18 Kas 2025·8 dk
Kamu Hizmetleri Bilgi Portalı Nasıl Oluşturulur
Bir hükümet veya kamu hizmetleri bilgi portalını planlama, tasarlama ve başlatma rehberi: erişilebilirlik, içerik, güvenlik, barındırma ve bakım.
Bir hükümet veya kamu hizmetleri bilgi portalını planlama, tasarlama ve başlatma rehberi: erişilebilirlik, içerik, güvenlik, barındırma ve bakım.
Bir kamu hizmetleri portalı ilk günde “herkese her şey” olamaz. Satın alma, liderlik ve ön saha personelinin okuyabileceği bir sayfayı geçmeyen net bir amaç bildirisiyle başlayın.
Portalın öncelikli olarak hangisi olacağını kararlaştırın:
Bu karar, içerik yapısından kimlik doğrulamaya ve destek süreçlerine kadar sonraki her şeyi etkiler.
Ana grupları ve tamamlamaları gereken en önemli görevleri listeleyin:
Pratik olun: kitleler demografilerle değil, yapmaya çalıştıkları işler üzerinden tanımlanır.
İzlemesi kolay küçük bir ölçüt seti üzerinde anlaşın, örneğin:
Bunları nasıl ölçeceğinizi planlayın (analitik, kısa geri bildirimler, çağrı merkezi etiketleme).
Kapsamı şekillendiren gerçekleri yazın:
Basit bir hedefler ve metrikler özeti, öncelikler çatıştığında referans noktası olur ve projeyi kamu yararına odaklar.
İyi kamu portalları, gelenlerin gerçekte ne yapmaya çalıştığını bilerek başlar. İç departmanlar etrafında tasarlarsanız, sakinleri bürokrasiyi düz bir niyete çevirmeye zorlamış olursunuz. Araştırma bu durumu tersine çevirmeye yardımcı olur.
Zaten sahip olduğunuz kaynaklardan “en önemli görevleri” toplayarak başlayın:
“yenile”, “başvur”, “öde”, “bildir”, “durumu kontrol et” gibi fiilleri arayın. Bu fiiller daha sonra gezinme etiketlerini, açılış sayfalarını ve form akışlarını şekillendirir.
İzinler, yardımlar, ödemeler gibi öncelikli birkaç hizmet seçin ve yolculuğu kullanıcının bakış açısından haritalayın. Şunları dahil edin:
Bu, politikaları açıklayan ama insanlara işi bitirmede yardımcı olmayan bir portalın önüne geçer.
Personaları basit ve pratik tutun: “İlk kez yardım başvurusu yapan biri”, “Ücret ödeyen küçük işletme sahibi”, “Sınırlı İngilizce bilen bir sakin”. Zaman, stres, cihaz, okuryazarlık, erişilebilirlik ihtiyaçları gibi kısıtlara odaklanın; demografilerden ziyade davranışa odaklanın.
Prototipler veya eskizlerle kısa görüşmeler ya da hafif kullanılabilirlik testleri yapın. Katılımcılardan ana görevleri tamamlamalarını isteyin ve ne beklediklerini anlatmalarını isteyin. Böylece kafa karıştıran terimleri, eksik adımları ve güven sorunlarını erken yakalarsınız—içerik ve yapı sertleşmeden önce.
Bir kamu hizmetleri portalı, insanlar neyin kime ait olduğunu bilmeseler bile ihtiyaçlarını hızla bulabildiğinde başarılı olur. Bilgi mimarisi (IA), sitenizin “haritasıdır”: hangi içeriğin olduğu, nasıl gruplandığı ve kullanıcıların nasıl gezindiğidir.
Menü çizmeye başlamadan önce elinizde ne olduğunu toplayın:
Her öğeyi temel meta verilerle etiketleyin (konu, hedef kitle, hizmet türü, son güncelleme, sahip ekip). Bu, zaten var olan sayfaları yeniden inşa etmekten kaçınmanızı sağlar ve güncel olmayan ya da çoğaltılmış içeriği öne çıkarır.
Çoğu sakin bir niyetle gelir: “ruhsatı yenile”, “yardıma başvur”, “bir sorunu bildir”. Kategorileri, ajans isimleri yerine bu görevler etrafında yapılandırın. Basit bir test: biri hükümet yapısını bilmeden doğru menü öğesini tahmin edemiyorsa, gruplayı yeniden düşünün.
Birden fazla ajansın katkıda bulunduğu bir yolculuk varsa, bunu tek bir hizmet olarak ele alın ve gereksinimler, gerekli belgeler, iletişimler gibi destek sayfalarına tek bir hizmet merkezinden bağlantı verin.
Ana hizmetler ana sayfadan 2–3 tıklama içinde olsun. Az sayıda üst düzey kategori ve yüksek talep gören görevler için belirgin kısa yollar kullanın. Kurumsal terimlerle dolu “mega menülerden” kaçının; insanların yüksek sesle söyleyeceği sade etiketler kullanın.
Arama genellikle birincil gezinme olur. Bunu kasıtlı planlayın:
IA ve gezinme iyi tasarlanırsa çağrıları, şikayetleri ve vazgeçmeleri azaltır; portal sakinlere güven veren, sakin bir his verir.
Erişilebilirlik bir hükümet web sitesi için “iyi olur” değil—hizmetlere eşit erişim sağlamanın bir parçasıdır. WCAG (çoğunlukla WCAG 2.2 AA) hedefleyin ve erişilebilirliği tasarım gereksinimi olarak ele alın.
Net sayfa yapısı kullanın: bir ana başlık (H1), mantıklı alt başlıklar (H2/H3) ve açıklayıcı bağlantı metni ("buraya tıklayın"dan kaçının). Tutarlı gezinme ve öngörülebilir sayfa düzenleri, bilişsel engelleri olanlar ve ekran okuyucu kullananlar dahil herkes için yardımcı olur.
Okunabilirliği kolaylaştırın: yüksek kontrastlı renk kombinasyonları seçin, satır uzunluklarını rahat tutun ve küçük metinden kaçının. Etkileşimli öğelerin tutarlı odak durumları olsun ki klavye kullanıcıları nerede olduklarını her zaman görebilsin.
Otomatik kontroller faydalıdır ama her şeyi yakalamazlar. Manuel testleri tamamlanma tanımının bir parçası yapın:
Kapsayıcı tasarım aynı zamanda sözlerle ilgilidir. Basit dil kullanın, gerekli adımları açıklayın ve jargon ile açıklanmamış kısaltmalardan kaçının. Bir terim kullanılmak zorundaysa (örn. yasal bir terim) bulunduğu yerde tanımlayın.
Formlar genellikle insanların takıldığı yerlerdir. Her alan görünür bir etikete sahip olmalı, kafa karışıklığı olabilecek yerlerde açık yardım metni bulunmalı ve hata mesajları spesifik olmalı ve yardımcı teknoloji tarafından duyurulmalı (ör. “Ulusal Sigorta numaranızı girin” yerine “Geçersiz giriş” demeyin). Hataları yalnızca renkle belirtmeye güvenmeyin.
Uyumluluk durumu, bilinen sorunlar ve sorun bildirme seçeneklerini açıklayan bir erişilebilirlik bildirimi ekleyin. Bunu sabit bir altbilgi bağlantısında (ör. /accessibility) tutun ve geri bildirim yollarının izlendiğinden ve yanıtlardan sorumlu kişilerin olduğundan emin olun.
Bir kamu hizmetleri portalının başarısı, bilgilerin doğru tutulup tutulmadığıyla ölçülür. İçerik yönetişimi, "ne yayınlanır, kim tarafından, nasıl kontrol edilir ve nasıl güncel tutulur" sorularına pratik yanıt veren sistemdir. Yoksa sayfalar güncelliğini yitirir, çakışan cevaplar ortaya çıkar ve güven aşınır.
Görev atamadan önce sitenizin yayınladığı ana “şeyleri” tanımlayın ki herkes bilgiyi aynı şekilde yapılandırsın. Birçok portal için basit bir model şunları içerir: hizmetler (adım adım rehberlik), haberler, uyarılar, konumlar ve iletişimler. Her tür için zorunlu alanları (örn. uygunluk, ücretler, işlem süresi, gereken belgeler, çalışma saatleri) belirleyin ki içerik departmanlar arasında tutarlı olsun.
Yönetişim, sorumluluklar açık olduğunda işler. Kimlerin şu rolleri üstlendiğini tanımlayın:
Beklenen dönüş sürelerini belgeleyin ve acil duyurular ile zaman duyarlı güncellemeler için bir yol tanımlayın.
Portal sade, tutarlı bir dil gerektirir. Stil rehberiniz ton ve okuma düzeyini, onaylanmış terminolojiyi (ve yasaklı eşanlamlıları), tarih/saat/adres/ numara formatlama kurallarını ve bağlantı yazma kurallarını belirlemelidir (örn. “buraya tıklayın” dan kaçının). Rehberi tek bir yerde tutun ve iç iş akışı dokümanlarına bağlayın.
Her sayfanın bir inceleme tarihi olmalı ve "sahip kurum organizasyondan ayrıldı" gibi durumları flagleyebilecek bir mekanizma olmalı. İçerik ne zaman arşivlenir, versiyonlar nasıl saklanır ve değişiklik notlarında nelerin kayıt altına alındığı tanımlanmalı. Versiyonlama bürokrasi değil—ne değişti, ne zaman ve neden kanıtlamanın yoludur.
Bir kamu hizmetleri portalı, bir sakin birincil dili okusa da okumasa da eşit kullanılabilir hissettirmeli. Çok dilli destek sadece metin çevirisi değildir—insanların aynı ana görevleri aynı güvenle tamamlamasını sağlamaktır.
Her şeyi ilk günde çevirmeye çalışma. Önceliklendirin:
Bu “önce en önemli görevler” yaklaşımı hızlı değer sunar ve kritik hizmetler için kısmi veya güncel olmayan çeviri riskini azaltır.
Makine çevirisi keşif amacıyla faydalı olabilir ama yasal, güvenlik, finansal veya uyumla ilgili talimatlar için risklidir. Bir kişinin son tarihi kaçırmasına, yanlış form göndermesine veya haklarını yanlış anlamasına yol açabilecek içerikler için profesyonel çeviri ve gözden geçirme şarttır.
Otomatik çeviri sunduğunuzda, bunu açıkça etiketleyin ve orijinal dilin bir tık kadar erişilebilir olmasını sağlayın.
Dil seçici, kullanıcı aynı sayfada (ve mümkünse aynı bölümde) kalacak şekilde davranmalı; kullanıcı ana sayfaya atılmamalıdır.
Ayrıca:
Kültürel netlik küçük ayrıntılardan gelir:
Formlar sitenizin parçasıysa, yer tutucuların, doğrulama mesajlarının ve yardım metinlerinin her dilde de çevrildiğini ve kültürel olarak anlaşılır olduğunu test edin.
Çok dilli siteler güncellemelerin gerisinde kaldığında başarısız olur. İçeriklerin senkron kalmasını sağlamak için yönetişim kuralları ekleyin:
Platform kararlarında, IA ve CMS’in sürümleme ve dil bazlı içerik ilişkilerini desteklediğinden emin olun ki güncellemeler kaybolmasın.
Kamu portalı, doğru bilgiyi ölçekte güvenilir biçimde yayınlayabilme yeteneğine göre başarılı olur veya başarısız olur. CMS, editörler için “güvenli yol”u en kolay yol yapmalı ve içerik yeniden kullanılabilir olacak kadar yapılandırılmış olmalıdır.
Açık izinler ve hesap verebilirlik sağlayan bir CMS seçin. En azından rol tabanlı erişim (yazar, gözden geçiren, onaylayan, yönetici), onay iş akışları ve tam bir denetim izi sunmalı ki “kim neyi ne zaman değiştirdi” sorusuna kolayca yanıt verilebilsin.
Versiyon geçmişi ve kolay geri alma da aynı derecede önemlidir. Politikalar hızlı değiştiğinde ekipler sayfaları güncellerken önceki revizyonu kolayca geri alabilmelidir.
Önemli bilgileri tekil sayfa tasarımlarının içine kilitlemeyin. Yapılandırılmış alanlar kullanın (başlıklar, özetler, uygunluk, gerekli belgeler, ücretler, işlem süreleri, iletişim kanalları) ki aynı içerik tutarlı şekilde şu alanlarda görünebilsin:
Bu yaklaşım çeviri süreçlerini de kolaylaştırır; çeviriler alan bazında hizalanır.
Bekleneni bilmek için az sayıda sayfa şablonu tanımlayın:
Portalın bağlanması gereken sistemleri haritalayın: çevrimiçi formlar, ödeme sağlayıcıları, vaka yönetim sistemleri, haritalar/konum hizmetleri, randevu rezervasyonları ve analitik. Hangi içeriğin CMS’de yaşadığını, hangisinin dış sistemlerden çekileceğini kararlaştırın.
Prototip veya hizmet yolculuklarını tam inşa etmeden doğruluyorsanız, hız kazandıran bir "vibe-coding" yaklaşımı ekiplerin ilerlemesini sağlar. Örneğin, Koder.ai ekiplerin vatandaş odaklı akışları sohbet yoluyla tasarlayıp çalışan bir web uygulaması (React) ve backend (Go + PostgreSQL) oluşturmasına, ve "planlama modu"nda iterasyonda hız kazanmalarına izin verir. Yaklaşım doğrulandığında kaynak kodu güvenlik incelemesi ve satın alma gereksinimlerine uyacak şekilde dışarı aktarabilirsiniz.
İsimlendirme kuralları, gözden geçirme kuralları, erişilebilirlik kontrolleri ve acil güncelleme yönetimi hakkında kısa bir “editör el kitabı” yazın. Bunu işe alıştırma sürecinin bir parçası yapın ve merkezi bir yerde (örn. /content-guidelines) güncel tutun.
Güvenlik ve gizlilik, kamu web sitesi için “ekstra” değil—hizmet kalitesinin parçasıdır. İnsanlar bir portalı ancak güvenli hissettikleri, kendini açıkça anlattığı ve kişisel bilgileri dikkatle işlediği sürece kullanırlar.
Veri minimizasyonuyla başlayın. Her form alanı için iki basit soruya cevap verebilmelisiniz: Neden buna ihtiyacımız var? ve Kullanıcı sağlamazsa ne olur? Eğer alan “iyi olur”sa, çıkarın veya isteğe bağlı yapın.
Veri topladığınız yerlerde alanın yanında kısa yardımcı metin koyun (gömülü değil). Bu vazgeçmeleri azaltır ve güven oluşturur.
Her yerde HTTPS kullanın—istisna yok—ve HTTP trafiğini otomatik olarak yönlendirin. Yönetici erişimini sıkılaştırın:
Halka açık formlar otomatik suistimale hedef olur. Tek bir araca güvenmek yerine birden fazla önlem kombinasyonu kullanın:
Yerel kurallara uygun, sakinler için yazılmış bir gizlilik bildirimi yayınlayın. Ne topladığınızı, neden topladığınızı, kimlerin erişebildiğini ve ne kadar süre saklandığını açıkça belirtin. Çerezler için sade bir onay yaklaşımı kullanın ve gereksiz izleyicilerden kaçının.
Kimlik gibi ekleri kabul ediyorsanız bunları yüksek riskli kabul edin: dosya türlerini kısıtlayın, yüklemeleri tarayın, güvenli depolayın ve erişimi sınırlandırın. Bir silme süreci tanımlayın ve test edin—gizlilik, gerektiğinde veriyi kaldırabilmeyi içerir.
İnsanlar bir kamu portalına hızlı cevap almak için gelir—çoğunlukla daha eski telefonlarda, sınırlı veri planlarında veya güvenilir olmayan ağlarda. Sayfalar ağırsa veya site erişilemezse güven hemen düşer.
“Yavaş ama kullanılabilir” varsayılanınız olsun. Sayfa ağırlığını düşük tutun: görselleri sıkıştırın, otomatik oynatılan medyadan kaçının ve o sayfada doğrudan görevi desteklemeyen scriptleri yüklemeyin.
Pratik bir kural: bir sayfa sakinlerin hizmet yolculuğunu tamamlamasına yardımcı olmuyorsa, yolculuğu yavaşlatmamalıdır.
Herkes için aynı olan içerik (rehberler, uygunluk kriterleri, ofis konumları) için önbellekleme yükleme sürelerini ve sunucu yükünü ciddi şekilde azaltır. CDN, bu varlıkları kullanıcılara daha yakın sunar ve ani talepleri absorbe etmeye yardımcı olur. Önbellekleme kuralları gizliliğe dikkat etmeli (ör. kişiselleştirilmiş sayfaları asla cache’lemeyin).
Basit, ölçülebilir bütçeleri baştan tanımlayın ve tasarım ile içerik güncellemeleri sırasında uygulayın:
Bu hedefleri dahili olarak yayınlayın ki içerik ve tasarım ekipleri yapılan fedakarlıkları anlasın.
Son tarihler, yardım yenilemeleri, hava olayları ve acil durumlar ani yüksek trafike yol açabilir. Yük testleri, ölçeklenebilir barındırma ve temel görevleri açık tutan bir “azaltılmış ama işlevsel” mod ile hazırlanın (durum güncellemeleri, ana formlar, iletişim seçenekleri çalışır halde kalsın).
Canlıya almadan önce çalışırlık izleme, performans takibi ve uyarılar ekleyin. Gerçek kullanıcı performansını takip edin, çağrı beklemeyi belirleyin ve sorunları hızlı ve tutarlı şekilde ele almak için süreçleri belgeleyin.
Çoğu kişi bir kamu portalını bir şeyi yapmak için ziyaret eder: başvurmak, yenilemek, raporlamak, talep etmek veya ödemek. Bir formun görevi, kullanıcıları minimum eforla ve maksimum güvenle bu görevden geçirmek olmalıdır.
Yolculuğu net adımlardan oluşan bir set halinde tasarlayın (örneğin: Uygunluk → Bilgiler → Belgeler → Gözden Geçir → Gönder). Kullanıcının nerede olduğunu gösteren basit bir ilerleme göstergesi kullanın ve her adım “Şu anda ne yapmam gerekiyor?” sorusunu sade dilde yanıtlamalı.
Girişleri anında veya alanı terk ettiklerinde doğrulayın—özellikle tarihler, kimlik numaraları, dosya boyutu limitleri ve zorunlu alanlar için. Hata olduğunda alanın yanında eyleme dönük bir mesaj gösterin (“Doğum tarihinizi GG/AA/YYYY formatında girin”) ve kullanıcının zaten girdiği verileri saklayın. “Geçersiz giriş” gibi belirsiz uyarılardan kaçının.
Mümkünse kullanıcıların taslak kaydetmesine ve daha sonra devam etmesine izin verin; özellikle uzun başvurular için önemlidir. Gönderim sonrası açık bir makbuz verin: referans numarası, gönderilen bilgiler ve durumu nasıl takip edecekleri. Uygunsa onay e-postası/SMS gönderin ve kullanıcıya bunu almadıklarında ne yapacaklarını söyleyin.
Eğer PDF yayınlamak zorundaysanız, erişilebilir HTML sürümünü birincil seçenek olarak sağlayın ve indirilebilir belgelerin erişilebilir olmasını sağlayın. Bu mobil kullanıcıları ve ekran okuyucu kullanıcılarını destekler (bkz. /accessibility).
Gönderim sonrası beklentileri netleştirin: tipik zaman çizelgeleri, inceleme aşamaları, kararların nasıl bildirileceği ve hataları düzeltme ya da itiraz etme yolları. Net sonraki adımlar tekrar aramaları azaltır ve güven oluşturur.
Bir kamu hizmetleri portalı asla “bitmiş” değildir. İnsanların ihtiyaçları, politikalar ve küçük kullanılabilirlik sorunları hızla değişebilir. Sürekli ölçme ve iyileştirme, önemli olanı düzeltmenize, hesap verebilirliği göstermeye ve kamu güvenini korumaya yardımcı olur.
Göstergeleri gerçek sonuçlarla ilişkilendirin, gösteriş amaçlı metriklerden kaçının. Odaklanılacak alanlar:
Kamu siteleri hizmetleri iyileştirmek için gerekli olan minimum veriyi toplamalıdır. Tercih edilen yöntemler: toplu raporlama, kısa saklama süreleri ve hassas bilgilerin URL, arama günlükleri veya olay isimlerinde yakalanmaması. Oturum kaydı veya ısı haritaları kullanıyorsanız açık bir gerekçe ve sıkı kontroller belirleyin—ya da hiç kullanmayın.
İçerik sahipleri ve hizmet ekipleri için basit panolar oluşturun: “Hangi sayfalar başarısız?”, “Hangi içerik güncel değil?”, “Hangi formlar destek çağrısına neden oluyor?” Panolar karar vermeye yönlendirmeli, sadece raporlamaya değil.
Her çeyrek en yüksek trafikli görevler üzerinde hafif kullanılabilirlik testleri yapın. Hataları, kafa karışıklığını ve tekrar eden iletişim gereksinimini azaltacak düzeltmeleri önceliklendirin.
Anahtar sayfalarda bir geri bildirim kanalı sağlayın (örn. “Bu sayfa yardımcı oldu mu?” ve isteğe bağlı yorum). Kimin okuduğunu, sorunların nasıl kategorize edildiğini (içerik hatası, teknik hata, politika sorusu) ve hedef yanıt sürelerini tanımlayın—böylece geri bildirim iyileştirmeye dönüşsün, bir kara kutuya değil.
Bir kamu hizmetleri portalını yayına almak bitiş çizgisi değildir—gerçek kullanımın başladığı andır. Sorunsuz bir lansman destek çağrılarını azaltır, güveni korur ve ekibin siteyi güvenle geliştirmesi için alan sağlar.
Teknik olmayan bir lansman sahibinin çalıştırabileceği, açık geç/gerekli kriterleri olan bir kontrol listesi oluşturun. En az şunları içermeli:
Eğitimi lansmandan önce planlayın, sonra değil. Kısa, role özel oturumlar sağlayın:
Eğitimi, insanların gerçekten bulacağı bir el kitabı ile eşleştirin (örneğin intranet ve /help üzerinden erişim).
Tekrarlayan görevleri ve sahiplerini tanımlayın:
Kesintiler veya güvenlik olayları için bir sayfalık çalışma kitabı yazın: çağrı listesi, kamuya nasıl güncelleme yapılacağı, hangi verilerin kaydedileceği ve hukuki/iletişim müdahalesinin ne zaman gerektiği. Yayından önce bir kez uygulamalı prova yapın.
Yayından sonra düzeltmeler, kullanıcı kaynaklı iyileştirmeler ve erişilebilirlik geliştirmeleri için zaman ve fon ayırın. Küçük, istikrarlı bir iyileştirme bütçesi, birkaç yılda bir büyük bir yeniden yapılandırmadan daha iyidir.
Öncelikle portali esas olarak bilgi, işlem mi yoksa her ikisi mi olacağına karar verin ve başlatma için sınırlı sayıda hizmet belirleyin. Ardından bir sayfayı geçmeyen bir amaç bildirisi yazın ve birkaç ölçülebilir sonuçta anlaşın (ör. görev tamamlama oranı, azalan çağrılar, güncelleme yayın süresi).
Bu, kapsamı gerçekçi tutar ve öncelikler çatıştığında referans sağlar.
Hedef kitleleri demografiklerle değil, tamamlamak istedikleri görevlerle tanımlayın. Tipik gruplar: sakinler, ziyaretçiler, işletmeler ve iç personel.
Her grup için “başvur”, “yenile”, “öde”, “rapor et”, “durumu kontrol et” gibi en önemli görevleri listeleyin ve bunları gezinme ile içerik önceliklerini belirlemek için kullanın.
Gerçek hizmet sonuçlarını ve izlemesi kolay metrikleri seçin:
Ölçüm yöntemini (analitik, kısa geri bildirim formları, çağrı etiketleme) baştan kararlaştırın.
Elinizdeki talep sinyallerinden başlayın:
Tekrarlayan fiilleri (“başvur”, “yenile”, “öde”) arayın ve tam bir yapıya geçmeden önce hızlı görüşmeler veya kullanılabilirlik testleriyle doğrulayın.
Birkaç yüksek etkili hizmet için vatandaş yolculuklarını kullanıcı bakış açısından haritalayın:
Bu, politikaları açıklayan ama görevleri tamamlamaya yardımcı olmayan bir portalın önüne geçer.
Önce gerçek bir içerik envanteri yapın (sayfalar, PDF’ler, formlar, mikro siteler) ve öğeleri konu, sahip ve son güncelleme gibi temel meta verilerle etiketleyin.
Ardından gezinmeyi kullanıcı görevleri (ör. “Başvur”, “Öde”, “Rapor Et”) etrafında yapılandırın; ana hizmetlerin ana sayfadan 2–3 tıklama içinde erişilebilir olmasını hedefleyin.
Erişilebilirliği bir tasarım gereksinimi ve tamamlanma kriteri olarak ele alın. Önemli uygulamalar:
Bir erişilebilirlik beyanı yayınlayın (ör. /accessibility) ve izlenen bir geri bildirim yolu sağlayın.
Kim yazıyor, kim gözden geçiriyor, kim onaylıyor, kim yayımlıyor ve kim güncelliyor sorularına yanıt veren açık bir sistem tanımlayın—kişisel rollerle, “departman” gibi belirsiz ifadelerle değil.
İçerik yaşam döngüsü kuralları (inceleme tarihleri, arşivleme) ve terminoloji ile biçimlendirme için bir stil rehberi ekleyin. Bu, bilgilerin zaman içinde doğru ve tutarlı kalmasını sağlar.
Öncelikle en kritik görevleri etkileyen sayfaları çeviri için önceliklendirin:
Hukuki/ güvenlik/finansal yönergeler için makine çevirisini kullanmayın; profesyonel çeviri ve doğrulama gerekir. Dil değiştirici kullanıcının aynı sayfada kalmasını sağlamalıdır.
Rol tabanlı izinler, onay iş akışları, denetim izleri ve kolay geri alma sağlayan bir CMS seçin. İçeriği alanlara ayırın (uygunluk, ücretler, işlem süreleri, belgeler) ki içerik arama sonuçlarında, ilgili hizmet bloklarında ve diğer kanallarda yeniden kullanılabilsin.
Entegrasyonları (formlar, ödemeler, vaka yönetimi, randevu) erken planlayın ve HTTPS, MFA, veri minimizasyonu, önbellekleme/CDN ve izleme gibi temel güvenlik/performans gereksinimlerini belirleyin.