają najbardziej niezawodnych prymitywów dostępności: role semantyczne, obsługa fokusu, Dynamic Type/skalowanie czcionek i systemowe czytniki ekranu.
Flutter wspiera dostępność dobrze, ale wymaga dyscypliny przy semantyce, kolejności fokusa i skalowaniu tekstu.
PWA polega na wsparciu dostępności w sieci, które może być doskonałe — jednak niektóre zachowania czytników ekranu na urządzeniach mobilnych i ustawienia systemowe nie zawsze mapują się idealnie przez przeglądarkę.
Zachowanie offline to często miejsce, gdzie „cross-platform” przestaje znaczyć „te same możliwości”. PWA, Flutter i natywne SwiftUI/Jetpack Compose mogą wszystkie działać offline-first — ale osiągają to z różnymi ograniczeniami.
PWA: Offline zwykle zaczyna się od Service Worker i jawnej strategii cache (app shell + runtime caching). Doskonałe dla scenariuszy nastawionych na odczyt (przeglądanie treści, formularze, checklisty). Operacje zapisu potrzebują kolejki: przechowuj oczekujące mutacje lokalnie, ponawiaj po łączeniu i projektuj rozwiązania konfliktów (znaczniki czasu, wektory wersji lub reguły łączenia po stronie serwera). Duży plus: reguły cache są jawne i możliwe do sprawdzenia; minus to ograniczenia przechowywania i wykonywania w tle przez przeglądarkę.
Flutter: Masz pełną kontrolę nad klientem. Typowe wzorce to lokalna baza danych + warstwa synchronizacji (np. wzorzec repozytorium z tabelą „outbox”). Obsługa konfliktów podobna do natywnych i rzadziej pojawiają się niespodzianki dotyczące ewikcji cache’u i cyklu życia.
Natywne (SwiftUI/Compose): Najlepsze, gdy wymagania offline są restrykcyjne (duże zbiory danych, gwarantowana trwałość, złożone reguły konfliktów, synchronizacja w tle). Masz też lepszą kontrolę nad warunkami sieciowymi i harmonogramowaniem OS.
PWA: IndexedDB jest głównym narzędziem (dane strukturalne, przyzwoita pojemność, ale nie gwarantowana). Przechowywanie może być usunięte przez OS pod presją, a quota różni się w zależności od przeglądarki/urządzenia.
Flutter: Typowo SQLite/Realm przez pluginy; przechowywanie plików jest proste. Nadal obowiązują reguły platformy, ale trwałość jest bardziej przewidywalna niż w sandboxie przeglądarki.
Natywne: Pierwszorzędne bazy danych (Core Data/SQLite na iOS, Room/SQLite na Androidzie) z najbardziej niezawodną trwałością i narzędziami.
PWA push: Wspierane na Android/Chromium; na iOS wsparcie istnieje, ale z ograniczeniami i większym tarciem dla użytkownika. Dostarczanie nie jest gwarantowane, a zaawansowane funkcje powiadomień mogą się różnić.
Flutter/natywne push: Używają APNs (iOS) i FCM (Android). Bardziej spójne dostarczanie, bogatsze opcje i lepsza integracja z kanałami powiadomień, alertami krytycznymi (gdzie dozwolone) i deep linkami.
Synchronizacja w tle/zadania okresowe: PWA ma ograniczone, zależne od przeglądarki opcje. Flutter może używać platformowych schedulerów przez pluginy, ale musisz przestrzegać ograniczeń iOS. Natywne daje najszerszy zestaw narzędzi (BackgroundTasks na iOS, WorkManager na Androidzie) i największe szanse, że okresowa praca faktycznie zostanie uruchomiona.
To, co możesz zrobić z urządzeniem (i jak niezawodnie), często decyduje bardziej niż UI czy preferencje deweloperskie.
Natywne (SwiftUI/Jetpack Compose) ma pierwszorzędny dostęp do wszystkiego, co OS udostępnia: pipeline'y kamery, precyzyjne tryby lokalizacji, sensory ruchu, biometrykę, tryby tła i nowości platformowe natychmiast po ich wydaniu.
Flutter może osiągnąć większość z nich, zwykle przez pluginy. Popularne API (kamera, geolokalizacja, biometryka, IAP) są dobrze wspierane, podczas gdy nowe lub niszowe API mogą wymagać pisania kodu natywnego.
PWA pokrywa węższy i nierównomierny zbiór możliwości. Geolokalizacja i podstawowy dostęp do kamery mogą działać, ale występują luki (lub różnice zależne od przeglądarki/OS) — szczególnie na iOS.
Integracja sprzętowa to miejsce, gdzie różnica staje się wyraźna:
UX uprawnień różni się między platformami i wpływa na konwersję. Aplikacje natywne wydają się oczekiwane i spójne: użytkownicy widzą znane dialogi OS i mogą zarządzać uprawnieniami w Ustawieniach.
Flutter dziedziczy system uprawnień natywnych, ale musisz zaprojektować kontekstowe ekrany wewnątrz aplikacji, żeby monity OS nie wydawały się nagłe.
PWA polega na monitach przeglądarki. Są one łatwiejsze do odrzucenia, czasem trudniejsze do ponownego wywołania i mogą nie odpowiadać dokładnie zdolności, o którą pytasz — co wpływa na zaufanie przy żądaniu dostępu do wrażliwych danych.
Zanim się zdecydujesz, wypisz funkcje „must-have” i sprawdź:
Czy API jest wspierane na iOS i Android (i przez minimalne wersje OS)?
Dla PWA: czy jest wspierane w konkretnych przeglądarkach, których używają Twoi użytkownicy?
Dla Flutter: czy plugin wspiera Twoje przypadki brzegowe — czy zaplanujesz czas na kod natywny?
Jeśli funkcja jest kluczowa dla produktu, wybierz natywne albo Flutter z jasnym planem mostkowania; traktuj wsparcie PWA jako „najlepsze staranie”, chyba że przypadek jest ewidentnie sieciowy.
Gdzie „mieszka” Twoja aplikacja decyduje o odkrywalności, szybkości wysyłania poprawek i rodzajach płatności, które możesz przyjąć.
Natywne (SwiftUI/Jetpack Compose) i Flutter zwykle trafiają do tych samych sklepów: App Store i Google Play. To daje wbudowaną odkrywalność, sygnały zaufania i znany przepływ instalacji — ale też kontrolę wejścia.
Cykle przeglądu mogą spowalniać pilne wydania, szczególnie na iOS. Możesz to złagodzić rolloutami, feature flagami i konfiguracją po stronie serwera, ale binaria nadal wymagają akceptacji. Na Androidzie rollouty etapowe i wiele tracków (internal/testing/production) pomagają szybciej iterować; iOS jest zwykle bardziej „wszystko albo nic” po zatwierdzeniu.
Aktualizacje są proste dla użytkowników i administratorów: aktualizacje zarządzane przez sklep, notatki do wydania i opcjonalne wymuszanie wersji minimalnej. Dla środowisk regulowanych sklepy dają też wyraźny ślad audytu co zostało wypuszczone i kiedy.
PWA można instalować z poziomu przeglądarki (add-to-home-screen, prompty instalacji) i aktualizują się natychmiast po wdrożeniu — bez kolejki przeglądu dla większości zmian. Minusem jest zmienność: możliwość instalacji i funkcje różnią się w zależności od przeglądarki i wersji OS, a „sklepowość” odkrywalności jest słabsza, jeśli nie masz ruchu webowego.
Dla przedsiębiorstw PWA można wdrożyć przez zarządzane przeglądarki, polityki MDM lub po prostu przypięte URL-e — często szybciej niż koordynacja kont sklepów i przeglądów.
Jeśli polegasz na zakupach w aplikacji (subskrypcje, dobra cyfrowe), sklepy aplikacji są najpewniejszą drogą — kosztem udziału w przychodach i zgodności z politykami. Na iOS szczególnie dobra praktyka to używanie IAP Apple dla dóbr cyfrowych.
PWA może używać płatności webowych (np. Stripe) tam, gdzie to możliwe, co poprawia marże i elastyczność — ale może być ograniczone regułami platformy i zaufaniem użytkowników.
Listing w sklepie to twardy wymóg, gdy potrzebujesz maksymalnego zasięgu konsumenckiego, pozyskiwania przez sklep lub monetyzacji zintegrowanej z platformą. Jest opcjonalny, gdy produkt opiera się na istniejącym ruchu webowym, wdrożeniu enterprise lub priorytecie szybkich aktualizacji zamiast widoczności w sklepie.
Produktywność to nie tylko „jak szybko wypuścić v1?” — to jak łatwo zespół będzie nadal dostarczać po aktualizacjach OS, nowych urządzeniach i rozszerzaniu zakresu produktu.
Debugowanie PWA jest świetne w devtools przeglądarki, ale problemy specyficzne dla urządzeń mogą być trudniejsze do odtworzenia. Flutter oferuje silny hot reload i przyzwoite narzędzia profilowania; jakość sygnałów crashów zależy od poprawnego skonfigurowania symbolikacji natywnej i obsługi błędów pluginów. Narzędzia natywne (Xcode/Android Studio) pozostają najdokładniejsze do śledzenia wydajności, wpływu na energię i diagnostyki OS.
Planuj zdrowie zależności i pluginów. PWA zależy od możliwości przeglądarek i zmian polityk; Flutter od aktualizacji silnika i ekosystemu pluginów; natywne od zmian API Apple/Google, ale zwykle ma najczystszą ścieżkę migracji. Niezależnie od wyboru, rezerwuj czas na kwartalne prace aktualizacyjne i miej strategię „kill switch” dla kruchych integracji.
Jeśli główną niepewnością jest który model dostawy będzie lepszy dla użytkowników, możesz obniżyć koszt eksperymentu. Z Koder.ai zespoły często prototypują doświadczenie web/PWA w React szybko (i łączą to z backendem Go + PostgreSQL), aby zweryfikować przepływy, a potem zdecydować, czy zostać web-first, czy przejść do pełnej budowy mobilnej. Ponieważ Koder.ai wspiera eksport źródeł, pasuje też do zespołów, które chcą szybki start bez trwałego związania z jednym toolchainem.
Jeśli produkt musi być odkrywalny, obecność webowa nie jest dodatkiem — to część decyzji architektonicznej.
PWA to najprostsza opcja do deep linków, bo każdy ekran może mapować się na URL. Routing jest natywny dla sieci, a wyszukiwarki mogą indeksować publiczne strony (zakładając, że renderujesz sensowny HTML i nie ukrywasz wszystkiego za renderowaniem po stronie klienta).
Flutter zależy od kontekstu:
Natywne (SwiftUI / Jetpack Compose) ma dojrzałe i niezawodne deep linki (Universal Links, App Links, intent filters), ale dotyczą one tylko nawigacji wewnątrz zainstalowanej aplikacji. Wyszukiwarki nie będą indeksować UI aplikacji — tylko to, co opublikujesz w sieci.
SEO jest kluczowe, gdy masz publiczne, udostępnialne treści: landing pages, artykuły, ogłoszenia, lokalizacje, profile, ceny, dokumentację. Jeśli aplikacja to głównie przepływy po zalogowaniu (dashboards, narzędzia wewnętrzne, prywatne wiadomości), SEO zwykle nie ma znaczenia, a deep linki służą głównie udostępnianiu i re-engagementowi.
Popularny wzorzec to szybka, SEO-przyjazna strona marketingowa (web) i app shell (Flutter lub natywne) dla uwierzytelnionych doświadczeń. Możesz dzielić tokeny projektowe, zdarzenia analityczne i część logiki biznesowej, zachowując adresy URL jak /pricing i /blog spójne.
W sieci atrybucja opiera się na UTM, referrerach i cookies (coraz bardziej ograniczonych). W sklepach atrybucja często odbywa się przez SKAdNetwork (iOS), Play Install Referrer (Android) i MMP — mniej szczegółowo, bardziej prywatnościowo, ale związane z instalacją i subskrypcjami.
Bezpieczeństwo to nie tylko „jak trudne do złamania” — to także co platforma pozwala robić, jakie dane możesz bezpiecznie przechowywać i jakie kontrole zgodności możesz wdrożyć.
Natywne (SwiftUI / Jetpack Compose) daje pierwszorzędne prymitywy: Keychain na iOS i Keystore/EncryptedSharedPreferences na Androidzie, plus wsparcie dla passkeyów, biometrii i poświadczeń związanych z urządzeniem.
Flutter może sięgnąć po te same prymitywy przez pluginy (np. przechowywanie tokenów odświeżania w Keychain/Keystore). Poziom bezpieczeństwa może być porównywalny z natywnym, ale jesteś bardziej zależny od wyboru pluginu, jego utrzymania i konfiguracji platformowej.
PWA opiera się głównie na webowych przepływach auth (OAuth/OIDC, WebAuthn/passkeys). Bezpieczne przechowywanie jest ograniczone: localStorage to „kategoryczne nie” dla wrażliwych tokenów, a IndexedDB może być narażone, jeśli origin zostanie skompromitowany. Wiele zespołów używa krótkotrwałych tokenów + sesji serwerowych, aby zredukować ryzyko po stronie klienta.
Wszystkie trzy powinny wymuszać HTTPS/TLS.
Aplikacje natywne korzystają z sandboxingu OS i sprzętowo wspieranych kluczy. Aplikacje Flutter dziedziczą sandbox, bo są pakietami natywnymi.
PWA działa w sandboxie przeglądarki: dobra izolacja od innych aplikacji, ale mniejsza kontrola nad szyfrowaniem na urządzeniu i mniej gwarancji co do obsługi przechowywania między przeglądarkami i urządzeniami zarządzanymi.
Monity uprawnień i punkty zgodności różnią się:
Jeśli przewidujesz regulacje (HIPAA/PCI, MDM przedsiębiorstwa, silna attestation), natywne — albo Flutter z ostrożną pracą platformową — zwykle daje więcej wykonalnych kontroli niż PWA.
Koszt to nie tylko „ile deweloperów” czy „jak szybko wypuścisz”. To pełne życie produktu: budowa, testy, wydanie i wsparcie na różnych urządzeniach i aktualizacjach OS.
Nakład QA rośnie z pokryciem urządzeń, wersjami OS, przeglądarkami i flavorami buildów. PWA może przejść na Chrome, ale zawieść na iOS Safari w kwestii storage, push lub obsługi mediów. Flutter ogranicza fragmentację UI, ale musisz zweryfikować pluginy, platform channels i wydajność na realnych urządzeniach. Natywne potrzebuje dwóch strumieni QA, ale mniej „tajemniczych” niespójności przeglądarkowych.
Jeśli walidujesz popyt, iterujesz co tydzień lub priorytetujesz treści/przepływy ponad głęboką integrację urządzeniową, szybsze wejście na rynek (często PWA lub Flutter) może przewyższyć idealną wierność — pod warunkiem, że jawnie zaakceptujesz limit funkcji i przetestujesz go wcześnie.
Wybór między PWA, Flutter i natywnym nie polega na „najlepszej technologii” — chodzi o to, których ograniczeń nie możesz zaakceptować: dystrybucji, wydajności, dostępu do urządzeń, szybkości iteracji i własności długoterminowej.
Aplikacja treści (news, blog, dokumentacja, marketing + lekka interakcja): domyślnie PWA dla szybkiej iteracji, udostępnialnych URL i niskiego progu instalacji. Przejdź do Flutter/natywnego tylko jeśli potrzebujesz silnej personalizacji, bogatych animacji lub rygorystycznego trybu offline.
Narzędzie wewnętrzne (field ops, dashboardy, checklisty): Flutter często to złoty środek: jedna baza kodu, spójne UI, solidne wzorce offline. Użyj PWA, jeśli dominują formularze + przepływy webowe i urządzenia są zarządzane.
Aplikacja konsumencka (social, marketplace, streaming companion): Flutter sprawdza się dobrze w większości przypadków. Wybierz natywne (SwiftUI/Compose) gdy wierność UI, przewijanie/gesty i dopracowanie platformy są kluczowe dla retencji.
Fintech/health (regulowane, wrażliwe na bezpieczeństwo): skłaniaj się ku natywnemu, gdy potrzebujesz najlepszych funkcji bezpieczeństwa platformy, pozycji zgodności i OS-zintegrowanych przepływów auth. Flutter też może działać, ale dolicz dodatkowy wysiłek audytowy.
IoT / sprzęt: preferuj natywne gdy potrzebujesz niskopoziomowego BLE/NFC/UWB, trybów tła lub SDK producentów. Flutter jest realny, jeśli pluginy są sprawdzone i utrzymane.
Zwaliduj najpierw najbardziej ryzykowne założenie: publiczność i przepływ.
Jeśli chcesz ruszyć szybko, nie angażując się na stałe, praktyczne podejście to prototyp web/PWA (i backend) w Koder.ai, testowanie z realnymi użytkownikami, a potem inwestycja w Flutter lub natywne tam, gdzie to naprawdę ma znaczenie (integracje sprzętowe, dystrybucja w sklepie, wysokowiernościowy UX).
| Wymóg | Najlepsze dopasowanie |
|---|---|
| SEO + udostępnialne URL, minimalne tarcie instalacji | PWA |
| Jedna baza kodu dla iOS/Android z dużą kontrolą nad UI | Flutter |
| Najlepsze dopracowanie platformowe, gesty i maksymalna wydajność | Natywne |
| Złożone zadania w tle / ścisła integracja z OS | Natywne |
| Umiarkowane API urządzeń (kamera, geolokalizacja) | Flutter lub PWA |
| Niskopoziomowe zależności BLE/NFC/SDK producenta | Natywne |
| Najszybsze wejście na rynek z najmniejszym zespołem | PWA lub Flutter |
Wybierz PWA, jeśli linki, SEO i natychmiastowe wdrożenia są najważniejsze, a Ty możesz zaakceptować ograniczenia przeglądarki (zwłaszcza na iOS).
Wybierz Flutter, jeśli chcesz jedną bazę kodu dla iOS/Android z dużą kontrolą nad UI i jesteś gotów poświęcić trochę czasu na łączenie funkcji natywnych.
Wybierz natywne (SwiftUI/Compose), jeśli potrzebujesz maksymalnego dopracowania platformy, przewidywalnej wydajności i najgłębszych możliwości urządzenia/tła.
To głównie decyzja o runtime + renderowaniu:
Zwykle natywne wygrywa w zimnym starcie i opóźnieniu wejścia do renderowania, ponieważ działa natywnie i korzysta z systemowego pipeline UI.
Flutter może być bardzo płynny po uruchomieniu, ale zimny start może być cięższy i niektóre efekty graficzne wymagają strojenia.
PWA zależy od kosztów JavaScriptu i DOM/layoutu; skomplikowane układy i zewnętrzne skrypty szybciej generują klatkowanie niż w runtime aplikacji.
Natywne jest zazwyczaj najlepsze, jeśli chodzi o „naturalne” zachowanie platformy: gesty wstecz, zaznaczanie tekstu, fizyka przewijania, obsługa klawiatury i aktualizacje systemowe.
Flutter może dopasować wiele konwencji, ale często wymaga poprawek per platformę.
PWA może wyglądać świetnie, lecz niektóre gesty, przejścia i zachowania wejścia są ograniczone przez przeglądarkę i różnią się między iOS a Androidem.
Wszystkie trzy mogą działać offline, ale niezawodność różni się:
W praktyce:
Dla prac okresowych/tła natywne (a w Flutter przez API platformowe) oferuje lepsze opcje harmonogramowania niż PWA.
Jeśli potrzebujesz Bluetooth, NFC, integracji z Wallet/Health, SDK producenta lub zaawansowanych trybów tła, natywne jest najbezpieczniejszym wyborem.
Flutter poradzi sobie z wieloma API przez pluginy, ale zaplanuj czas na platform channels przy skrajnych przypadkach.
PWA ma węższe i niejednolite wsparcie w przeglądarkach — szczególnie dla „brzegowego” sprzętu.
PWA aktualizuje się od razu po wdrożeniu — bez przeglądu sklepu — więc hotfixy są szybkie.
Flutter/natywne publikowane przez App Store/Play Store, co wprowadza podpisywanie, przeglądy (zwłaszcza iOS) i zarządzanie wydaniami. Możesz to zmitigować rolloutami i feature flagami, ale binaria nadal mają znaczenie.
Jeśli zależysz od odkrywalności sklepu lub zakupów wewnątrz aplikacji za cyfrowe dobra, aplikacje sklepu (natywne/Flutter) są przewidywalną ścieżką — z kosztami udziału w przychodach i zasadami sklepu.
PWA może używać web payments (np. Stripe) tam, gdzie to dozwolone, co zwiększa elastyczność i marże, ale może być ograniczone zasadami platformy i zaufaniem użytkowników.
Najczęstsze „ukryte” koszty pochodzą z macierzy testów:
Praktyczny krok: spisz „must-have” funkcje (push, sync w tle, BLE, płatności) i sprawdź je na docelowych urządzeniach, zanim się zaangażujesz.