Günde tek bir seçim etrafında mobil uygulama inşa etmek için pratik bir çerçeve: kararı netleştirin, akışı tasarlayın, hatırlatmalar kurun, hızlı test edin ve etkiyi ölçün.
“Tekrarlanan günlük karar” uygulaması, bir kişinin tekrar tekrar—ideal olarak her gün yaklaşık aynı anda—vermeye ihtiyaç duyduğu tek bir karar etrafında kurulur. Ürün bir “yaşam tarzı uygulaması” değildir. Açık bir soru soran, kullanıcıyı yönlendiren ve minimal çabayla cevap vermesine yardımcı olan bir karar yardımcısıdır.
Pratikte bu karar genellikle birkaç saniyede yanıtlanabilen basit bir evet/hayır veya küçük bir seçenek setidir:
Önemli olan kararın tekrarlanabilir, spesifik ve ekstra düşünme gerektirmeyecek şekilde kolayca tanınır olmasıdır. Kullanıcının uygulamanın ne sorduğunu yorumlaması gerekirse, zaten sürtüşme eklemişsiniz demektir.
Tek günlük seçime odaklanmak, genellikle insanları yavaşlatan ekran, ayar ve açık uçlu girdilerin sayısını azaltır. Kullanıcının uygulamayı “yönetmesi” gerekmez; sadece soruyu yanıtlaması gerekir. Bu sadelik tutarlılığı artırır—ki tutarlılık alışkanlık temelli tasarımın gerçek yakıtıdır.
Ayrıca ürünü öğrenmeyi kolaylaştırır. Bir kişi uygulamayı açtığında ne olacağını tam olarak tahmin edebiliyorsa, kontrol hissi artar ve ertesi gün geri gelme olasılığı yükselir.
Aşağıdaki kararlar bu modele doğal olarak uyar:
Her örnek küçük bir döngüyle desteklenebilir: uyar → hızlı seçim → küçük onay.
Bu tür bir uygulama her şeyi yapmaya çalışmaz. Hızlı, tekrarlanabilir ve bağlı kalması kolay olması için kasıtlı olarak dar tutulur.
Günlüğü, sosyal akışları, karmaşık analizleri veya “her şeyi gösteren panoları” ekleme dürtüsü hissediyorsanız, bu bir uyarı işaretidir: günlük kararı günlük bir projeye dönüştürüyor olabilirsiniz.
“Günlük karar uygulaması” yalnızca karar kristal kadar berraksa işe yarar. Ekran tasarlamadan veya bildirim sesleri seçmeden önce, kararı kim, ne, ne zaman ve nerede öğelerini içeren tek bir cümleyle yazın.
İki kişinin aynı şekilde yorumlayacağı kadar somut yapın:
Her cümlenin belirli bir anı adlandırdığına dikkat edin. Mobil uygulama akışınız bu ankore çevresinde dönecektir.
Uygulamanız “hiç çözüm yok” ile rekabet etmiyor. İnsanların şu anda yaptıklarıyla rekabet ediyor, bunlar arasında:
Davranışsal UX’te bunun önemi büyüktür: bir not uygulaması yeterince iyi çalışıyorsa, sizin alışkanlık temelli tasarımınız tam karar anında daha hızlı, daha basit veya daha güvenilir hissettirmelidir çünkü geçiş maliyeti gerçektir.
İnsanlar genellikle kararı genel bir hedef olarak tanımlarlar (“daha sağlıklı beslenmek”), ancak gerçek karar tetikleyici ve bağlamı olan dar bir pencerede gerçekleşir:
Bunu netleştiremezseniz, hatırlatmalar tahmine dönüşür ve “etik yönlendirmeler” bulanıklaşır.
Uygulama merkezli sonuçlardan kaçının (“her gün loglar”). Başarıyı kullanıcının hissettiği veya kazandığı şeylerle tanımlayın:
Bu başarı tanımı mikro-etkileşimler, hatırlatma stratejisi ve daha sonra uygulama metrikleri için kuzey yıldızınız olur.
Bir günlük-karar uygulaması, karar anındaki sürtüşmeyi azalttığında başarılı olur. İzleme, ipuçları veya içerik eklemeden önce ürününüzün insanlara karar vermede mi yoksa yapmada mı yardımcı olduğunu netleştirin. Birçok uygulama her ikisini birden yapmaya çalışırken başarısız olur.
Karar verme bilişsel bir görevken ("Evet mi hayır mı?"), yapma yürütmedir ("egzersiz", "pişirme", "mesaj gönderme"). Birini sahiplenin.
Eğer uygulamanız bir karar aracıysa, kullanıcı seçimi yapıp onayladığında işiniz biter. “Yapma” kısmı küçük bir sonraki adım devri (checklist öğesi, zamanlayıcı başlatma, kısa not) olabilir ama tam bir aktivite platformuna dönüşmemelidir.
Tekrarlanan günlük karar için en küçük alışkanlık döngüsü şöyle yazılabilir:
Döngüyü sıkı tutun: seçim için bir ekran, onay için bir mikro-etkileşim. Kullanıcıların seçmeden önce okumak, gezinmek veya yapılandırma yapması gerekiyorsa döngü çok geniştir.
Sınırlar şişkinliği önler ve deneyimi güvenilir kılar.
Tek karar ürünü için yaygın “yapılmayacaklar”:
Bu hariç tutmaları erken yazın. Yeni özellik fikirleri ortaya çıktığında mobil akışınızı korurlar.
Güçlü bir MVP vaadi basittir: “10 saniye içinde karar vermeme yardım et.” Bu vaad, alışkanlık temelli tasarımı zorlar: minimum girdi, net seçenekler ve hızlı kapanış.
Kullanıcı uygulamayı açıp, günlük kararı verip, tek nefeste çıkabiliyorsa döngüyü kurmuşsunuz demektir. Diğer her şey, bu döngüyü daha güvenilir yapmak için yer kazanmalı—döngüyü genişletmek için değil.
Bir günlük karar uygulaması, dokunuş anında kazanır veya kaybeder. Eğer “karar ekranı” yoğun, belirsiz veya riskli hissediyorsa insanlar tereddüt eder—tereddüt, zincirlerin sona erdiği yerdir.
Ana ekranı 2–4 açık cevapla tek, düz dille yazılmış bir soruya göre tasarlayın. “Şu anda ne seçiyorsunuz?” diye düşünün, “Planınızı yapılandırın” değil. Her şey ikincil olmalı.
Güçlü tek ekran sorusu örnekleri:
Cevaplar karşılıklı dışlayıcı ve anında anlaşılır olmalı. Kullanıcı etiketleri iki kez okumak zorundaysa ekran çok iş yapıyordur.
Varsayılanlar sürtüşmeyi azaltabilir, ama kullanıcı adına karar veriyormuş gibi hissettirirse güvensizlik yaratırlar.
Bir akıllı varsayılan, bağlama göre en olası seçimi önceden seçmektir (örneğin, günün erken saatlerinde “Henüz değil” ve daha sonra “Bugün değil” göstermek). Bir zorlayıcı tercih ise kullanıcı uygulamanın tercih ettiği seçeneği kabul etmeden ilerleyemez.
Varsayılanları dikkatle kullanın:
Günlük kararlar her gün gerçeğe dönüşmez. İnsanlar hasta olur, seyahat eder, unutulur veya ara vermeye ihtiyaç duyar. Arayüz başarısızlık ima ederse dönüş yerine vazgeçeceklerdir.
Nötr bir çıkış yolu ekleyin:
“Kaçırdınız” veya “Daha çok çalışın” gibi ifadelerden kaçının. Factual olmayı tercih edin: “Henüz bir karar kaydedilmedi.”
Birçok kullanıcı yanlış bir dokunuşla veriyi “bozmak” istemediği için tereddüt eder. Hızlı bir Geri Al (snackbar tarzı) veya günün kaydında bir Düzenle seçeneği ekleyin.
Akışı sıkı tutun:
Tek ekranlı karar akışı, bir metne cevap vermek gibi hissettirmeli, form doldurmaya benzememeli.
Tek günlük karar uygulaması için onboarding’in bir görevi vardır: birinin seçme anını hemen deneyimlemesini sağlamak. İlk oturum “Daha sonra kuracağım” ile bitiyorsa, alışkanlığı şimdiden kaybettiniz demektir.
İlk dakikada iki sonucu hedefleyin:
Profil, tercih, rozet, açıklama gibi her şey ilk karar tamamlanana kadar ikincildir.
İlk çalıştırmayı yan kapısı olmayan bir koridor gibi düşünün. İyi onboarding ekranları genellikle:
Uzun eğitimler ve çok adımlı özellik turlarından kaçının. Gerekli bir kavram varsa, onu tam olarak önemli olduğu anda açıklayın (“Seçmek için dokunun”).
Mümkünse kullanıcıların ilk kararlarını hesap oluşturmadan tamamlamalarına izin verin. Giriş istemeyi sadece değerle bağlantılı açık bir neden olduğunda isteyin, örneğin:
İstediğinizde hafif tutun: tek dokunuşla seçenekler (Apple/Google) veya e-posta daha sonra. Mesaj önemlidir: “Bunu kaydedin ki yarın burada olsun,” diyün; “Devam etmek için hesap oluşturun” demeyin.
Kısa, somut dil kullanın: “Bugün için seç,” “Bitti,” “Yarın hatırlat.” “Yapılandır” veya “Tercihler” gibi etiketleri, kullanıcının istediği sonucu gösteren bir ifadeyle değiştirin. Uygulama onlara bir sistem öğretmek yerine karar vermelerine yardımcı oluyormuş gibi hissettirmeli.
Kişiselleştirme uygulamanın dinlediği gibi, sorguladığı gibi hissettirmeli. Günlük karar uygulaması için genellikle düşündüğünüzden çok daha az veri gerekir—çoğu zaman sadece doğru anda kararı sunmak ve deneyimi alakalı tutmak için yeterli olan küçük bir çekirdek.
Günlük kararı destekleyecek küçük bir “kişiselleştirme çekirdeği” ile başlayın:
Bir veri noktasının yarının deneyimini nasıl değiştirdiğini açıklayamıyorsanız, bugün sormayın.
Erken “akıllı” zamanlama tahminleri müdahaleci veya yanlış hissedebilir. Önce net, kullanıcı kontrollü bir program sunun:
Güven kazanıldıktan sonra isteğe bağlı otomasyon bir geçiş olarak sunabilirsiniz (“Daha iyi bir zaman öner”).
Onboarding formları yerine, değeri açığa çıkaran küçük soruları zaman içinde sorun. Örnekler:
Bu yaklaşım ivmeyi korurken kişiselleştirmeyi kademeli olarak geliştirir.
Bildirimler, takvim erişimi veya konum gerekiyorsa, önce faydayı düz bir dille önizleyin:
Açıklık bırakma oranını düşürür ve kişiselleştirmeyi bir talep değil, tercih olarak hissettirir.
Tek karar uygulaması zamanlamaya çok duyarlıdır. Amaç “daha fazla bildirim” yapmak değil. Amaç insanın karar verme olasılığının en yüksek olduğu anda görünmek ve o kararı zahmetsiz hale getirmektir.
İlk olarak push bildirimleriyle başlayın çünkü anında ve tanıdıktır. Diğer seçenekleri sadece kararla gerçekten uyumluysa ekleyin:
Uygun olduğunda bildirim kullanıcıya tek dokunuşla kararı tamamlatmalıdır. Örnek: “Bugün: A mı yoksa B mi seçiyorsunuz” şeklinde iki düğme veya “Evet / Bugün değil”. Seçim için bağlam gerekiyorsa, ekstra menü yok—doğrudan seçenekleri sunan tek bir ekrana yönlendirin.
Sisteme koruyucu kurallar ekleyin ki hatırlatmalar saygılı gelsin:
Her hatırlatma nazikçe çıkış sunmalı:
İyi yapıldığında, hatırlatmalar yardımcı bir asistana, sinir bozucu bir alarma dönüşmez.
Tek karar uygulamasını tanımlayan şey, kullanıcının işlem yaptıktan sonraki saniyelerde ne olduğudur. Amaç basit: tamamlanmış hissettirmek, anlamlı kılmak ve yarın tekrar etmeyi kolaylaştırmaktır.
Kullanıcı seçeneğe dokunduğunda hemen yanıt verin. Küçük bir animasyon (ör. yerine oturan bir onay işareti) eylemi “gönderildi” değil “tamamlandı” gibi hissettirebilir. Ses ve dokunsal geri bildirimi isteğe bağlı yapın—bazıları sever, bazıları rahatsız olur—bu yüzden ayarlarda kapatabilmeyi sağlayın.
Mikro-etkileşim kısa olsun. Bir kırpışmadan uzun sürerse, yükleme ekranı gibi gelmeye başlar.
Kullanıcı kararının sayılıp sayılmadığından emin olmamalı.
“Kaydedildi” gibi düz onay metni kullanın ve sonrası için bir cümle ile beklenti koyun: “Yarın sabah 08:00’de hatırlatacağız.” Eğer yarınki zaman davranışa göre değişecekse, onu söyleyin: “Yarın sabah tekrar kontrol edeceğiz.”
İyi bir onay ekranı ayrıca “Bugün için tamamlandım mı?” sorusuna cevap verir. Eğer evet ise, ekstra görevler zorla sunmak yerine sakin bir “Her şey hazır” durumu gösterin.
Streak’ler yardımcı olabilir, ama kaygı da yaratabilir. “Streak’i kaybettiniz” gibi ceza dilinden ve bir gün kaçırıldığında dramatik görsellerden kaçının.
Eğer streak kullanacaksanız, bunu olumlu bir kayıt olarak çerçeveleyin (“3 gün üst üste”) ve her yerde göstermeyin. Tamamlama sonrası küçük bir hatırlatma yeterlidir.
Gün kaçırmak normaldir. Basit bir geri dönüş mesajı verin: “Tekrar hoş geldiniz—bugünün kararına hazır mısınız?”
Ara sıra bir “izin günü” veya “kaçırılan günü yoksay” seçeneğini dikkatli kullanın ve bunu destekleyici hissettirin. En önemlisi, bugünün eylemini suçluluk duygusuyla kilitlemeyin. Alışkanlığa en hızlı dönüş yolu bir sonraki kararı tamamlamaktır.
Tek-karar uygulamasında ilerleme takibi şu soruyu cevaplamalı: “Bu kolaylaşıyor mu ve yarın ne yapmalıyım?” Takip bir pano gibi görünmeye başlarsa muhtemelen çok fazla eklemişsinizdir.
Kararın kendisinden başlayın ve düşük çaba ile yakalanabilecekleri takip edin. İyi varsayılanlar:
Girdi sürtüşmesini sıfıra yakın tutmadan bağlantısız “sağlık” metriklerini takip etmeyin.
En iyi görünüm genellikle haftalık özettir çünkü insanlar rutinleri haftalık olarak düşünür. Anlamı açık, minimal grafikler tercih edin:
Sayı ekleyecekseniz, düz dil kullanın (“3 karar verildi”) ve jargon kullanmaktan kaçının (“retention”, “adherence”, “compliance”).
İlerleme ekranları istemeden sonuç vaadi edebilir (“Artık daha sağlıklısınız”). Kanıtınız ve uygun düzenleyici zemin yoksa ifadeleri ölçülü ve davranış odaklı tutun:
Kullanıcı kişisel notları (ruh hali, semptomlar) tutuyorsa, bunları nedensellikmiş gibi değil öz-gözlemler olarak sunun.
Planlama aşamasında bile kullanıcı kontrolü için tasarlayın:
İnsanlar kendilerini güvende hissedince yarın tekrar gelme olasılıkları artar—ve işte ilerleme takibinin desteklemesi gereken tek metrik bu.
Tek-karar uygulaması, insanların karara hızlıca ulaşması, kolayca tamamlaması ve yarın geri gelmek istemesiyle başarılı olur. Bu yüzden analitik basit, odaklı ve kullanıcı değerine bağlı olmalı—görünüşe değil.
Ürünün vaadini haritalayan üç “sağlık” metriğiyle başlayın:
Tanımları tutarlı tutun. Örneğin “tamamlama”nın “Bitti”ye dokunmak mı, bir sonuç kaydetmek mi yoksa zamanlayıcı sonrası onay mı olduğunu belirleyin ve buna sadık kalın.
İnsanların takıldığı anları ölçün:
Bir seferde bir şeyi değiştiren küçük deneyler yürütün:
Deneyi başlatmadan önce başarının nasıl görüneceğini yazın (ör. “aktivasyonu %5 artır”). Bir durma kuralına önceden karar verin: ne kadar süre, kaç kullanıcı ve hangi kabul edilemez ödünler olmayacak. Bu testleri dürüst tutar ve gürültü peşinde koşmanızı engeller.
Tek-karar uygulaması şaşırtıcı derecede kişisel olabilir. Her gün göründüğünde kullanıcıyı destekleyebilir veya istemeden baskılayabilir. Güveni bir özellik gibi değil, çekirdek bir gereklilik olarak ele alın.
Yönlendirmeler sürtüşmeyi azaltmalı, kaygıyı artırmamalı. “Tekrar kaçırdınız” gibi ahlaki başarısızlık ima eden veya “Herkes yapıyor” gibi sosyal baskı içeren ifadelerden kaçının. Nötr, seçimi saygıyla koruyan dil kullanın (“Şimdi yapmak mı istersiniz yoksa daha sonra mı?”) ve temiz bir “Bugün atla” seçeneği sunun.
Eğer streak kullanıyorsanız, affedici tasarlayın. “Streak dondurma”, “haftanın en iyisi” veya “tutarlılık puanı” gibi yaklaşımlar bir yoğun günü ilerlemeyi geri almaz hale getirebilir. Ve kapatma düğmesini saklamayın: kullanıcılar hatırlatmaları susturabilmeli, ritmi değiştirebilmeli veya duraklatabilmeli.
Ne sakladığınızı, neden sakladığınızı ve nerede sakladığınızı (cihazda mı yoksa senkronize mi) açıkça belirtin. Özellikle sağlık, finans, ilişkiler veya konum gibi hassas alanlardaki alanları varsayılan olarak isteğe bağlı tutun.
İyi bir kural: kullanıcı sadece karar bilgisi paylaşmasa bile uygulama çalışmalı.
Ayrıca basit kontroller ekleyin:
Yorgun parmaklar ve küçük ekranlar için tasarlayın. Büyük dokunmatik hedefler, okunabilir yazı boyutları ve güçlü renk kontrastı kullanın. Durumları yalnızca renge dayandırmayın. Ekran okuyucular için net etiketler sağlayın ve animasyonları hafif tutun ki dikkat dağıtmasın veya rahatsızlık yaratmasın.
Aşırı özellik doldurmayı gerektirmeyen bir model seçin. Uyumlu seçenekler:
Ne seçerseniz seçin, günlük kararı engelleyen ödeme duvarlarından kaçının—güveni en hızlı bozan budur.
Tek-karar uygulamaları hızlı prototipleme için iyi uyum sağlar çünkü çekirdek deneyim kısıtlıdır: bir soru, birkaç seçenek, hatırlatma programı ve minimal bir geçmiş görünümü. Döngüyü hızlı doğrulamak istiyorsanız, iterasyonu ucuz tutan bir geliştirme yaklaşımı kadar UX de önemlidir.
Örneğin, ekipler genellikle bu tür ürünleri Koder.ai üzerinde prototipler: sohbet ile karar akışını tarif edip çalışan bir web uygulaması (React) ve backend (Go + PostgreSQL) üretebileceğiniz bir “vibe-coding” platformu. Onboarding metinleri, bildirim kuralları ve tek-ekran akışını erken test etmek için özellikle yararlıdır—çünkü “planlama modu”nda iterasyon yapabilir, sürüm anlık görüntüleri alabilir, bir deney başarısız olduğunda geri alabilir ve hazır olduğunuzda kaynak kodunu dışa aktarabilirsiniz. Eğer MVP vaadini koruyorsanız ("10 saniye içinde karar ver"), geliştirme süreciniz de aynı şekilde hafif olmalı.
Tek cümlede: belli bir saatte veya günün aynı anında yeniden yapılan tek bir seçime odaklanan uygulamadır. Bir tek, açık soru sorar, yanıtı saniyeler içinde yakalar ve ardından çekilir—tam bir “yaşam tarzı platformu” değil, karar hatırlatıcısı gibi çalışır.
Tek bir karara odaklanmak sürtüşmeyi azaltır: daha az ekran, daha az ayar ve daha az yorumlama gerektirir. Kullanıcı uygulamayı açtığında ne olacağını kesin olarak tahmin edebiliyorsa, tutarlılık ve geri dönüş davranışı artar—çünkü uygulama uğraştırıcı değil, kolayca yapılabilendir.
Kararı kim, ne, ne zaman ve nerede içerecek şekilde tek bir cümleyle yazın. Örnek format: “[saat]’te [yer]’de, [A seçeneği] mi yoksa [B seçeneği] mi yapacağıma karar veririm.” İki kişi farklı yorumluyorsa, hâlâ yeterince net değil demektir.
Kararın gerçek anını bulmak için dar pencereyi arayın:
Bu anı isimlendiremezseniz, hatırlatmalar ve nazik yönlendirmeler rastgele ve rahatsız edici görünür.
Çekirdek döngüyü sıkı tutun:
Kullanıcıların seçmeden önce okumak, göz atmak veya yapılandırma yapması gerekiyorsa döngü çok büyüktür.
Karar verme bilişsel bir iştir (“Evet mi hayır mı?”), yapma ise yürütmedir (“egzersiz”, “yemek pişirme”, “mesaj gönderme”). Hangisini destekleyeceğinize karar verin. Bir karar aracıysanız işiniz kullanıcı seçimi yapıp onayladığında biter; yapma kısmı yalnızca küçük bir devretme (zamanlayıcı başlatma, kontrol listesine ekleme) olmalıdır. İkisini tamamen üstlenmeye çalışmak ürünü şişirir ve terk etme oranını artırır.
Ana görünümü açık, düz bir dille tek bir soru olarak tasarlayın ve 2–4 karşılıklı olarak dışlayan cevap sunun. Bugün değil ve Daha sonra hatırlat gibi nötr çıkış yolları ekleyin ve kullanıcıların tek yanlış dokunuşla veriyi “mahvetmekten” korkmaması için hızlı Geri Al/Düzenle seçenekleri verin.
İlk açılışın iki amacı olmalı:
Diğer her şey (profil, tercihler, rozetler) ilk kararı tamamlamaya kadar ikincildir. Hesap oluşturmayı ilk değeri alana kadar erteleyin.
Geleceğin deneyimini gerçekten iyileştiren kadar az veri isteyin:
Gün 1/gün 3 gibi kademeli profilleme ile küçük soruları zamanı geldiğinde sorun.
Nazik hatırlatmalar için kurallar koyun:
Amaç bildirim sayısını artırmak değil, kararı verme anında görünmektir.
