12 lip 2025·7 min
„Zrób moją stronę jak ta”: kopiuj styl, nie treść
Naucz się odtwarzać wygląd i odczucie strony, którą lubisz — bez kopiowania tekstów, obrazów czy układów. Praktyczny, etyczny przewodnik krok po kroku.
Naucz się odtwarzać wygląd i odczucie strony, którą lubisz — bez kopiowania tekstów, obrazów czy układów. Praktyczny, etyczny przewodnik krok po kroku.
Kiedy klient mówi „zrób moją stronę jak ta”, rzadko ma na myśli „skopiuj każdy piksel”. Zwykle wskazuje na odczucie: czysto i nowocześnie, mocno i editorialnie, przyjaźnie i zabawnie, premium i minimalistycznie.
Twoim zadaniem jest przetłumaczyć tę reakcję na decyzje, które możesz obronić — a potem odbudować te decyzje używając marki klienta, jego treści, ograniczeń i celów.
Większość klientów próbuje przekazać jedno (lub więcej) z poniższych:
Korzystanie ze strony referencyjnej, żeby ustawić kierunek, jest normalne. Kluczowe jest pożyczać zasady, nie zasoby.
Pożyczanie elementów stylu zwykle jest bezpieczne i oczekiwane. Kopiowanie treści to twarde „nie”. Kopiowanie układu może być dopuszczalne w szerokich zarysach (istnieją powszechne wzorce), ale klonowanie wyróżniającej się struktury zbyt dosłownie nadal może stwarzać ryzyko prawne i reputacyjne.
Nawet jeśli wszystko przerysujesz, niemal identyczna strona może wyglądać jak podróbka — szkodzić zaufaniu i prowokować skargi. Ryzyko to nie tylko prawne konsekwencje; to też reputacja. Ludzie zauważają, gdy dwie strony brzmią jak bliźniaczki.
Mocne porozumienie brzmi tak:
„Dopasujemy vibe — czysta typografia, hojna przestrzeń, pewne nagłówki — ale zaprojektujemy oryginalne strony, napiszemy własne teksty i użyjemy waszych materiałów wizualnych, żeby było jasne, że to Wasza marka.”
To jedno zdanie zapobiega tygodniom rozbieżnych opinii później.
Traktuj inne strony jako odniesienie do kierunku projektowego:
To są „składniki projektowe”, które pomagają osiągnąć podobny vibe, a jednocześnie dają oryginalny rezultat.
Gdzie ludzie przypadkowo przekraczają granicę:
Ogólne struktury (hero → korzyści → opinie → CTA) są powszechne. Zaczyna przypominać kopiowanie, gdy odwzorujesz tę samą kolejność sekcji, tę samą siatkę, te same odstępy i tę samą hierarchię wizualną, i jest to od razu rozpoznawalne obok siebie.
Dobra zasada: zachowaj pomysł (np. „trzy karty korzyści”), zmień wyraz (treść, proporcje, typografię, obrazy i styl komponentów), tak żeby było wyraźnie Twoje.
Pojedyncza referencja może wciągnąć Cię w kopiowanie szczegółów. Prośba o 3–5 przykładów daje zakres, co ułatwia wyłanianie powtarzalnych sygnałów.
Mając kilka referencji możesz zidentyfikować wzorce takie jak:
Gdy zauważysz wzorzec, możesz odtworzyć logikę stylu bez odtwarzania pojedynczej strony.
Nie akceptuj „podoba mi się” jako użytecznej informacji. Poproś o szybkie adnotacje:
Równie ważne jest zebranie rzeczy, których nie chcą.
Przykłady przydatnych „nie”:
Lekka checklista zmniejsza liczbę spotkań i utrzymuje porównywalność opinii:
Z 3–5 referencji wybierz 5–8 przymiotników: spokojny, premium, zabawny, editorialny, wyrazisty, minimalistyczny, przytulny, techniczny, przyjazny.
Potem zdefiniuj je jako decyzje:
To staje się warstwą tłumaczącą „vibe” na wykonalne wybory.
Napisz jedno zdanie, dla kogo to jest, i jedno zdanie z głównym rezultatem.
Przykłady:
„Premium” dla luksusowego e-commerce i „premium” dla konsultingu B2B mogą wyglądać zupełnie inaczej, gdy określisz odbiorcę.
Wybierz 2–4 metryki powiązane z celem:
Metryki zatrzymują dyskusje o gustach i skupiają projekt na wynikach.
Połącz powyższe w krótki brief, do którego każdy może się odnosić:
„Chcemy spokojnego, premium, editorialnego odczucia dla liderów operacyjnych. Strona powinna szybko budować zaufanie i prowadzić do umówionych rozmów. Użyj prostych układów, mocnej typografii, stonowanej palety i wyraźnej hierarchii. Sukces to więcej kwalifikowanych rezerwacji i większe zaangażowanie na stronach usług i studiach przypadków.”
Referencyjna strona to nadal cała witryna. Aby uchwycić odczucie bez kopiowania wykonania, rozbij je na elementy, które możesz opisać i odtworzyć.
Twój mood board powinien odpowiadać na pytanie: Jak ma się czuć ta strona, gdy ktoś na nią wejdzie? Trzymaj go zwięzłego.
Dołącz 3–8 elementów w tych kategoriach:
Dodaj zrzuty ekranu z krótkimi notatkami typu: „Duże, pewne nagłówki”, „Miękkie cienie, zaokrąglone rogi”, „Jeden akcent kolorystyczny stosowany tylko do CTA”.
Konwertuj mood board na spójne reguły:
Jeśli utrzymujesz tokeny designu, tutaj zaczynasz je definiować (rozmiary fontów, kroki odstępów, role kolorów).
Stwórz prostą listę „Do / Don’t” z przykładami:
Ta lista ograniczeń zapobiega przypadkowemu klonowaniu i utrzymuje spójność przy przyszłych stronach.
Jeśli chcesz podobnego odczucia bez efektu ‚podróbkowego’, zacznij od pierwszych zasad: fonty, kolor i odstępy.
Określ, co typografia referencji robi: editorialna i spokojna? techniczna i precyzyjna? zabawna i zaokrąglona?
Wybierz kroje pasujące do nastroju, ale nie te same. Jeśli referencja używa serif o wysokim kontraście w nagłówkach, wybierz inny serif o wysokim kontraście (lub elegancki sans) zamiast tej samej rodziny.
Potem zdefiniuj skalę typograficzną, żeby strony były spójne:
Czytelna baza dla wielu stron: wygodna wysokość linii w body (~1.5–1.7), nieco ciaśniejsze nagłówki i hojna odstępność między akapitami.
Wiele „skopiowanych” projektów zdradza się tym samym tłem hero i akcentem. Zbuduj paletę, która będzie wasza:
Zdefiniuj też stany: link, hover, focus, kolory błędu/sukcesu.
Odstępy to jeden z najszybszych sposobów, by stworzyć spójność bez kopiowania układów. Użyj systemu odstępów (np. 4/8/16/24 lub 6/12/24/36) i stosuj go do:
Gdy wszystko wyrówna się do rytmu, projekt wydaje się zamierzony — nawet jeśli struktura różni się od referencji.
Odtwarzanie strony inspiracji krok po kroku to pułapka: albo będziesz zbyt podobny, albo utkniesz, gdy Twoje treści nie pasują do tych samych kształtów. Zamiast tego kopiuj system, nie stronę.
Większość stron marketingowych składa się z powtarzalnych „klocków Lego”. Wypisz, co się powtarza w referencjach:
Nazwanie komponentów przerzuca pracę z „skopiuj ich stronę główną” na „zbuduj nasz hero, nasze ceny, nasze FAQ”.
Utwórz małą bibliotekę komponentów, której będziesz używać na stronach:
Jeśli chcesz iść szybko, platforma vibe-coding jak Koder.ai może być tu pomocna: opisujesz docelowy vibe i zestaw komponentów w czacie, generujesz działające UI oparte na React i iterujesz bez „zapinania się” na skopiowany układ. Funkcje planowania i migawki/rollbacku pomagają eksplorować warianty bez ryzyka.
Dopracowane serwisy stosują kontrolowane wariacje. Ustal reguły, np.:
Jedna strona wystarczy: do czego służy każdy komponent, gdzie go używać i jakie są dozwolone warianty.
Kopiowanie kolejności bloków ze strony referencyjnej to najszybsza droga do przejęcia założeń, które nie pasują do Twojego biznesu.
Zanim szkicujesz, wypisz, co odwiedzający muszą wiedzieć przed zakupem:
Te pytania staną się szkieletem Twojej struktury.
Zmapuj strony, których naprawdę potrzebujesz, i nadaj każdej jedno zadanie:
Dodaj strony wspierające (O nas, Studia przypadków, FAQ) tylko gdy mają jasny cel.
Szkicuj nagłówki i sekcje w oparciu o swoją ofertę, a nie sekwencję bloków z referencji. Zdecyduj, jakich dowodów użyjesz, jakie obiekcje wyeliminujesz i co chcesz, żeby odwiedzający zrobili dalej.
Wireframe’y to szkice układu, nie dekoracja:
Gdy struktura działa, zastosuj styl z inspiracji — bez przejmowania blueprintu.
Aby wykonanie było wyraźnie inne, Twoje słowa i obrazy muszą być własne.
Zacznij od tego, co prawdziwe o Twoim biznesie. Proste ramy:
Możesz dopasować rytm referencji (krótkie, uderzające linie vs dłuższe wyjaśnienia) przy zmienionej treści i słownictwie. Unikaj charakterystycznych fraz i metafor.
Nie podnoś zrzutów ekranu, ikon, ilustracji czy zdjęć — nawet jeśli wydają się generyczne.
Jeśli chcesz podobny nastrój hero, odtwórz koncept: ten sam poziom dopracowania, inny temat i kompozycja.
Nawet z nowym tekstem, kopiowanie tego samego przepływu sekcji może brzmieć jak imitacja. Przestaw kolejność historii, aby postawić na swoje mocne strony: prowadź dowodem, łącz cienkie sekcje lub dodaj sekcję, której referencja nie ma.
Ton można naśladować; fraz już nie. Wybierz głos (przyjazny, premium, bezpośredni, zabawny) i stosuj go konsekwentnie w nagłówkach, przyciskach i mikrotreściach.
Celujesz w „ten sam gatunek, inna piosenka”. Przed publikacją upewnij się, że uchwyciłeś vibe bez powielania detali.
Otwórz referencję i swój szkic obok siebie na 60 sekund. Zamknij referencję i zapytaj: co pamiętasz?
Strona może być podobna, ale lepsza dla realnych użytkowników. Sprawdź:
Mobilna wersja powinna być projektowana celowo, nie tylko „pomniejszonym desktopem”. Sprawdź:
Przed uruchomieniem:
Jeśli dwie lub więcej odpowiedzi budzi wątpliwości, przebuduj jedną warstwę — odstępy, typografię lub kształty komponentów — żeby szybko zerwać wrażenie klonu.
Możesz uczyć się od strony, którą podziwiasz — hierarchii typograficznej, rytmu odstępów, wzorców komponentów. Nie wolno jednak podnosić chronionych dzieł ani projektować tak podobnie, że użytkownicy pomyślą, że to ta sama marka.
Prawo autorskie zwykle chroni konkretne wyrażenie kreatywne, nie ogólne pomysły.
Nawet bez kopiowania dokładnych zasobów możesz mieć kłopoty, jeśli design wprowadza w błąd.
Uważaj na:
Prosty test: jeśli szybkie spojrzenie sprawia, że ktoś pyta „Czy to ta sama firma?”, jesteś za blisko.
Rozważ krótką konsultację, jeśli:
Prowadź lekką dokumentację pokazującą niezależną pracę:
To nie biurokracja — to jasność, i pomaga utrzymać pracę „inspirowaną” po właściwej stronie etyki.
Zwykle oznacza to, że klient chce tego samego nastroju (czysty, premium, zabawny, editorial), a nie identycznej kopii piksela po pikselu.
Twoim zadaniem jest przekuć ich reakcję w konkretne decyzje — typografia, odstępy, role kolorów, zestaw komponentów, ton — i wdrożyć je wykorzystując ich markę, treści i ograniczenia.
Proste, bezpieczne rozróżnienie to:
Jeśli masz wątpliwości — traktuj to jak treść i stwórz coś oryginalnego.
Bierz zasady, nie zasoby:
Potem odbuduj z innymi fontami, odrębną paletą, własnymi tekstami i oryginalnymi obrazami, tak żeby brzmiało to jednoznacznie jak Twoja strona.
Unikaj kopiowania wszystkiego, co prawdopodobnie jest chronione lub rozpoznawalne:
Nawet „lekko edytowane” wersje mogą być za bliskie — zaczynaj od własnych treści i zasobów.
„Wystarczająco podobne” tworzy dwa problemy:
Jeśli przy szybkiej inspekcji obie strony wyglądają jak bliźniaczki, zmień szybko jedną warstwę — typografię, rytm odstępów, kształty komponentów, styl obrazów lub przepływ stron, aby przerwać wrażenie kopii.
Jedna referencja popycha w stronę kopiowania szczegółów. Mając 3–5 przykładów możesz wyłapać wspólne sygnały:
Projektuj na podstawie tych wzorców, a nie kopiuj pojedynczej strony.
Poproś ich o szybkie notatki przy każdym przykładzie:
To zamienia „podoba mi się” w użyteczne wymagania i skraca liczbę rund poprawek.
Użyj mood boardu, by uchwycić odczucie, potem skonwertuj to na zasady do wdrożenia.
Zawrzyj niewielki zestaw przykładów dla:
Następnie zdefiniuj mini-przewodnik: skala typograficzna, style/stany przycisków, paddingi/cienie kart, stany focus/error formularzy i krótką listę „Rób / Nie rób”, aby zapobiec przypadkowemu kopiowaniu.
Zbuduj system komponentów zamiast odtwarzać strony:
To utrzymuje spójny vibe i jednocześnie zapewnia oryginalne wykonanie — zwłaszcza gdy Twoje treści nie pasują do kształtów z referencji.
Przeprowadź szybką kontrolę „czy to zbyt podobne?”:
Jeśli wygląda zbyt podobnie, zmień jedną podstawową warstwę (typografia, rytm odstępów, kształty komponentów), zamiast wprowadzać drobne poprawki wszędzie.